Selecteer een pagina

Corona, er is geen ontsnappen aan. Je hoort erover, je leest erover, je praat erover, je denkt erover, je maakt je er zorgen over en je volgt de laatste ontwikkelingen op de voet.

Uren worden gevuld met Corona updates, op de televisie, de radio en op sociale media. Alle kennis, vragen, zorgen, voorspellingen, meningen, cijfers, feiten & fabels worden gedeeld. Daarom ben ik zo blij dat het zonnetje deze dagen schijnt en ik heel even, net als de rest van Nederland, kan ontsnappen aan de Corona, die de wereld in zijn greep heeft. Want als ik iets goed kan, is het genieten van de warme zon. ☀️Daar word ik gelukkig van, zonnestralen. Altijd al zo geweest. Lekker met een boek of de ‘Linda’ buiten zitten, woordzoekertjes doen of schrijven op mijn telefoon. Luisterend naar het getjilp van de vogels, het ruisen van de wind en het geluid van de buurt.

Heel eerlijk gezegd is mijn aandacht daarom ook een beetje afgeleid van de zorg over mijn eigen gezondheid.

Alsof ook dat even stilstaat. Mijn controle is dus uitgesteld, maar tot wanneer weet niemand. Ik heb geen nieuwe datum om naar toe te leven. Dat is van de ene kant fijn, want dan voel ik die angst niet zo, maar daarnaast merk ik dat het mij ook best onzeker maakt. Helemaal toen ik gisteren op Facebook las dat een lotgenoot is overleden. Niet aan Corona, maar aan kanker. Vreselijk verdrietig, helemaal in deze tijd. 😢 Deze man kwam bij mij in Heliomare op visite om aan mijn bed zijn ervaringen te delen over het leven met één been en het lopen met prothese. Heftig hoor. Ik kreeg echt kippenvel en merk dat het mij enorm raakt…het helpt mij zeker niet om mijn zorgen opzij te zetten. 😔

We zitten massaal thuis, wassen onze handen grondig, niezen en hoesten in onze elleboog en gebruiken papieren zakdoekjes.

Als we naar buiten gaan houden we anderhalve meter afstand, tenminste dat is de bedoeling. Helaas wordt dat niet overal en altijd nageleefd, maar hier in de buurt gaat het best goed. De meesten geven elkaar de ruimte en lopen met een grote boog om elkaar heen. Mijn eigen wereldje wordt wel met de dag kleiner. Mijn tenniselleboog geeft veel pijn waardoor ik het handbiken, om er lekker even tussenuit te zijn, op een laag pitje moet zetten. Ik vrees dat ik echt een pas op de plaats moet maken. 😕

Ook met Leggy heb ik weer wat problemen. Het lopen blijft pijnlijk en het korset zit niet goed, waardoor ik weg schuif. Dacht dat ik het mooi opgelost had, door een fietsbroekje over mijn legging aan te trekken ter bescherming van de kwetsbare huid en het pijnlijke bot, maar dat heeft niets geholpen. Jammer. 🤨 Na het rondje van gisterenavond, bleek mijn huid weer stuk. De wondjes die net hersteld waren zijn opnieuw open. A never ending story. 🙄 Grrr…balen! Nu kan ik bijna niet lopen en niet fietsen. 😤 Wat blijft er dan over…mijn rolstoel👩‍🦽en de auto! 🚙 Hoe zorg ik ervoor dat ik de komende weken fit blijf en niet dichtgroei? Eten kan ik namelijk nog wel als de beste…😋🤪

Via videobellen heb ik raad gevraagd bij mijn sportmasseur Inge. Nadat we de pijnklachten besproken hadden, heeft ze me de nodige dagelijkse oefeningen opgegeven. Niet om kracht te trainen, maar wel om de spieren in beweging te houden. Huiswerk te doen dus! Om vandaag te genieten van het mooie ☀️weer en ’veilig’ en zonder inspanning van mijn armen naar buiten te gaan, zijn Lynn en ik wat gaan toeren met de auto. Voor mij een goede oefening voor het aangepast autorijden en met een gezellig muziekje erbij, was het een leuk uitje. Waren we er toch even uit en hebben we prachtige kleurige bloemenvelden gezien.💐

Op Facebook zag ik een herinnering voorbij komen van een oud collega, die op Tenerife afscheid nam van Viajes Corona. Meteen ging ik terug in de tijd.🤔Ook ik heb gewerkt bij dat Reisburo in Playa de las Americas, toen ik voor Sudtours werkte. Dat die foto net nu voorbij kwam. Toeval? Wel leuk om een foto van mijn ‘oude lokale baas’ te zien. Ook grijs geworden natuurlijk. 😄 En ja, op zijn tijd drink ik graag een ‘Corona-tje’, lekker op een zomerse dag. Hoe zal het met dit biertje vergaan? Of we gaan na de crisis massaal proosten met Corona-tjes, of we skippen het biertje volledig. 🍻 Wat denk jij? Ook is er een challenge gaande op FB om een foto uit je jeugd te plaatsen.

Little me! 😍

Natuurlijk ben ik, net als vele anderen, die uitdaging aangegaan. Te schattig om al die foto’s van vroeger te zien! Maar hoe leuk is het, nu ik toch mijn foto-doos beneden heb staan, om de komende weken wat oude foto’s te delen. Gewoon omdat de herinnering mij blij maakt, of juist niet. Dat kan en mag natuurlijk ook. We hebben tijd om even stil te staan en terug te kijken. Heb jij een leuke foto van jou en mij voor het blog, app of mail me dan jouw herinnering. Natuurlijk gaat de foto wel even door de ‘ballotagecommissie’! 🤪

Mijn quarantaine uurtjes in Heliomare, een bizarre ervaring. Ik was dan ook enorm opgelucht dat de ‘verdenking op een besmettelijke bacterie’ vals alarm was. Lonneke en Linda waren getuigen. 😅
Van deze herinnering word ik altijd blij! Een heerlijke high wine met mijn buufjes! Wat hebben we gelachen en veel wijntjes geproefd. Toch lachte de leuke barman het hardste toen hij de rekening presenteerde…🤪🥂
Deze foto is gemaakt op Manja haar 50ste verjaardag. Een bijzonder plaatje…❤️
Team Ilse’s Angels 😇, klaar voor de eerste Ride for the Roses in 2015. 🚲🌹Een hele mooie, emotionele maar vooral gezellige dag. Een dag om nooit te vergeten.
Mijn vrijgezellenfeestje 💕met de meiden in 2000. Op tandems naar de stad, wat hofjes bezocht en gepicknickt in de Hout in Haarlem. Vervolgens met de trein naar Amsterdam voor een ‘canalbike tocht’ en natuurlijk ‘tapas’! Voor mij geen wijn deze keer, want ik was in blijde verwachting van Sven.