Selecteer een pagina

Neem je niks voor en doe van alles! Loesje

31-12-2020 De laatste dag van 2020 begon niet zo lekker, omdat ik door de fantoompijn slecht geslapen had. 🥱 Nou ja, dat haal ik later wel weer in. Of niet. Ook goed. Op het ochtendprogramma stond de laatste training bij de fysio van dit jaar. Daar begon ik al, bij alles wat ik deze dag zou doen, zei ik tegen mezelf dat het de laatste keer van 2020 was. Net als vroeger. Op mijn handbike, die het op dit moment ‘gewoon’ goed lijkt te doen, fietste ik naar de praktijk op de Zijlweg. Bij alle winkels die open waren stond een rij buiten van mensen, netjes met mondkapjes op, die de laatste boodschapjes gingen doen voor Oudjaarsavond. Het blijft een ongewoon beeld in een land als Nederland, maar het went gek genoeg ook. 😷

Bij de fysio bleek ik de enige te zijn van het oncologisch groepje, dus zou ik een privé training krijgen.

Ik wilde eigenlijk helemaal niet klagen, maar kon niet anders dan eerlijk vertellen dat het niet goed gaat met mijn linkerschouder. Ik baalde enorm van de pijn en functiebeperking die ik daar ervaar. De fysio stelde daarom voor om deze te behandelen in plaats van te trainen. Nu was er tenslotte ruimte voor. Fijn! Ik nam het aanbod dankbaar aan. In de behandelkamer werd mijn schouder onderzocht en de eerste conclusie was dat mijn Supraspinatus (een pees, die een spier verbindt met de schouderkop) ontstoken is. Nou dat weer. 🙄 Hoe kom ik er aan, maar beter nog…hoe kom ik er weer vanaf? Mijn schouder werd losgemaakt en met hippe roze tape ingetapet. Daarna vertrok ik op advies, zonder ook maar iets van oefeningen te hebben gedaan, naar huis. ‘Volgend jaar’ zou ik het wel weer oppakken. 💪🏼

Thuis was er inmiddels wat discussie ontstaan met dochterlief over hoe de laatste avond van 2020 ‘gevierd’ mocht worden en dat verliep niet geheel zonder boze woorden en blikken. Wel vriendinnen uitnodigen, geen vriendinnen uitnodigen, hoeveel en hoe laat dan, je kent het wel. Tja, die corona beperkingen maken wat los. 😏 Lekker om zo uit Oudjaar uit te ‘knallen’. 🙄 Afin, na een goed gesprek was er duidelijkheid gecreëerd en de nodige afspraken gemaakt. Iedereen tevreden. Maar voordat het zover was, ging ik eerst even bij mijn jarige buufje langs voor een Coronaproof verjaardagsbubbeltje. 🥂

Na het eten keken we het programma van Matthijs van Nieuwkerk, voordat het ‘feest’ kon beginnen. Een jaarwisseling die niemand ooit zal vergeten; Niet meer dan twee gasten per huishouden, geen vuurwerk, geen knuffels en alles op anderhalve meter afstand van elkaar. We moesten het ermee doen. Lynn had dus een paar vriendinnetjes bij ons thuis uitgenodigd, Sven en Joos kozen voor een plekje buiten in de tuin bij een lekker knapperend kampvuur, dus Frank en ik moesten het huis wel uit. Gelukkig konden we terecht bij de buurtjes, zodat we toch redelijk conform de maatregelen een gezellige jaarwisseling konden vieren.

Het aftellen begon 10, 9, 8 … 3, 2, 1 Happy New Year! 💫

Het was een gek moment. Geen knuffels en zoenen, maar een afstandelijke ongemakkelijke elleboog. Geen groots vuurwerk, al het werd er hier en daar, ondanks het vuurwerkverbod toch wat de lucht in geknald. Op straat was het verder stil, geen samenkomst van buurtgenoten om elkaar het beste te wensen. De champagne werd wel zoals elk jaar ontpopt en zo proostten we toch hoopvol op een nieuw ‘begin’. De kids kwamen natuurlijk wel even binnenlopen om ons een dikke knuffel te geven. Het laatste uurtje voor het slapen gaan, heb ik ook nog genoten van het gezellige vuurtje bij ons in de tuin. Dat moeten we vaker doen. Zo leuk!

Voornemens

Ik weet niet of je het al ziet, maar ik laat mijn buik staan. 😂

Normaal gesproken nemen we ons massaal voor om in het nieuwe jaar meer te bewegen en sporten, minder te eten of te snoepen, minder te drinken (dry January), meer family & me-time te nemen en (nog) meer te genieten van het leven. Maar ja, de sportscholen zijn dicht en ook alle andere sporten liggen zo goed als stil. Wij dus ook, terwijl de Corona-kilo’s groeien en groeien. 😩 Hoe maken we dit ooit goed? Hoe kom ik weer in shape met al die lichamelijke mankementen? Ja, ik wandel dan wel regelmatig met Leggy, maar die ene kilometer waar ik een uur over doe zet ook geen zoden aan de dijk. 🤔 Lastig, vooral voor een Bourgondiër zoals ik. Zo heb ik de eerste dag van het nieuwe jaar alweer aan de wijn gezeten en een oliebol gegeten.🙈  Hoe zat dat ook al weer met ‘een goed begin is het halve werk’… 😊 Ach en is dat dan het belangrijkste in het leven? Nee natuurlijk niet. Zolang je maar goed in je vel zit en je tevreden bent met jezelf, toch?

Welkom 2021

Het is tijd voor een nieuw verhaal. Een nieuw hoofdstuk. 2021

1-1-2021 Het is gek, maar een nieuw jaar voelt soms echt als een nieuw begin. Alsof alles dan anders wordt. Maar dat is natuurlijk niet zo. Mijn been komt niet meer terug, het gedoe is niet ineens weg en ook de pijnklachten zijn tijdens de jaarwisseling niet als sneeuw voor de zon verdwenen. Was het maar waar. Maar toch voelt het alsof we nieuwe kansen krijgen, een nieuwe start mogen maken en nieuwe uitdagingen mogen aangaan. Dat geeft hoop. En ja, hoop doet leven.

Deze keer heb ik wat moeite om doelen te stellen, maar ik heb uitdaging nodig om ergens naar toe te werken. Een houvast en een stip aan de horizon. Maar ja, dan moeten Corona en het lijf wel mee willen werken.

Ik recycle gewoon mijn goede voornemens van vorig jaar. Loesje

  • Bewust genieten van quality-time met de mensen die ik liefheb.
  • Het lopen met Leggy verder optrainen (van 1 naar 2+ km 🙃), zodat ik mee kan met de boswandelingen met Sim en, mijn grootste wens, lopen op het strand.
  • Blijven bloggen (schrijven) over mijn leven met één been en al het gedoe wat daarbij hoort. Mijn doel is om mensen met mijn verhaal te inspireren. En dan hoop ik dat jullie mij blijven volgen…
  • Mezelf verder ontwikkelen als ervaringsdeskundige of coach.
  • Op zoek gaan naar optimale energie en balans, al blijft dit een dingetje…
  • Mezelf fit trainen ter voorbereiding op de HandBikeBattle van 2022.
  • Lotgenoten, het KWF en het Inloophuis helpen in de strijd tegen kanker.
  • Deelnemen aan de Ride for the Roses in Assen, als deze doorgaat natuurlijk. 🌹
  • Genieten van al het moois wat het leven te bieden heeft.
  • En ja misschien toch wat minder eten en drinken…maar daar twijfel ik nog over. 😁

Lief 2021, wil je mij helpen er een gezond, liefdevol, sportief, leerzaam, inspirerend, bruisend, onvergetelijk mooi  jaar van te maken? En ik trots kan zijn op alle kleine stapjes die ik zet. Help je ons de Corona snel onder controle te krijgen, zodat we met gierende banden terug kunnen van het nieuwe naar het oude normaal? Zonder mondkapjes, dichtbij elkaar, met veel samenzijn en knuffels. Zullen we samen mooie herinnering maken met lieve mensen om ons heen? Ik ga ervoor!

Ja, ik ben opnieuw klaar voor een prachtig en krachtig nieuwjaar! 💪🏼

Spreuk van de dag

Een nieuw jaar. Nieuwe dromen. Nieuwe doelen. Een verse start. Een brede lach. Maar begint nieuw jaar niet gewoon iedere dag? Lief leven