Selecteer een pagina

Wat een mooie lieve bemoedigende berichtjes heb ik ontvangen op het filmpje van de Nederlandse Loterij! En Jetze Plat is vandaag wereldkampioen tijdrijden geworden! Wat een topper. 🏆 En daar heb ik les van gehad…😊

Vanochtend had ik met Irene afgesproken om naar de badminton te gaan. Spelen kan zij nog niet vanwege een blessure, maar ze zou met mij meegaan voor de gezelligheid. We hadden op de route naar de sporthal afgesproken, maar ik kon thuis wel wat hulp gebruiken, dus kwam ze hierheen. De handbike stond nog in de schuur en omdat ik er niet goed bij kon heeft zij de bike buiten gezet. Stap voor stap heb ik haar laten zien, wat ik allemaal moet doen om de deur uit te gaan. Ik moet echt overal bij nadenken en laat dat nou net op dit moment niet mijn sterkste kant zijn.🤔 Rugtasje met racket aan de rolstoel hangen, rolstoel al hupsend buiten zetten, deur op slot doen, dwars in de stoel gaan zitten, zodat ik de krukken achterop kan vastzetten (wat een gedoe🙄), recht gaan zitten, wielerhandschoentjes aan, poort opendoen, handbike aankoppelen, de poort uitrijden, in zijn achteruit, poort weer dicht doen en gaan!💨

We zijn naar de sporthal gefietst, daar heb ik mijn bike afgekoppeld en vastgezet aan het fietsenrek. Ook dat is best een klusje trouwens. De deur van de hoofdingang moest ik met mijn linkervoet openduwen, hetzelfde voor de tweede deur naar de ontvangsthal. Natuurlijk wilde Ireentje graag helpen, maar nee, ik wil alles zelf doen. 😉 Verder door de gang met ook weer twee deuren. Binnen in de sporthal werden we vriendelijk ontvangen. Dit was een andere groep dan de afgelopen maandag, al zaten er wel een paar dezelfde gezichten bij. Eerst heb ik met iemand overgeslagen, daarna een partijtje gespeeld, koffie gedronken en nog een partijtje gespeeld. Het ging best lekker en ik had mijn eigen ‘publiek’ mee. 😉

Daarna fietsten Irene en ik naar huis, waar ook Mandy een bakje koffie kwam drinken. Al kletsend over de Ride, kregen we steeds meer zin in het weekendje Goes! 🤗

In de middag had ik mijn eerste training bij 201Fysiosport met de oncologisch fysiotherapeut. Ook daar ben ik met de fiets heengereden. Is niet zover hoor! Ik mocht mijn bike binnen zetten, dat was fijn, al is dat ook een beetje passen en meten. Samen hebben we gekeken naar de oefeningen en apparaten die ik zou kunnen doen. Omdat ik geen risico wilde lopen ook maar iets te overbelasten, heb ik het echt rustig aan gedaan. Ik moet en zal zondag natuurlijk aan de start van de ‘Ilse Moerkerk route’ verschijnen. 😉 Na een uurtje trainen, fietste ik naar huis. Kom ik thuis, wil ik uit mijn rolstoel…wat denk je? Mijn krukken vergeten. Die stonden nog bij de fysio. 🙄 Tja en zonder krukken kan ik dus geen kant op. Frank was zo lief deze voor me te halen. Sven moest even later nog even een boodschapje doen en aangezien ik ook nog wat moest halen, besloot ik mee te lopen. Voor het eerst ben ik met mijn prothese richting het winkelcentrum aan de Westergracht gewandeld. Heel snel liep ik niet, want het kostte me behoorlijk wat moeite. Daarbij werd ik hier en daar aangesproken door bekenden, maar ook door mensen die ik niet ken. Grappig om te zien wat ‘Leggy’ allemaal losmaakt. 😉

Hartverwarmend, alle donaties en mooie lieve woorden die ik en team Ilse’s angels hebben mogen ontvangen.😊 Ik ben er zelfs een beetje stil van.

Donaties uit alle hoeken van Nederland, maar ook uit het buitenland. Donaties van mensen die dichtbij mij staan, familie, buren, buurtgenoten, vrienden, vrienden van vrienden, kennissen, oud collega’s, therapeuten, maar ook bekenden van vroeger. Je kunt het zo gek niet bedenken. De teller staat al op €7.000,- voor meer en versnelling in kankeronderzoek. Echt geweldig! ❤️ Samen helpen we kanker de wereld uit. Mijn tasje voor Goes staat zo goed als klaar. Morgen de laatste dingetjes doen. Om twee uur gaan we rijden. Goes here we come! 🤗🚴‍♀️🌹

Uit een doosje vol kracht:🍀

Ik ben gefocust, daadkrachtig en geef nooit op.