Selecteer een pagina

‘Goedemorgen Ils, wil je eerst ontbijten of eerst je bed uit.’ Ik kwam uit een diepe slaap, maar reageerde meteen dat ik eruit wilde om naar de wc te gaan. Hierdoor wilde ik te snel van mijn bed naar de rolstoel en zakte ik door mijn hoeven (hoefπŸ˜‰) waardoor ik bijna viel. Ik was meteen klaarwakker, maar ook erg geschrokken. OkΓ©, mijn les is dus rustig opstaan en vooral niet haasten. πŸ€” Na het toilet bezoek was het tandenpoetsen,wassen, haren kammen en weer terug mijn bed in voor het ontbijt. De wondverzorging werd deze ochtend ook meteen gedaan, de wond ziet er steeds beter uit, op de zwakke plekken na. Om half tien had ik mijn eerste therapie, de rolstoelles voor beginners. Ik was de enige die op kwam dagen, dus kreeg ik privΓ©les wheelies maken. ♿️ πŸ˜‰ Ook deed ik oefeningen; op een schuine plank naar boven rijden, daartussen zit een recht stukje en dan de plank naar beneden afrollen. Dat naar beneden rollen ging wel okΓ©, maar de heuvel op was zwaar. Met een flinke aanloop ging het net… of net niet. πŸ˜„ Misschien heb ik toch wat meer armkracht nodig. De aansluitende les was ochtend gym, dus die heb ik maar even meegepakt, al stond deze niet op mijn programma. Na een klein kopje koffie in de huiskamer, moest ik mijn bed weer opzoeken.

Na de lunch mocht ik weer in actie komen bij de fysiotherapie. Naast het lopen met krukken, wat echt nog heel spannend is, heb ik om een nieuwe uitdaging gevraagd, de trap. De oefen-trap was in een andere hal, dus gingen we daar naar toe. Ik lopend met krukken en de fysio nam mijn rolstoel mee, maar moest mij ook in de gaten houden. Eenmaal in het trappenhuis zag de eerste tree er toch hoger uit dan ik dacht. De leuning loopt schuin omhoog dus ook dat was lastig. Eerst droog oefenen, door te springen op mijn linkerbeen. Daarna de eerste tree genomen, terwijl de fysio achter mij stond en mij bij mijn middel vast hield. Ik moest natuurlijk ook terug springen en geloof me, het lijkt niks, maar het is super eng. Er zullen nog heel wat trainingen nodig zijn om de gewone dingen weer te leren.

Om drie uur hadden Frank en ik het gesprek met de arts en verpleegkundige over het kerstverlof. Het was best een emotioneel gesprek. Ik wil zoooo graag naar huis na bijna 3 maanden ziekenhuis en Heliomare, dat ik het misschien te licht inschat.

De arts en Frank keken meer naar de praktische zaken. Het moet kunnen en verantwoord zijn. De arts heeft gezien dat ik veel vooruitgang heb geboekt en geeft groen licht voor het kerstverlof. Het aantal dagen hangt af van de wondzorg. Maandag moet ik weer naar het ziekenhuis, dus dan weten we iets meer. Ook moeten er zaken geregeld worden: vervoer, thuiszorg voor de wondzorg, bed in de huiskamer, rolstoel, krukken en looprekje. Veel gedoe, maar het is mij alles waard. 😍 So….I am coming home for Christmas! πŸŽ„πŸŽ…πŸΌ πŸ˜ƒ

Petra kwam gezellig een kopje thee drinken en had een worteltje mee met een humus dipje. Lekker en gezond! πŸ˜‹

Sven, Lynn en Daan kwamen hier eten. Sven had een heerlijke maaltijd gemaakt en als toetje fruit mee genomen.

We hebben in de huiskamer gegeten en gekletst. Leuk zo met de kids. Helaas had ik wel veel pijn bij het zitten, dus na eten gingen we weer terug naar kamer 16.

Het is vrijdag, vele zijn of gaan op weekendverlof, ook mijn kamergenote mocht lekker naar huis. Dus het is rustig vanavond.

Straks lekker slapen en morgen weer een nieuwe dag. 😘

Cadeautje 14 van de Rituals advent kalenderπŸŽ„πŸŽ…πŸΌ was een scrub van Ritual of Sakura. πŸ€—

Durf je dromen na te jagen, zelfs al is de kans heel klein, want wie de gok niet durft te wagen, zal voorgoed een dromer zijn.

Martin Gijzemijter