Selecteer een pagina

Vrijdag rond koffietijd had ik met buuf Marie afgesproken om op anderhalve meter afstand, bij mij in de tuin een bakkie te doen. Ondanks dat we bijna naast elkaar wonen, had ik haar al een tijdje niet gezien en gesproken. We zitten tenslotte alweer vier weken grotendeels binnen. We doken achterin de tuin, lekker in het zonnetje ☀️ om bij te kletsen. Later in de middag kwamen Marjon en Jelle, ook netjes op anderhalve meter afstand, een kijkje nemen bij Frank zijn tuinproject, een overkapping. Ze bleven even hangen om samen een klein drankje te doen. Zo was het toch een gezellig dagje en heel even voelde het als een ‘gewone’ zomerse dag, alsof er geen Corona en geen crisis was…😊

Het blijft een uitdaging om fit te blijven in deze bizarre tijd. Buiten mijn dagelijkse oefeningen, draai ik sinds kort af en toe een wasje. Een mooie work-out en pure bezigheidstherapie en zo kan ik mij toch een beetje nuttig maken. Ik heb tenslotte alle tijd nu al mijn sporten en gezellige uitjes geen vast onderdeel vormen van mijn dag en zo ontlast ik de rest van het huishouden een piepklein beetje. Nu weet ik natuurlijk dat iedereen ‘even snel’ een wasje tussendoor draait. Voor mij ligt dat echter iets anders. De wasmachine en droger staan op zolder en de wasmand op de badkamer. 🤔 Ik kan onmogelijk een volle wasmand naar boven zeulen en ben dus afhankelijk van manlief of één van de kids, die de wasmand een slinger naar boven wil geven. Al springend, met één kruk in de hand en de andere hand op de trapleuning ga ik naar zolder. Omdat de leuning niet tot het einde van de trap loopt, ga ik op de trap zitten, leg ik mijn krukken op de overloop, duw ik mezelf op de laatste tree, draai op mijn linkerknie, duw mezelf richting de muur en spring vervolgens omhoog, om tot stand te komen. Dan pak ik mijn krukken en hups ik naar de wasmachine. Ik sorteer de was, vul de wasmachine en zet hem aan. Vervolgens zet ik de timer zodat ik weet wanneer ik terug naar boven moet en niet voor niks te vroeg twee trappen omhoog jump. 😅 Bovenaan de trap ga ik weer op mijn linkerbil zitten, laat de krukken de trap afglijden en spring ik vervolgens tree voor tree naar beneden. Dat is de eerste work-out. De tweede is als ik de was vanuit de wasmachine in de droger moet doen. Ik spring eerst weer twee trappen naar boven, ga bovenaan de trap weer zitten, draai op mijn linkerknie (inmiddels blauw 🥴) druk mezelf omhoog, zodat ik weer sta op mijn voet. Dan pak ik mijn krukken en hups ik naar de wasmachine. Daar doe ik de schone was in de droger die er tegenover staat. Zeker niet moeilijk, maar soms verzuurt mijn been van het squatten. Zodra de was in de droger zit, kan ik weer naar beneden. Via hetzelfde ritueeltje. Zodra de droger klaar is volgt mijn laatste en zwaarste workout, de droger legen en de was (zo mogelijk) opruimen. Als ik de twee trappen weer heb beklommen, trek ik de droger leeg. Ik maak kleine stapeltjes van wasgoed die ik zelf niet kan dragen en leg deze op de droger. De handdoeken probeer ik wel een verdieping lager te krijgen. Hoe ik dat doe? Niet lachen…🙈 Ik gooi letterlijk de handdoeken richting de trap, vervolgens hups ik daarheen, ga ik bovenaan de trap op de grond zitten en gooi ik alle handdoeken een verdieping naar beneden. 😱 Daarna laat ik mijn krukken glijden en vervolgens hups ik er zelf achteraan, al moet ik soms over de handdoeken heen springen. Omdat ik nooit handen vrij heb, probeer ik in een aantal keer de schone was van de trap naar de slaapkamer mee te nemen en deze op bed te gooien. Daar kan ik ze opvouwen en in stapels op mijn bed leggen, daarmee is mijn taak vervuld. ✅ Iemand anders zal ze voor mij in de badkamer kast moeten leggen. Even snel is er dus niet bij, maar ik heb zo ook een schone was en gratis workouts! 💪🏼

Vanochtend kreeg ik een berichtje van Erna, een oud collega die op Mallorca woont. Zij heeft het echt zwaar en zit al ook alweer zesentwintig dagen binnen. Binnen! 😱 Zoals het er nu naar uitziet gaan ze de maatregelen in Spanje verlengen tot 10 mei, maar dat is nog niet zeker. 😳 Toch hebben de meesten daar, net als hier in Nederland, een soort van routine en regelmaat opgebouwd. Veel thuis sporten, opruimen, schoonmaken en contacten onderhouden via social media, de telefoon en whatsapp. Nou ja, de oud collega’s in Spanje hebben helemaal geen keus en komen naar zeggen, als het zo doorgaat met een schoon & opgeruimd huis en ‘bikiniproof’ uit deze lock down. Zo heeft dit nadeel, gelukkig ook zijn voordeel. 😉 Natuurlijk hopen ze dat er deze zomer nog iets van toerisme naar Spanje gaat komen, want anders zit iedereen daar zonder werk. Ik vrees dat het de komende maanden heel lastig zal worden, maar hoop voor hun allemaal dat het goedkomt. Linksom of rechtsom. Weet dat ik aan jullie denk!! ❤️ Aguanta! 💪🏼

Met dit verhaal in mijn achterhoofd stapte ik vanmiddag op mijn handbike om een rondje te gaan fietsen in de duinen. Het was prachtig weer, warm & zonnig ☀️ en natuurlijk was ik niet de enige die even naar buiten wilde. Op de weg van Haarlem naar Zandvoort stonden verkeersregelaars de mensen terug te sturen, omdat het strand met de auto een ‘no go area’ was, maar met de fiets kon je wel de duinen in richting Bloemendaal en Zandvoort. Bij de duiningang werd er wel gecontroleerd, groepjes van meer dan drie personen (m.u.v gezinnen) werden aangesproken en weggestuurd. De meeste mensen fietsten en wandelden alleen of met ze tweetjes en bijna iedereen hield zich prima aan de anderhalve meter afstand. Toch kwam ik ook een grote groep pubers tegen, ik denk dat het er wel twintig waren, die de corona maatregelen volledig aan hun laars lapten. Zo jammer dit. Het maakte mij, ondanks dat ik begrijp dat het voor de jeugd best moeilijk is, ook boos. Maar ja, wat doe je eraan? Eerlijk gezegd durfde ik vanuit mijn rolstoel de jeugd er niet op aan te spreken, maar hoop dat het wel gebeurd is. Samen moeten we Coronacrisis verslaan, niemand uitgezonderd, toch?

Geniet van de paasdagen in en rond huis! Een digitale paasknuffel van mij! 🐣🐥😷😘

Broer ging even langs bij pa in Esbeek. Heerlijk om ze zo even te zien. Dag pa en Riet! 👋🏼
Foto van nichten en neven (we missen er wel een paar) samen met opa van Hooijdonk.
Was dit in 1975? 🤔
1999 Familie foto genomen op de trouwdag van mama en Anton. Het was een mooie, gelukkige en liefdevolle dag. Helaas moeten we al heel wat ooms en tantes missen…❤️

Spreuk van de dag 🌹

Achter elke traan van verdriet, schuilt een glimlach aan herinneringen.

2002 Mimi en opa Piet met onze Sven in Duinrell. ❤️