Selecteer een pagina

Wat fijn te horen dat sommigen mij gemist hebben! Het is leuk om te horen/ lezen, dat mijn blog zo gewaardeerd wordt. Met dank aan jullie, mijn trouwe bloglezers. ❤️

Mijn wekker ging al vroeg af en ik was nog in dromenland…😴. Ik wist niet hoe snel ik mijn wekker uit moest zetten, zodat ik mijn roomy niet wakker zou maken. Maar juist dan krijg je de wekker niet snel genoeg gevonden….😬 Ik ging douchen, aankleden, ontbijten en mijn been ophalen. Ik ging meteen naar de grote oefenzaal en heb de prothese aan gedaan. De eerste stappen voelde niet lekker, dus trok ik de klittenband van het corset weer los, draaide mijn been een ietsiepietsie en zette het weer vast. Nieuwe poging! Mijn beide fysiotherapeuten zaten te kijken en zeiden dat ik goed liep. Voor mij voelde het niet zo, omdat ik toch weer fantoompijn had. Ook heb ik buiten de loopbrug met krukken gelopen, maar dan moest ik heel erg nadenken; de linker kruk met het rechterbeen en andersom. 🤪 Ooit zal het vanzelf gaan, maar voor nu is het nog hard werken.😅

In de tijd tussen de therapieën heb ik mezelf gewogen. Ik heb eigenlijk een hekel aan de weegschaal en dat is omdat het mij niet altijd blij maakt. Ook vandaag niet. Vraag me niet hoe, maar ik ben een kilo aangekomen. Spieren of toch…? Jasses! Lijnen mag ik niet, ik snoep niet, eet regelmatig en best gezond. Hoe dan? 🤔 Ja in het weekend let ik iets minder op en drink ik een wijntje. Nou ja, donderdag maar overleggen met de diëtiste.

Tafeltennis🏓 maakt mij altijd vrolijk, dus ik ging snel door naar de sporthal. Mijn tegenstandster en ik hadden de grootse lol en de Ping Pong ballen vlogen alle kanten op. Er werd aansluitend Jeu de Boules gespeeld, maar mijn team is dik ingemaakt. Ach ja, ‘als ge maor leut het’! 😬😄

Mijn oud kamergenote kwam met haar man op bezoek op onze afdeling en lunchte met ons mee. Leuk om even te horen hoe het met haar gaat en hoe zij het ‘gewone’ leven ervaart. Om één uur mocht ik weer aan de gewichten gaan hangen in de fitnesszaal. Om warm te worden startte ik met de NuStep (soort crosstrainer), daarna de leg- en chest press, buik- en rugoefeningen en natuurlijk weer stoeien met de touwen. Heerlijk!💪🏼😉

Later in de middag kwam Susan Kaat (relatiebeheerder patiëntenparticipatie) van het KWF op visite. We hebben eerst gezellig bijgepraat over alle laatste ontwikkelingen binnen mijn revalidatie. Natuurlijk hebben we ook de campagne voor de Ride for the Roses🌹besproken. Er zal eerst ingezet worden op Facebook, in de gaten houden dus! 😉 Ik draag graag, waar mogelijk, mijn steentje bij om er samen een geweldige tour- en fietsdag van te maken met als doel zoveel mogelijk geld in te zamelen voor versnelling in kankeronderzoek.

Omdat er een looptraining op mijn programma stond, heb ik Susan uitgenodigd mee te gaan en heb ik haar, vol trots, laten zien dat ik al een beetje kan lopen. 😃

De volgende keer, laat ik de handbike zien, want daar ga ik tenslotte de 25 km mee fietsen in Goes.😃 Rond vijf uur vertrok Susan en even later ging ik met mijn roomy richting restaurant. Het was haar laatste avond hier. We kregen heerlijke nasi te eten en we hebben gezellig zitten kletsen. Na het eten kwam boven in de huiskamer meteen het Keezen Spel op tafel. Dat was weer even geleden, wel leuk!

Iets later kwam Nathal op visite en hebben we samen een bakje koffie (thee voor mij anders slaap ik niet 😬) gedronken en bijgepraat. Mijn been staat vanaf vandaag op mijn kamer, zodat ik in de avond kan oefenen. Zo kon ik Nathal deze keer lopend naar de lift brengen en heb ik nog een rondje door de huiskamer en over de afdeling gedaan. Stoer toch?! 😊

Als je iemand helpen kan, hoe klein het ook mag lijken, twijfel niet en doe het dan, een goede daad kan heel ver reiken.

Martin Gijzemijter