Selecteer een pagina

Neem je eigen slingers mee.๐ŸŽˆ We zien wel wie er versierd moet worden. Loesje

Zondag vierde ik ‘dubbel feest’ met de angels; mijn verjaardag รจn de goede uitslag! Alles stond klaar, de schoteltjes, vorkjes en de zelfgemaakte monchoutaart, de koffieglazen met een potje suiker en melk, een kleinigheidje voor de dag en de speech, die ik voor deze gelegenheid had geschreven. Ik was er klaar voor en had zin in het feestje! Rond het middag uur kwamen de meiden รฉรฉn voor รฉรฉn binnen druppelen, de een van ver, de andere van next door. Binnen no time ontstond er een soort kippenhok, met een hoop gezellig vrolijk en enthousiast gekakel. We zien elkaar in deze samenstelling tenslotte niet elke dag en omdat we allemaal gevaccineerd zijn, durfden we het zelfs aan om elkaar weer eens in de armen te sluiten en een warme knuffel te geven. Dat alleen al was heel fijn.

It’s all about Mentelity

Toen iedereen binnen en voorzien was van een stukje taart en koffie, kwamen de cadeautjes op tafel. Altijd leuk, ook nog als je 52 wordt. Ik werd verwend met een cadeaubon van Rituals (heerlijk!) en een nieuwe rolstoeltas (kan ik eindelijk eens die hutkoffer achterop vervangen door een kleiner en hipper exemplaar ๐Ÿ˜Š), narcissen bollen (al dacht ik dat het chocolaatjes waren ๐Ÿ˜‚) en een prachtig roze t-shirt van de Mentelity Foundation met de tekst ‘It’s all about Mentelity’. Hiermee wordt de droom van Bibian Mentel, gelijke kansen voor kinderen met een lichamelijke uitdaging, gesteund. Geweldig, echt heel mooi! ๐Ÿ’–

Nieuwe uitdaging?

Sinds de eerste keer dat ik ziek werd, heb ik de behoefte om op mijn verjaardag net als bij de Ride for the Roses (fietstocht in de strijd tegen kanker) even stil te staan bij de uitdagingen die het leven mij en ons biedt. Ik had dus ook nu een speech voorbereid en blikte daarin terug op de verschillende edities van de Ride, omdat we als team Ilse’s angels alweer zeven jaar bestaan. Of de Ride for the Roses ooit nog gereden gaat worden weet ik niet. Misschien moeten we op zoek naar een nieuwe uitdaging, zoals de Swim to fight cancer of de Alpe d’HuZes. Al ben ik bang dat de angels mij dan minder lief gaan vinden. ๐Ÿ˜Š

Vriendschap
Het leven stelt ons onverwacht voor grote uitdagingen.
Soms verliest het zijn glans.
En oh, wat moeten we hard poetsen om het weer een beetje glimmend te krijgen.
Maar het is de moeite waard om het te proberen.
Blijven vechten voor een goed bestaan en dat wat ons lief is.
En weet dat je het niet alleen hoeft te doen.
In een zware periode zijn de juiste mensen om je heen onmisbaar.
Vrienden die je opvangen als je valt.
Die voor, naast en achter je staan.
Naar je luisteren en je moed inspreken.
Hun schouder aanbieden om op te huilen.
En samen met jou lichtjes ophangen in de donkere tunnel.
Vriendschap gaat om willen geven en kunnen ontvangen.
We hebben elkaar nodig.
Ik jou en jij mij.
Er voor elkaar zijn, door dik en dun.
Dat is wat vriendschap zo bijzonder maakt. ๐Ÿ’–

Ik was op zoek gegaan naar een leuk alternatief voor onze jaarlijkse fietstocht, maar ja wat ga je doen? Verschillende activiteiten passeerden de revue, maar ik koos er uiteindelijk voor om de beroemde Haarlemse schilder Frans Hals te helpen met zijn ontsnappingspoging uit Haarlem. De angels wisten trouwens niets van het plan, het was een echte verrassing! ๐Ÿ˜ƒ

Escape Tour Haarlem

De Escape Tour speelt zich af in het jaar 1637, het jaar waarin de bekende schilder Frans Hals zijn gloriedagen kende.

Frans was geliefd onder de ‘rich and famous’ en verdiende goedย  met zijn schilderijen. Toen hij zich in de schulden had gewerkt bedacht hij een plan. Hij zou zijn schilderijen terug stelen van de rijken. Dit plan hield echter niet lang stand waardoor Frans genoodzaakt was om de stad te ontvluchten. De enige uitweg was nog de zo goed geheim gebleven uitgang van Haarlem. Aan ons de taak de geheime uitgang te vinden.

Na de koffie had ik pas verteld wat we die middag zouden gaan doen. De reacties waren gelukkig positief. Elk jaar geef ik een toepasselijk kleinigheidje aan de meiden. Deze keer had ik overlevings-tasjes gemaakt voor onderweg en deze voorzien van: een Flugeltje om moed in te drinken; een watertje voor de dorst; een Lion voor wat extra kracht; een chipje voor de bite; een ballon om er een gezellig feestje van te maken en een maskertje voor de day after! Nadat wij allemaal (negen vrouwen ๐Ÿ™ˆ) een laatste toiletbezoekje hadden gedaan, vertrokken we goed gemutst op de fiets naar het startpunt in de stad.

Geen feestvierder slaat ze af: die kleineย Flรผgel-flesjes met het zoete en donkerrode shotje erin.

Onze tour begon in het centrum op de Begijnenbrug, maar niet voordat we, met het gele dopje op onze neus van de Flugeltjes, geproost hadden op het leven. Weet eigenlijk niet of ik het echt lekker vond, maar grappig was het wel. Volwassen vrouwen die foxwild werden van een shotje, haha.๐Ÿ˜‰ We trokken een toerist, die toevallig voorbij kwam, aan zijn jasje en vroegen hem of hij een groepsfoto wilde maken. Dat deed hij met plezier. Later op de middag kwamen we diezelfde man nog een keer tegen (soort huisfotograaf) en heeft hij (met een hoop instructies van negen gillende vrouwen) nog wat plaatjes bij de Grote kerk gemaakt. Of het vrijwillig was weet ik niet, maar hij kon er simpelweg niet onderuit. ๐Ÿ˜‚

Eenmaal ingelogd konden we van start en kregen we twee uur speeltijd.

De klok begon te lopen. De meiden gingen te voet, ik met de handbike. Nee, deze is nog steeds niet gemaakt, maar in zijn eerste versnelling zonder ondersteuning ging ik even snel of langzaam als de groep. Alles beter dan alleen met de rolstoel rollen, want met al die oude straatjes zou dat geen doen zijn. Natuurlijk gingen we meteen verkeerd, had niet anders verwacht.๐Ÿ™„ Het valt ook niet mee om ‘kaart te lezen’ kan ik je zeggen, maar toen we het trucje doorhadden kwam het goed. Samen zijn we de uitdaging aangegaan, hebben we alle vragen in de app beantwoord, de opdrachten voltooid en de cryptische aanwijzingen op de route ontcijferd.

Als duidelijk wordt dat je jouw doel niet bereikt, verander dan niet je doel; verander je aanpak. Omdenken

We speelden het spel met de app op mijn telefoon, maar al handbikend kon ik die zelf niet vasthouden. Om beurten namen de meiden het voortouw op de route en namen ze de groep mee in de verhalen over Frans Hals. Het zonnetje scheen, het was leuk, gevarieerd, leerzaam en super gezellig. Zeker een aanrader als je de stad eens op een andere manier wilt bekijken en laten we eerlijk zijn, Haarlem is echt prachtig!
Na de hele middag te hebben rondgedoold door het centrum van onze stad en wij vele gebouwen echt met andere ogen hebben bekeken was het eind in zicht. Met de tong op onze schoen(en) vonden we, na twee uur en vierendertig minuten de geheime uitgang van Haarlem. Helaas niet binnen de speeltijd van twee uur, maar hรฉ, daar was het ons sowieso niet om te doen. Gevonden is gevonden, toch? We bleken op de ranking de 466ste ๐Ÿ™ˆ plek te hebben behaald van Haarlem. Is dat niet knap…van de 614 deelnemers? ๐Ÿ†

Wijnen, wijnen, wijnen! ๐Ÿฅ‚

Het was tijd voor een relax momentje, daar waren we wel aan toe hoor! Ik had een tafeltje gereserveerd bij Wijnlokaal Louwtje, geen trendy of hippe zaak, wel een prettige ontmoetingsplek voor wijnliefhebbers. Wij dus! Zelf was ik er nog niet eerder geweest, maar iets nieuws uitproberen is altijd leuk. Mijn bike had ik buiten op het terras neer gezet en een paar leuke gasten beloofden erop te letten. Een klein uurtje later kwam รฉรฉn van de mannen de fiets helemaal door de zaak heen naar onze tafel brengen, omdat zij weggingen. Zo schattig! Onder het genot van een goed glas wijn en een heerlijke luxe borrelplateau, kletsten we gezellig na. Eรฉn minpuntje van deze bar was dat ik op locatie niet naar het toilet kon, omdat er een smalle draaitrap zonder leuning naar beneden liep. Gelukkig kon ik (met samengeknepen bil) terecht bij de buurman, waar de zoon van Mandy werkte. Het was een heerlijke dag!

Spreuk van de dag

Haast je langzaam
Door de dagen
Haast je langzaam
Door de tijd
Haast je langzaam
En geniet zo hard je kan
Tot in de eeuwigheid
Fem