Selecteer een pagina

Deze ochtend werd ik pas om tien voor tien wakker. Ik had heerlijk uitgeslapen in mijn eigen bedje. Toch deed bij het opstaan mijn hele lijf pijn. Na een warme douche ging het al wat beter. Lynn had een eitje gebakken, dus gingen we lekker ontbijten.

Er werd een prachtige bos bloemen 💐 gebracht helemaal uit Tenerife. Hoe lief is dat? Daarna ging ik terug naar boven om mijn haren te föhnen en een beetje op te maken.

Rond half twaalf zat ik aan de koffie. De deurbel ging en Lonneke en Wim kwamen binnen. Gezellig! Voor ik het wist kwamen ook beide buurtjes binnenlopen. Grappig dat ze allemaal tegelijk langs komen, dacht ik nog. Via de poort zag ik Petra, Peter, Joppe en Bruni verschijnen. Goh, wat leuk allemaal! Pas toen ik de Moerkerkjes uit Elst aan zag komen, dacht ik…dit kan geen toeval zijn. 😄 Nee, dit begon redelijk op een echt ‘welkom thuis feestje’ te lijken! Ons Inge, Ronald en Laura uit het zonnige zuiden liepen binnen, zo ook Mandy, Harold, Coen en Kiki, Priscilla, Inge v T, Irene en Henk, Janine, Jeroen en Julie. Wat een gezelligheid! Frank kwam binnen met een enorme slagroom taart (met dank aan tante Trinette😘) met daarop ‘Welkom thuis’ en een chipolata taart. 🎂🥳😋 Wat een big surprise! Totaal niet verwacht. Ja, ik dacht dat er vast wel iemand op visite zou komen, maar dat het een gepland feestje 🥳 was, dat was een grote verrassing.😊 De taarten werden aangesneden en waren heerlijk! Natuurlijk hebben we ook een klein bubbeltje gedronken om te proosten op het leven. 🍾🥂

Het was super fijn al deze lieve mensen om mij heen te hebben, met dank aan onze Frank die het allemaal georganiseerd had. ❤️

Rond half drie was bijna iedereen weer vertrokken. Inge, Ro en Lau bleven nog even en omdat het zo’n mooi ☀️ weer was, gingen we in Zandvoort op het strand een broodje eten. We kozen volgens mij de steilste strandopgang, dus ik met mijn rolstoel vol in de ankers naar beneden. 😳 Wat bleek…we kwamen uit op het strand en dan bedoel ik zand… 😬 Ik op mijn krukken, door het mulle zand en de mannen trokken de rolstoel naar Strandpaviljoen no5. Daar stapte ik weer over in mijn rolstoel. Het terras zat bomvol en met moeite konden we een tafeltje bemachtigen. Nou…wat een beproeving voor Ilse 2.0, zo op de eerste dag van fase 3. 😄 Maar… we zaten toch heerlijk in het zonnetje☀️. Toen de serveerster kwam, bestelden we een ‘broodje Carpaccio’ waarop het meisje zei ‘eh sorry, die is op’. Nou dan maar een broodje met huisgemaakte tonijnsalade, waarop het meisje zei ‘eh sorry, die is op’. En ze zei ‘de gerechten van na 14 uur zijn ook op’ en het was drie uur…🙄 Wat overbleef was de keuze uit een broodje hotdog of broodje kroket. Nou dan doe dat maar…. 😉 Het was wel grappig, ze verkochten ‘nix’ en het terras zat vol, hoe dan? 😂 Toen het echt te koud werd, gingen we via de andere kant de strandopgang naar boven. Ik wilde natuurlijk graag laten zien wat ik geleerd had, dus ging ik mezelf voortduwend de steile helling naar boven. Powerrrrr….💪🏼👊🏼

Thuis aangekomen vertrokken Inge, Ro en Lau weer naar Eindhoven en kon ik languit op de bank. Wat een dag! En wat heb ik genoten! Dank dank dank! 🤗❤️