Selecteer een pagina

Het is zaterdagochtend en ik word thuis in de huiskamer wakker. Frank was aan het rommelen en bracht mij rond negen uur koffie op bed. En mijn pillen. En een glas met Macrogol. 😝 Ja gelukkig zorgen ze thuis goed voor me. De kids waren nog boven en kregen ontbijt op bed, net als ik. Met een glas verse jus. Lief. Hier raak (of ben) ik wel aangewend. 😉 Maar…er komt een dag, dat ik goed voor mezelf kan zorgen. Er komt ook een dag dat ik iets terug kan doen voor mijn gezin. Die dag komt…echt wel. 👊🏼

Frank en Lynn hadden plannen om naar de Ikea te gaan en vroegen of ik mee wilde. Oké, leuk. Spannend ook. Daar zou ik mijn rolstoel goed kunnen uitproberen. Dus in de auto en op naar Ikea. Dit was mijn eerste ‘publieke’ uitje. Voor het eerst in mijn leven ging ik als invalide vrouw de Ikea in. Gek, echt heel gek. 🤔 Dit was ver buiten de veilige haven van Heliomare en de veilige haven thuis. Het was druk en ik probeerde er niet op te letten hoe mensen mij bekeken. Natuurlijk gebeurde dat wel, maar de mensen waren vooral druk met zichzelf. Gelukkig maar.

Ik merkte wel dat mijn energieniveau na een half uur daalde en ik bleker werd in mijn gezicht. Nadat we onze aankopen betaald hadden, kregen we (vooral Lynn 😉) trek in een hotdog. We waren niet de enige 🙄, maar Lynn had geduld genoeg om in de rij te staan en te wachten. Na een heerlijk broodje worst 🤪 gingen we weer richting de auto. Één ding weet ik nu wel, Ikea is rolstoelvriendelijk! ✅

Eenmaal thuis ging ik even liggen en binnen no time lag ik te slapen. Ik was kapot. Enigszins vreemd, want in Heliomare ben ik ook de hele dag druk. Nu na een uurtje Ikea kon ik geen boe of bah meer zeggen. Oké duidelijk, ik ben nog niet de ‘oude’. Petra en Peter kwamen gezellig langs voor nieuwjaarsknuffel en een kopje koffie. Wat later kwamen Auke en Natasha bijkletsen en een drankje drinken.

Natuurlijk hebben we in de avond ‘Wie is de mol’ gekeken, maar ook hier viel ik in slaap. 🙄 Nou ja, ik zal het wel nodig hebben. Trusten! 😘😴😴