Selecteer een pagina

Vanochtend werd ik wakker van de verpleegster, die met mijn kamergenote in gesprek was. Het was best vroeg, mijn wekker was nog niet eens afgegaan. 🙄 Ook deze dag kon ik het rustig aan doen, want mijn eerste therapie was pas om tien uur. Dus kon ik op mijn gemak douchen, aankleden en ontbijten in de huiskamer. Daarna vroeg ik de verpleging mijn littekens in te smeren, normaal gesproken doen we dat na het douchen, maar dat was ik vergeten. 🙄

Bij de ochtendgym mochten we zelf kiezen wat we gingen doen en het werd armspier oefeningen met gewichtjes. Mocht je je afvragen waarom we nooit iets met de benen doen, is dat omdat bijna iedereen in een rolstoel zit en niet of nauwelijks kan staan. Ik koos voor de twee kilo gewichtjes en dat was voor mij goed te doen. De rest koos voor één kilo. Maar…we hebben allemaal serieus hard gewerkt. 💪🏼 Na de ochtendgym was het tijd voor een bakje koffie. Samen met wat collega revalidanten gingen we naar de Orangerie. Na een gezellig kletspraatje mocht ik verder naar de fitness. De trainer had de uitslagen binnen van de inspanningstest en daarmee een ‘fysiek profiel’ gemaakt. Vanaf nu ga ik gerichter trainen om met name mijn armen (voor de handbike) en linkerbeen (voor het staan) sterker te maken. We gingen drie toestellen af, waar arm en beenkracht gemeten werd. Volgende keer starten we dan met het gewicht wat daar uitgekomen is en dat was het zwaarste gewicht wat ik nu haalde. Dat herhalen we dan een aantal weken voordat het gewicht opgevoerd wordt. Kortom er wordt hard gewerkt aan een sterkere Ilse 2.0 💪🏼😉

Voor de lunch heb ik nog even op bed gelegen, omdat ik toch wel behoorlijk (fantoom)pijn had. Ik was bij één van de toestellen een beetje op mijn ‘stomp’ gevallen. Auw…dat was niet heel fijn.😳 Het was erg druk in de huiskamer tijdens de lunch, de hele afdeling was uitgelopen voor een lekkere boterham. 😉 Met een kopje thee ben ik na de lunch weer naar mijn kamer gegaan om even te liggen. Gelukkig kon ik in de middag nog aansluiten bij het zelfstandig oefenen, want mijn dagprogramma was verder leeg. En ja, dat vond ik echt niet leuk. Laat mij maar hard werken! In de oefenzaal heb ik eerst wat buikoefeningen gedaan, daarna heb ik op een soort roei apparaat gezeten. Weliswaar met mijn kussen, maar toch weer een nieuwe oefening erbij. Ondertussen was mijn pakketje afgeleverd met mijn badpak erin.

Een vrolijke doos stond op mijn bed. Leuk! Nu maar hopen dat het zou passen. Dus ik al mijn kleren uit (dat is al een oefening op zich), blij 😃, totdat ik het aandeed. Helaas…het was te groot en geen gezicht.😕 Het paste totaal niet op mijn nieuwe lijf. Dan toch maar de bikini van thuis proberen. Geen idee of dat nog een optie is, maar we zullen het zien.

Om half vijf kwamen mijn collega’s Maria en Annelies op visite. We hebben eerst een kopje koffie en thee gedronken in de woonkamer. Daarna gingen we samen eten in de Orangerie. Er stond biefstuk met Vlaamse patat op het menu of een wienerschnitzel met gekookte aardappels. Nou dat is niet moeilijk kiezen toch? We hebben heerlijk gegeten, gekletst en daarna een lekkere cappuccino gedronken. Het was heel gezellig. Ze zijn mij bij de bank gelukkig nog niet vergeten…😉

Je kunt wel dromen over later, maar zet de eerste stap vandaag. Gokken op morgen is gevaarlijk. Of die dag komt is maar de vraag. Martin Gijzemijter