Selecteer een pagina

Bij het wakker worden, voelde ik het al een beetje, fantoompijn. Waarschijnlijk heb ik gisteren iets te veel gezeten waardoor bepaalde drukpunten getriggerd zijn. Niet de beste start van de dag dus, de activiteiten moest nog beginnen. 😕

Ik ben vroeg opgestaan om lekker te kunnen douchen. We moesten na de douche toch nieuwe pleisters plakken op de nu inmiddels kleine wondjes. De pleisters van het LUMC, die waterbestendig zouden moeten zijn, waren dat niet.🙄 Na het ontbijt ging ik naar de afdeling fysiotherapie. Omdat ik straks thuis zo veilig mogelijk naar boven wil, hebben we het traplopen geoefend. Met de ene hand op de traptree, de andere op de leuning en springend op mijn linkerbeen. Kan, maar is erg belastend. De andere optie was met één kruk in mijn linkerhand en de andere hand op de leuning en mezelf opdrukken naar de volgende tree. Dat ging prima! Beter, want dat vraagt minder kracht vanuit mijn been. Na een paar herhalingen kreeg ik steeds meer vertrouwen. Het half uur was zo om, dus op naar de sporthal voor rolstoelles. Het clubje was wel heel klein, we waren maar met z’n tweetjes plus trainer. Geen idee hoe ik er op kwam, maar ik vroeg of badminton ook tot de rolstoelles mogelijkheden behoorde. En ja, dat kon. Leuk! 😃 Het was twee tegen één, maar het overslaan ging best goed. Plaatsen 🏸 iets minder, maar ik ben het nog niet helemaal verleerd. 😉 Bij de ochtendgym kregen we gewichtjes om de armspieren weer te trainen. Ook hier was het rustig. Na deze drie therapieën moest ik even mijn rust pakken, zo gezegd zo gedaan. Om elf uur ging ik alweer door naar de ergotherapie. Hier hebben we verschillende rolstoelen uitgeprobeerd. Wat is het lastig om te bepalen wat goed voor mij is, er zijn zoveel mogelijkheden. Voor mij heeft de hoogste prioriteit nu mijn zitcomfort. Zitten is en blijft pijnlijk en lastig. Goed, na deze therapie ben ik weer even op bed gaan liggen en heb ik op mijn kamer geluncht.

Om één uur was het zover, ik mocht voor de eerste keer naar buiten op een handbike! 😃 In de sporthal stonden verschillende rolstoelen waar een handbike aan vast gekoppeld werd. Om goed zichtbaar te zijn in het verkeer, kregen we felgekleurde verkeershesjes aan. Ik begrijp dat het moet, maar het zag er wel suf uit. 😄 We reden achter de trainer aan de sporthal uit zo Wijk aan Zee in. De andere handbikers waren beter getraind, dus al snel reed ik achteraan. 🙄 We zijn om het weiland gereden en daarna een stukje de duinen in. Ik liet me natuurlijk niet kennen, maar jeetje… het was best heel zwaar voor mijn armen. Dat wordt nog wel een uitdaging, om in september bij de Ride for the Roses🌹de 25 km te ‘fietsen’ met een handbike. Pfff…😳 Maar het was heerlijk om buiten en actief te zijn en de volgende keer zal het vast weer ietsje beter gaan.

Ik lag toch wel een beetje uitgeput op mijn bed, toen de Rabo collega’s Irene en Monique op visite kwamen. We hebben gezellig bijgekletst en toen Sven binnen kwam, gingen zij naar huis. We hebben samen mijn weekend tas ingepakt en zijn naar Haarlem gegaan. Heerlijk om weer gewoon thuis te zijn. Even geen therapie, even geen Heliomare, maar gewoon thuis. Het is weekend! 😘