Selecteer een pagina

Dit is mijn 461ste blog. Jeetje, waar haal ik al die woorden vandaan?

Geloof me, ik weet het soms zelf niet. Ik begin te tikken op mijn iPhone en voor ik het weet is mijn blog geschreven. Nou ja, er zit best wel wat tijd in natuurlijk, want ik wil het goed doen en probeer zo min mogelijk foutjes te maken. Oh ja, en dan moet ik daar nog passende plaatjes bij zoeken. Dat valt niet altijd mee. 🧐 Misschien is het je opgevallen, maar de laatste weken, tijdens de vakantieperiode, heb ik iets minder vaak gepost dan daarvoor. Zo twee keer per week, maar ik heb het idee dat mijn verhalen daardoor steeds langer worden. πŸ€” Mijn pa vind dat niet erg dat weet ik, maar ja, wat doe je als je mijn blog leest voor het slapen gaan, vallen dan halverwege je ogen dicht? πŸ₯± Of voordat je naar je werk gaat, kom je dan te laat? Of tijdens het kopje koffie bij het ontbijt, heb je een tweede bakkie nodig? Of op de wc, heb je dan misschien tijd tekort of juist over? πŸ˜‚ Of wordt het saai? Kan ook. Ik weet heus wel dat ik vaak in herhaling val, maar dat kan ook aan mijn leeftijd liggen hoor. πŸ˜‰ En zo spannend is mijn leven niet, het is wel anders dan het altijd was. Waarschijnlijk ook anders dan jouw leven is.

Laat ik je vertellen dat ik het ontzettend fijn en leuk vind om te horen, dat mensen mijn blog zo waarderen.

Dat doet mij zeker goed. Als ik door het delen van mijn verhaal, door een kijkje te geven in mijn leven als Ilse2.0 anderen kan inspireren, is mij dat veel waard. Ik wil je laten zien dat niets vanzelfsprekend is, dat we soms te veel voor lief nemen. Ik wil je laten zien dat je met wilskracht en positiviteit heel ver kan komen. Ik wil je laten zien dat het leven mooi is, maar jijzelf de slingers moet ophangen. Makkelijk is het niet, ik heb de wijsheid ook niet in pacht, maar ik probeer er het beste van te maken. Je weet tenslotte pas hoe sterk je bent, als sterk zijn de enige keuze is die je hebt. En zo is het! De ene keer heb ik daar veel woorden voor nodig, de andere keer minder… 😊

Vandaag hadden we een bootje gehuurd met Irene & Henk, Toine en Dirk. De hele week had ik de weersvoorspellingen voor deze vrijdag in de gaten gehouden, de ene dag zag het er gunstiger uit dan de andere. Niets veranderlijker dan het weer! πŸ˜‰ Maar wat fijn dat de weergoden ons goed gezind waren. Het beloofde een mooie zomerse dag te worden. β˜€οΈ Rond de klok van tien uur, pikten we Dirk op bij het station en vertrokken we richting Overleek. Nooit eerder van gehoord, maar het ligt dus in de buurt van Monnickendam. Ik krijg altijd een beetje een vakantiegevoel als ik in de omgeving ben van die oud Hollandse plaatsjes. Zo mooi! Voordat we aan boord zouden gaan, moest er natuurlijk een plasje gedaan worden. Er was een toilet bij de Theetuin Overleek, waar we de boot gehuurd hadden.

Mijn rolstoel en Leggy had ik thuis gelaten, dus ik liep op krukken.

Ik schrok van de enorme drempel, wat een obstakel! 😳 Jeetje, ik dacht meteen β€˜hoe doe ik dit?’ πŸ€” Frank hielp mij veilig de drempel op te springen, na het toiletbezoek durfde ik trouwens wel de hoge drempel af te springen. De volgende uitdaging zat hem in het aan boord gaan. Er lag een tien-persoons fluisterboot voor ons klaar voorzien van twee houten bankjes met leuning met zitkussens erop. Ruimte genoeg, dus helemaal coronaproof voor ons zessen. Voor vertrek kregen we een routekaart mee en werd er een korte instructie gegeven. De verhuurder vroeg of ik een plastic stoel op de boot wilde, met armleuningen. Ja, dat zou natuurlijk voor mij wel een stuk comfortabeler zitten en daarom nam ik het aanbod dankbaar aan. Ik had, zoals altijd, mijn eigen kussens meegenomen. Twee mannen hielpen mij op de boot, ik sprong van de kade op een plateau in de boot en vanaf daar een sprongetje naar beneden, het ging eigenlijk heel soepel. De stoel stond voorin de boot, waardoor het een soort β€˜troon’ leek. Ik hoefde alleen nog maar te wuiven, zoals MΓ‘xima dat doet. πŸ‘‹πŸΌ πŸ˜„

Toen iedereen een plekje had gevonden, ging we op weg. Ik denk dat we nog geen tien minuten onderweg waren, toen het eerste biertje opengetrokken werd. Ireentje en ik wachtten (natuurlijk) totdat de vijf in de klok zat…vijf voor twaalf… πŸ₯‚πŸ€ͺ We hebben het prachtige Waterland verkend met de elektrische geluidloze fluisterboot. Ideaal want een groot deel van dit natuurgebied is alleen per boot bereikbaar. We hebben gevaren over kleine meren omringd met hoge rietkragen, dankzij Toine hebben we zo’n rietkraag ook van heel dichtbij mogen zien. (gevalletje brilletje niet op πŸ€“πŸ˜‚)

We voeren door smalle slootjes, langs grazende koeien en door pittoreske dorpen zoals Broek in Waterland, Monnickendam en Zuiderwoude. Het was een super dagje op het water. Terug bij de theetuin moesten we de boot weer aanmeren en moesten we de boot verlaten. Nu ging ik eerst op de kade zitten, met mijn linkerbeen nog in de boot, draaide mijn been op de kade en met een helpende hand, sprong ik omhoog zodat ik weer stond. Na een lekker kopje thee en koffie in de prachtige tuin, zat ons uitje er weer op. Ik zeg voor herhaling vatbaar! Ik heb super genoten! πŸ€—

Spreuk van de dag β˜€οΈ

Leef je leven. Niet gisteren, niet morgen, niet maar even. Zing liedjes op straat. Dans elke dag. Dan geniet de wereld op haar beurt, van jouw mooie lach! Lief Leven πŸ₯°