Selecteer een pagina

Wat was het fijn wakker worden thuis op een ‘gewone’ maandagochtend. 😃 Heerlijk gedoucht, al blijft het ‘gedoe’ om alles alleen te doen. Lynn was vrij (krokusvakantie) en hielp mij een beetje. Nadat ik gewassen en gestreken was, gingen we naar beneden voor het ontbijt. De koffie thuis is vaak toch het echt het lekkerste, dus genoot ik van een lekker bakkie.☕️

Vandaag was mijn eerste dag van mijn poliklinische revalidatie. Ik zat dus op een invalide taxibusje te wachten, ’busje komt zo’.😬

Na een tijdje kwam er een witte bus aanrijden. De chauffeur stapte uit en vroeg of ik Mevr. Moerkerk was. Yes it’s me 😃! Dus mocht ik met mijn rolstoel op het plateau rijden, waarmee ik omhoog getild werd met een soort liftje. Sven en Lynn stonden me uit te zwaaien en een beetje te lachen natuurlijk. Het moet niet gekker worden.😉 Het is toch wel heftig hoor in zo’n busje te zitten. Wie had dat ooit verwacht?

De rit verliep prima en vooral rustig. Deze chauffeur had geen zin in een kletspraatje, maar luisterde opera…🤫 Aangekomen bij Heliomare had ik tijd om eerst een kopje thee te drinken en mijn spullen in een kluisje bij het zwembad veilig te stellen. Mijn eerste therapie was de ergotherapie. Hier bespreken we vaak de dingen, waar we thuis tegen aan lopen. Één van die dingen is dat ik bij ons boven niets kan vasthouden of meenemen, omdat ik ALTIJD mijn krukken vast heb. Dat is best onhandig. Gelukkig willen de kids graag helpen, maar het kan niet zo zijn, dat ik steeds een beroep op hen moet doen. Dat voelt ook voor mij niet fijn. Conclusie: ik ga voor boven een rollator 👵🏼 uitproberen. Hierna was het koffiepauze en ging ik naar de Orangerie. Om kwart voor elf had ik in de sporthal badminton🏸. Nog altijd één van mijn favoriete bezigheden. En ik blijf het zeggen, een half uur is echt tekort.😉 Aansluitend had ik een half uurtje fysiotherapie, waar ik in de loopbrug ‘los’ gehinkeld heb. Dat is natuurlijk erg belastend voor mijn linkerbeen, omdat ik niet af steun op mijn armen. Toch zal ik ooit een queen worden in hinkelen. 😄

Rond lunchtijd ging ik naar boven, om mijn post op te halen en een beetje bij te kletsen met mijn collega revalidanten. Wat blijkt, mijn kamergenote heeft een nieuwe roommate. Mijn bed is dus alweer bezet. Ben maar niet gaan kijken… Na de lunch haalde ik mijn vest en sjaal uit mijn locker en ging ik richting de sporthal voor de handbike. Het zonnetje ☀️ scheen en het was heerlijk om door de duinen te handbiken en ik moet zeggen dat het me vandaag goed afging. We hebben ook echt heel veel Schotse Highlanders gezien. Prachtig! Wel had ik veel last van fantoompijn, tijdens het fietsen.

Mijn laatste therapie was het zelfstandig oefenen. Hier heb ik buikspier-oefeningen gedaan op de bank, geplankt en zit-sta oefeningen gedaan. Het was drie uur, ik ging naar buiten om in het zonnetje te wachten op mijn vervoer. Ik zag wel twee busjes staan, maar geen chauffeur. Uiteindelijk werd ik door de receptie van Heliomare gebeld, dat mijn chauffeur stond te wachten. Tja, ik ook…maar ik zat buiten. 🙄 Ik werd netjes met de rolstoel in het busje vastgezet en we vertrokken rechtstreeks naar de Koppestokstraat. Top! En deze chauffeur kletste de oren van mijn kop! 😄

Zo mijn eerste dagbehandeling zat erop! Morgen ben ik vrij en komt er iemand van de gemeente Haarlem om over de WMO aanvraag te praten. Ben benieuwd. Slaap lekker! 😘