Selecteer een pagina

Hé leukerd! Ik ben blij met een volger zoals jij. Dankjewel daarvoor.

Mijn complimentje heb je te pakken! Vandaag was het namelijk Nationale Complimentendag. Deze dag draait om welgemeende persoonlijke aandacht en uitgesproken waardering. Complimenten geven verbetert de relatie en de verbinding met anderen en het creëert geluk in het leven. Hoe mooi is dat? Een complimentje krijgen is leuk, maar geven misschien nog wel leuker. Daar draag ik graag mijn steentje aan bij. Ik ben oprecht blij dat jij mijn blog leest, het geeft mij het gevoel dat ik er toe doe en hoop jou hiermee te inspireren. Het is eigenlijk een win-winsituatie. Jij blij, ik blij! Geloof me, zonder volgers is het schrijven echt minder leuk, alsof je tegen een muur praat. En daar hebben we allemaal wel eens last van! 😁

Stom!

Soms weet ik niet waar ik het zoeken moet.

De zeurende uitstralende pijn in mijn schouders, mijn rechter arm en onderrug, maakt dat ik er soms moedeloos van word. Ik weet gewoon even niet meer wat ik wel of niet moet doen. Afgelopen nacht kon ik mijn draai totaal niet vinden. Hoe ik ook ging liggen, ik lag niet lekker. Van mijn linkerzij op mijn rug en weer terug. Toen even, op advies van de revalidatiearts, op mijn buik gaan liggen, maar dat vond mijn nek niet leuk. Dus terug op mijn rug. Ik heb zelfs mijn rechterzij (amputatiekant) uitgeprobeerd, maar dat houd ik slechts een paar minuutjes vol. Dan gieren de fantoompijnen door mijn rechterbeen. 🥴 En die is er dus niet. Blijft stom!

Op zich niet gek dat het huilen mij vanochtend nader stond dan het lachen.

De fysiotherapeut hoorde mijn verhaal (lees: geklaag) aan en haalde mij uit de les, om de meest pijnlijke schouder wat los te maken. Het is geen wondermiddel, maar het doet wel wat. Het laatste deel van de les, de buikspieroefeningen en een stukje mindfulness heb ik wel meegedaan. Omdat de contactberoepen ook weer aan de slag mogen, heb ik mijn stoute schoen aan getrokken en Inge van Total Recharge Massage gevraagd of ik weer welkom was. Gelukkig kan ik bij haar terecht voor een behandeling om de boel eens goed los te wrikken. Zachtjes dan hè?! Ik kan niet wachten! 🤗

Fietsen is mijn medicijn

Het leven is als fietsen, om je balans te vinden moet je doorgaan.

Het was natuurlijk prachtig weer de afgelopen dagen. Nog nooit heb ik in de maand februari zo vaak buiten gezeten. We hebben zelfs vis van de barbecue gegeten, zo lekker! Het was de eerste BBQ van het jaar. Vrijdag heb ik, as usual, met Petra een rondje gefietst en zijn we via de duinen naar Zandvoort gereden. Daar hebben we gezellig op een bankje op de boulevard genoten van het uitzicht op zee en een klein wijntje, die Peet voor de gelegenheid had meegenomen. Heel warm was het nog niet, maar het zonnetje maakte het aangenaam en de mensen genoten zichtbaar op het strand.🌞

Het vervelende van drinken is dat je moet plassen.🤪

Onderweg plassen is voor mij altijd een uitdaging met Leggy, maar nu alle horeca gesloten is, konden we sowieso nergens terecht. We dachten een openbaar toilet gevonden te hebben, maar helaas bleek het een ’to go loket’ te zijn. Er zat niets anders op dan met samengeknepen billen (bil) in volle vaart terug naar Haarlem te racen. Normaal gesproken ren je thuis meteen naar het toilet, maar zo werkt dat bij mij natuurlijk niet. Met hoge nood koppelde ik in de tuin mijn bike af, pakte mijn krukken uit de standaard en stond ik voorzicht op uit de rolstoel. Let wel, hier gaan luttele minuten overheen. Met de sleutel in de hand, opende ik de achterdeur en deed ik een stap naar binnen. Ik wist niet hoe snel ik mijn prothese af moest doen, maar eerst gingen de handschoenen en jas uit, alvorens ik het klittenband van het korset los kon rukken. Leggy gooide ik zonder pardon tegen de bank en met een bloedgang sprong ik richting het kleinste kamertje. Zucht…ik had het gehaald. Op het nippertje. 😅

Zondag

Niets moet, alles mag.

Het was een prachtige dag, een strak blauwe hemel en een mooie hoogstaande zon. In de ochtend wilde manlief wel een rondje met mij fietsen en dat sloeg ik natuurlijk niet af. Het was druk onderweg, iedereen genoot van het buiten zijn en het leek even alsof Corona niet bestond. Bij het stationnetje in Santpoort-Zuid zagen we een spandoek met ‘koffie to go’, dus besloten we daar een bakkie te halen. Alhoewel, ik nam een cappuccino, Frank een ijsje. Er stonden wat tafels en stoelen en er zaten wat mensen met een drankje op het terras. 🤫 Kijk, ik heb mijn eigen stoel altijd bij me, dus ik deed niets strafbaars, haha, maar ook wij streken heel even neer op het terrasje in de zon. Niet om uit te rusten hoor, want zoveel kilometers hadden we niet gereden.

Later in de middag zat ik samen met Lynn achter in de tuin op de loungebank te lezen. Sim struinde gezellig wat rond, al moest ik hem regelmatig corrigeren, omdat hij onze planten opat. En kiezelstenen. En de voetbal. O ja, en de vliegenmepper. 😏 Het is een slim Labje, want hij weet inmiddels maar al te goed, dat ik niet snel bij hem kan zijn. En als ik eindelijk met mijn krukken zijn kant op kom springen, om de zoveelste tak uit zijn bek te plukken, rent hij een paar meter bij me vandaan. Grrrr…🙄

Om het thuisfront te ontlasten heb ik onze viervoeter uitgelaten.

Met een zak vol koekjes en de korte riem rolde ik met hem een rondje om het zwembad. Ook hier was het druk en de voorbijgangers vonden onze pup natuurlijk heel schattig. Dat is hij ook, als hij luistert (haha), maar zodra hij aandacht krijgt, ben ik hem kwijt. Met een koekje tegen zijn neus, probeerde ik hem verschillende keren met het commando ‘naast’ aan mijn wiel te laten zitten. Maar meneertje ging liggen en heel langzaam tijgerend naar de mensen die met mij aan de praat waren geraakt. ‘Hallo, zien jullie niet hoe schattig ik ben?‘ 🐶 hoorde je hem bijna denken. Grappig dat zeker, maar hij is nu al best sterk en het kostte mij behoorlijk wat kracht om hem terug naast mijn wiel te halen. Toen iedereen weer zijn eigen weg ging, konden wij ongestoord verder. Voor een pup van bijna zes maanden, heeft hij het fantastisch gedaan. Ben trots op hem!

Spreuk van de dag

Je trekt mensen aan door de kwaliteiten die je uitstraalt.
Je bindt mensen door de kwaliteiten die je bezit.

Om dit blog in stijl af te sluiten, nog een complimentje voor jou:

Voor het geval niemand vandaag je het verteld heeft:
Je bent geweldig, prachtig en uniek! 💖