Selecteer een pagina

Voor het eerst in maanden had ik mezelf een dagje vrij gegeven voor het schrijven van mijn blog. Heeft iemand mij gemist??? 😉

De zondag was heerlijk zomers. Vroeg in de middag zijn Marie, Lynn en ik even naar shoeby gegaan in de Cronje, om te shoppen. Ik heb van alles aan gehad, dankzij mijn personal shopper Marie, en uiteindelijk een blouse en een tasje gekocht.😃 Lynn heeft ook gepast, maar kon uiteindelijk niets vinden.😅😉 Wat trouwens wel opviel was dat ik nu wel over de drempel van de winkel kwam en de vorige keer niet…🤔

In de middag waren we uitgenodigd door Petra & Peter voor de verjaardag van Bruni. We hebben lekker buiten in de tuin aan de bubbels 🥂 en hapjes gezeten. Was gezellig! 😊

Vanochtend kwam Mandy mij halen om mij weer naar Wijk aan Zee te brengen. Natuurlijk (?) had ze weer een lekkere cappuccino voor onderweg meegenomen. Altijd zo attent en lief. Rond de klok van tien uur waren we bij Heliomare en hebben we op mijn kamer samen mijn koffer uitgepakt. De maatschappelijk werkster en de verpleging kwamen al snel even kletsen over mijn verhaal in de Margriet. Nadat Mandy vertrokken was, had ik mijn eerste therapie, de ‘amputatie loopgroep’. Mijn been stond nog in de hoek van de grote oefenzaal, dus kon ik deze meteen ‘omdoen’. Of moet ik zeggen ‘aandoen’? 🤔 In de loopbrug ging ik aan de wandel, maar het lopen lukte niet. Mijn knie boog niet mee en de pijn in mijn rechterzijde (wsl verrekt spiertje) was er na vrijdag niet minder op geworden. Bah. Wordt het zo’n dag?🙄 Ik heb een half uurtje gelopen met een ‘stijve knie’, maar was niet tevreden. Stiekem baalde ik daar heel erg van, maar ja. Voor de zekerheid had ik mijn been weer even in de oplader gedaan, misschien lag het daaraan?

Terug boven op mijn kamer had ik doktersvisite. De revalidatieartsen komen dan met één of twee van de verpleging langs om je status door te nemen. Op de vraag of het al beter ging met de fantoompijn moest ik helaas zeggen dat dit niet het geval was. Ondanks de volle medicatie verga ik nog regelmatig van de pijn. Zo vervelend! We gaan in elk geval nog acupunctuur proberen en dan zien we wel weer.

In de middag ging ik met de ergo naar de sporthal om te kijken hoe we het handbiken voor mij aangenamer kunnen maken. Samen met de sportbegeleider hebben we naar de verschillende rolstoelen gekeken. Maar uiteindelijk ligt het probleem in het trillen van de stoel, waardoor de fantoompijn wordt opgewekt. We kwamen uiteindelijk uit bij een lig-handbike…dat zou nog wel eens interessant kunnen zijn. 🤔 Omdat we nu met z’n drietjes zouden gaan fietsen, hebben we afgesproken dat ik woensdag de ligfiets ga uitproberen. Ik heb nog even snel een jasje opgehaald en toen zijn we de duinen in gefietst. Na vijftien minuten kwam de fantoompijn alweer opzetten en ook met het biken had ik last van die pijnlijke spier of rib in mijn rechterzij. Gadverdamme 😤. Eigenlijk was ik blij dat het uur om was en wij weer bij Heliomare waren. Zo jammer, aan het ☀️weer en de prachtige omgeving heeft het in elk geval niet gelegen.

Ik kon meteen door naar mijn laatste looptraining, gelukkig ging het lopen nu goed. De knie bewoog zoals het hoorde (dus toch opgeladen) en ik werd weer een beetje blij. 😃 Zo nu kon ik lekker even in het zonnetje gaan zitten. Ik zat nog maar net of Petra kwam aanlopen. Zij zou gezellig met mij eten. We hebben natuurlijk eerst nog even genoten in de zon, maar Petra wilde mij ook graag ‘live’ zien lopen met mijn been, dus mijn prothese opgehaald en mijn ‘kunsten’ laten zien in de grote oefenzaal.

Om vijf uur was het etenstijd! Peet en ik zochten een tafeltje uit en er schoven nog drie revalidanten aan. We hebben lekker gegeten en ook mooie gesprekken gevoerd. Een paar tafels verderop zaten ze met de Margriet op tafel, mijn verhaal te lezen, maar hier heeft iedereen zo zijn verhaal.

Na het eten zijn Peet en ik richting het strand gegaan, maar omdat de op- en afgang naar het strand niet rolstoelvriendelijk is, zijn we halverwege blijven steken.

Ook goed! Zijn we daar maar gezellig even neergeploft en over de zee uitgekeken. 😍 Wat ik niet begrijp is dat het met een rolstoel zo goed als onmogelijk is om op het strand te komen, terwijl Heliomare ernaast ligt en Wijk aan Zee bekend staat om dit revalidatiecentrum. Hoe dan?? We hebben de tip doorgegeven aan een gemeenteambtenaar die we daar tegenkwamen, maar hij heeft met (te)veel woorden (😉) alleen maar verteld waarom het niet kon. Onzin overigens, maar wie ben ik?

De KNRM had een oefening op het strand en trokken met groot en zwaar geschut richting de zee. Heel imposant om te zien.

Na het wandelingetje terug, hebben we nog een bakje thee gedronken in de huiskamer en daarna heb ik Peetje uitgezwaaid. 👋🏼

Tijd om mijn lichaam wat rust te geven, dus heb ik op mijn bedje een beetje tv gekeken en ben ik gaan schrijven.

Tot morgen! 😘

Wees niet bang voor tegenslag, want ook al kerft het diepe wonden. Zonder die innerlijke strijd, had jij je kracht niet gevonden.

Martin Gijzemijter