Selecteer een pagina

Het is echt heerlijk om er even tussenuit te zijn na de zware periode die achter ons ligt en vooral het samen zijn is fijn. Het is zomers zonnig weer, weliswaar met een stevig windje, maar daardoor juist prima vol te houden.β˜€οΈ Helaas zijn de nachten lang en dan doel ik niet op feestjes tot in de kleine uurtjes. Ondanks dat ik heel moe ben, kan ik de slaap hier moeilijk vatten, heb ik last van fantoompijnen, nachtzweten (zal de overgang zijnπŸ™„) en nachtmerries. Dat is toch een beetje jammer… Als ik wakker lig, ga ik toch vaak liggen piekeren en gaat er van alles door mijn hoofd. Ik kijk veel terug op de afgelopen maanden, de tijd in het LUMC en daarna in Heliomare. Soms lijkt die periode al heel ver achter me te liggen, maar het is natuurlijk nog maar kort geleden. Alles is nieuw, ik ben nieuw, of nou ja, beter gezegd β€˜oud met gebreken’.πŸ˜‰ Ooit was ik β€˜gewoon’ Ilse, later vriendin en vrouw van Frank, daarna was ik de mama van Sven en Lynn, het baasje van Body en nu? Nu ben ik voor bekenden Ilse2.0 en voor de rest β€˜die vrouw met het ene been’… En dat zal niet meer veranderen. πŸ˜”

We hebben al wat leuke ritjes gemaakt, prachtige strandjes bezocht en leuke restaurantjes gevonden. Zo was gisteren een heerlijk β˜€οΈdagje. Gezellig met z’n viertjes met de auto Fuerteventura verkend en zelfs off road gegaan met onze Audi A3.πŸ˜„ Lynn had haar Spotify Playlist aangezet, dus lekkere muziek op de achtergrond terwijl we genoten van de mooie uitzichten.

De stranden hier zijn echt prachtig, zo ook in La Oliva en El Cotillo. Maar het meest genoten en genieten we van de heerlijke tapas: pulpo a la plancha, gambas al ajillo, pimientos de padron, sardines a la plancha, mucho alioli y vino! πŸ˜‹ Geen idee hoe ik al dat lekkers er straks afgetraind krijg. 🀨 Ik vrees dat een wandelingetje met prothese voor eten, nooit genoeg is. Toch is het heerlijk om een half uurtje te lopen. De ene dag loop ik beter dan de andere, maar gisteren en vandaag ging het goed. In de avonden ga ik meestal in de rolstoel naar een restaurant, omdat het met prothese toch niet lekker zit. Overdag hups ik wat af op krukken, al is het uitkijken geblazen… een natte vloer is glad en dus heel gevaarlijk voor mij.

Vandaag zijn we via Antigua en Betancuria naar Morro Jable gereden in het zuiden. Daar hebben we de auto geparkeerd in het centrum. Meestal parkeren we op één van de ruime en vele beschikbare invalide parkeerplaatsen die het eiland rijk is. Echt erg rolstoelvriendelijk hier! β™ΏοΈβœ… Na een klein stukje lopen en rollen waren we bij de boulevard en hebben we een cortado gedronken, voordat we zijn neergestreken op het mooie witte zandstrand. Er waren geen bedjes, dus gewoon op ons handdoekje gelegen. Mijn rolstoel en extra kussen gingen wel mee het strand op, maar daar hups ik natuurlijk. Niet heel charmant, want de krukken zakken weg in het losse zand en dan loop ik wat onstabiel. Sven en Lynn hadden tennisrackets gekocht voor op het strand en waren lekker aan het overslaan. Natuurlijk werd Frank ook uitgedaagd en hoe graag ik ook zou willen, voor mij was dat onmogelijk. De zee lonkte en de familie ging zwemmen voor de afkoeling, lag ik daar te zweten in mijn eentje…πŸ˜… Na de lunch boden de kids mij aan te helpen om de zee in te komen. Leuk, een nieuwe uitdaging! Al hupsend op krukken liep ik naar een plek in de zee waar geen stenen lagen en de golven niet te hoog waren. Met mijn ene voetje in de zee, gaf ik mijn krukken aan Lynn, die ze vervolgens op het droge legde. Sven hield mij vast totdat Lynn terug was en zo sprong ik, tussen mijn kids in die ik stevig vast hield, het water in. Gelukkig heb ik geen ogen in mijn rug, maar ik weet dat dit tafereeltje bekeken werd. F*ck it! Ik ging gewoon zwemmen! πŸ‘Š En daar ging ik, heerlijk het koele water in. Ik heb zelfs nog even gesnorkeld met Lynn. Γ‰n vissen gezien! 🐟🐟 Natuurlijk moest ik ook weer met hulp het water uit, maar ik vond het super fijn en ik was afgekoeld! I did it! βœ…πŸ˜ƒ

Rond half zes verlieten we, toch wel weer een beetje oververhit πŸ˜…, het zonnige zuiden en reden we terug naar Caleta de Fuste. β€˜Wie laat mama uit na het douchen?’ πŸ™„ πŸ˜„ Deze keer was het Lynn haar beurt en ik was weer blij een stukje te kunnen lopen. 😊