Selecteer een pagina

Ik zit buiten bij te komen van mijn stofzuig-workout. 😅 Het is bewolkt, maar warm. Zo voel ik mij ook. 🌥 Een paar jaar geleden bij de cursus mindfullness moesten we zeggen hoe je je die dag voelde in de vorm van een weerbericht. Best grappig eigenlijk en iedereen weet meteen wat je bedoelt. Ik voel me ‘bewolkt en grijs’ vandaag. Zelfs mijn haar heeft een ‘bad hairday’. Waarom? Geen idee. Of misschien wel een beetje. 🤔 Het is een optelsom. Gisteren hoorde ik dat één van mijn revalidatiegenoten is overleden. Dat zijn verdrietige berichten, waar we onderling contact over hebben. 😢 Door het lopen met Leggy heb ik weer wondjes opgelopen. Niks ernstigs, maar wel vervelend, want dan kan ik een paar dagen niet lopen omdat het moet helen. Daar baal ik van. Handbiken vind ik heel leuk, maar die hardnekkige tennisarm blijft zeuren, dus ook daarin ben ik geremd. Niet gek, want mijn armen ontzien is lastig. Of beter gezegd, onmogelijk. Soms besef ik mij meer dan goed voor me is, dat mijn leven zo veranderd is. Ik mis het drukke en hectische leven, waar vrije tijd schaars was. Waar ik vier dagen in de week naar mijn werk ging en met veel plezier mijn communicatietaken uitvoerde. Het weekend was om bij te komen, bij de sporten van de kids te kijken, te shoppen, leuke uitjes te ondernemen, op familiebezoek gaan en verjaardagen vieren. Ook de Coronatijd maakt het, voor ons allemaal, lastig. Vandaag ben ik deur niet uit geweest, zo saai. De hele dag gedoe bij alles wat ik doe en altijd nadenken voordat ik überhaupt iets ga doen. Ik heb dan ook regelmatig ruzie met mijn krukken. Dan wil ik ze het liefst uit het raam gooien, maar ja, daar schiet ik natuurlijk ook niet echt iets mee op. Sterker nog, dan kan ik helemaal geen stap meer zetten. 😬 Ik zal een voorbeeld geven, gisteren zou ik weer eens koken, dat was trouwens best lang geleden. Geen zorgen, het is me ook echt wel gelukt hoor, maar mijn stemming was gedaald tot het nulpunt en het zweet stond op mijn voorhoofd. 😅 Constant mijn krukken ergens neerzetten om iets te pakken, waarbij ze tig keer weggleden, in de weg stonden of op de grond kletterden. Ik huppelde van de ene kant naar de andere kant van het aanrecht, waar ik soms zonder ondersteuning, op één been stond, waardoor mijn rug ging protesteren. Op het moment dat Frank zijn hulp aanbood, weigerde ik die boos. Ik kan het heus wel! 😡 Die ene keer dat ik kook, zal ik het afmaken ook. En trouwens ik mag hem ook nooit helpen. Oog om oog, tand om tand. 😄 De keuken zag eruit alsof er een bom ontploft was, maar we hebben wel heerlijke pasta met zelfgemaakte pesto gegeten. 😋

Ook bij de was doen heb ik standaard een conflict met mijn krukken. De krukken hebben een gesloten manchet, dus als ik iets van de grond, uit de wasmachine of droger wil pakken, moet ik minimaal één kruk of wegzetten of vasthouden met mijn andere hand. Dat gaat de hele dag zo door. Kruk vast, kruk los, krukken wegzetten en weer pakken en krukken vangen en oprapen…🙄 En als ik de was in het trapgat gooi, glijden soms, met veel kabaal, mijn krukken er achteraan. Dan roep ik wel eens ‘geen paniek, het zijn mijn krukken maar’. Het is namelijk ook een aantal gebeurd dat ik ergens met mijn krukken op de grond lag, waardoor de familie nu ‘alert’ is op val-geluiden. 🤪

Zoals wellicht bekend, heb ik vast vaker geschreven, ga ik standaard (te) laat naar bed. Goed, ik wil dan natuurlijk zachtjes 🤫 doen, maar de trap opspringen gaat al niet geluidloos (boink..boink), eenmaal boven hoor je mij en mijn krukken van de slaapkamer naar de badkamer gaan. Oké snel de badkamerdeur dicht doen, dan horen ze me niet meer. Kletteren soms die stomme krukken, terwijl het huis in diepe slaap is, keihard op de tegels van de badkamer. 😤Oeps..sorry! 😳

Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij met alles wat ik weer kan. Echt. En als iets niet gaat, doe ik het toch en om hulp vragen doe ik niet graag. Ik vraag al zoveel. Een soort van bewijsdrang heb ik wel. Naar mezelf zeker, maar ook naar mijn man en kids en daarbuiten. Ik ben toch een zelfstandige sterke vrouw. Kom op nou! Maar zo eenvoudig is het niet. Ja, vaak ben ik die stoere sterke vrouw, maar soms ook niet. Vandaag even niet. Morgen gewoon weer opnieuw beginnen! 😃

Spreuk van de dag 🌹

Geniet vol van het leven,
stel dat niet uit, doe het vandaag.
Deze dag is je gegeven, of morgen komt is maar de vraag.