Selecteer een pagina

Soms voel ik mij wel tachtig. Bij het wakker worden, voelde elke spier, elke pees, elk gewricht heel pijnlijk en stijf aan. Mijn lijf heeft het zwaar. Voordat ik uit bed kan, moet ik echt even rekken en strekken. Mijn rug, mijn been, mijn armen en mijn handen. Pas dan durf ik op te staan, al sta ik dan nog erg onzeker op mijn linkerbeen en ook mijn armen voelen dan nog slapjes aan. Terwijl ik wat aan het rommelen was, hoorde ik Mandy roepen dat ze Body kwam halen voor een strandwandeling. Body vindt dat altijd erg leuk en gezellig met Banjer! 🐶❤️🐶 Ik ben onder de warme douche gestapt, daarna voelde ik me weer wat beter.

Frank en Sven hebben de boodschappen voor Lynn haar verjaardag gedaan. Dat was een hele klus, want zij viert het zaterdag voor de familie en vrienden én maandag een ‘Sweet Sixteen diner’ voor haar vriendinnen. We nemen alle vier een gerecht voor onze rekening. Dat wordt zondag dus een dagje kokkerellen! 😉

Vanaf vijf uur had ik een date met mijn buufjes. We hebben eerst gezellig een drankje 🥂gedaan bij Marie thuis en een schaal met Sushi besteld. Heerlijk! 😋 Rond zeven uur bracht Frank ons naar Openluchttheater Caprera in Bloemendaal voor de voorstelling van Veldhuis & Kemper, ‘Geloof ons nou maar’. Mijn eerste theater uitje als Ilse2.0. Bij de ingang, nadat de kaartjes gescand waren, mocht ik in mijn rolstoel met één begeleider (Petra), via de artiesten ingang naar binnen. Petra kreeg een bandje om haar pols en ik dacht nog heel naïef dat ik er ook een zou krijgen.😬 Maar dat was natuurlijk helemaal niet nodig…het was duidelijk genoeg dat ik invalide was en dus achter de schermen door mocht naar het theater.🙄 Marie en Marjon liepen boven langs. Er vielen wat kleine drupjes, maar voor de rest hebben we het droog gehouden. Elk nadeel heeft zijn voordeel, want we kregen vier plekjes op de eerste rij. 😃 Zo dichtbij had ik nog niet gezeten. Toch was dit ook echt een confrontatie momentje. Daar zat ik dan, met één been…in mijn rolstoel. 😔 Maar natuurlijk liet ik mijn avond daar niet door verpesten. We hebben eerst een kopje thee en koffie gedronken, daarna zijn we aan de prosecco 🥂gegaan. Net voor de voorstelling mocht ik naar de invalide toilet ♿️, achter het toneel. De voorstelling begon iets over half negen en ik heb van elke minuut genoten, het was geweldig!

Onderwerpen genoeg zou je zeggen want de wereld staat in brand. Maar zoals altijd als ze elkaar even niet hebben gezien gingen ze eerst bijpraten. En nog meer bijpraten. En nog meer… En voor ze het wisten was dat bijpraten de basis voor hun negende programma ‘Geloof ons nou maar’. Zonder twijfel de meest persoonlijke voorstelling die ze tot nu toe maakten. Confronterend, heel grappig en verrassend ontroerend… Geloof ons nou maar!

We hebben enorm gelachen 😂, wat zijn ze goed(!), en wat zingen ze mooi samen! Een aanrader voor een heerlijk avondje uit! 🤗

Veldhuis & Kemper kregen een staande ovatie na afloop. Zo verdiend! Onderweg naar de uitgang hebben Petra en ik nog een sanitaire stop gehouden, fijn een wc zonder een rij wachtende dames.😄 Onze privé chauffeur Frank stond ons alweer op te wachten. Dus met de rolstoel achterin en vier drukke meiden in de auto, reden we door het mooie Bloemendaal terug naar huis.

Het is inmiddels 8 juni, mijn lieve dochter is 16 jaar. ‘Happy B-day lieverd!’ 🥳❤️😘