Selecteer een pagina

Vrijdagochtend stond ik redelijk fit op, ik had goed geslapen, misschien wel door de medicijnen. 🤔 Wie zal het zeggen. Het was droog, dus kon ik na het ontbijt mooi op mijn handbike naar de sporthal. Na twee uurtjes badmintonnen en een kopje thee ging ik moe maar voldaan naar huis. Goed nieuws, want er was post van het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker, er is geen humaan papillomavirus (HPV) gevonden. Dit betekent dat ik geen verhoogd risico heb op baarmoederhalskanker. Fijn, dat kan ik loslaten. In de middag heb ik de nodige rust genomen, omdat ik met de buufjes in de avond zou gaan uiteten en ik dus mijn energie moest sparen. Het was een verlaat verjaardagscadeau voor Marjon, wat er door omstandigheden, (mijn revalidatie) niet eerder van gekomen was. Erg, want ze is bijna weer jarig… 😬 Ik had een tafeltjes gereserveerd via ‘The Fork’ voor ons viertjes in Boca Bar Kitchen aan het Spaarne, om te genieten van heerlijke gerechtjes in de vorm van tapas. Ik had per mail aangegeven dat ik in een rolstoel zit en kreeg de dag ervoor een telefoontje van de eigenaar. Ik was van harte welkom met rolstoel, maar de zitplaatsen waren allemaal hoog. Hoge tafels met hoge barkrukken. Hij vroeg zich af of ik op een kruk met rugleuning kon zitten. Ik waardeerde zijn belletje en zei dat het wel goed zou komen en hij beloofde mij te helpen waar nodig. Heel netjes van hem. 👍 Marie, Marjon en ik vertrokken rond zes uur en zijn langs Petra gefietst om haar op te halen. Bij aankomst bij het restaurant, kwam de eigenaar naar buiten en vroeg of hij mijn handbike in de naastgelegen ijssalon mocht zetten. Super tof en attent! De meiden parkeerden de fietsen bij de Appelaar. We gingen naar binnen en kregen de eerste hoge tafel. Prima! Mijn rolstoel kon precies achter mij staan en de jassen gooiden we op de stoel die fungeerde als kapstok. Ik klom op een kruk in de hoek, heel fijn want ik had een muurtje achter en naast mij. Heel veilig. We begonnen met een glaasje cava 🥂 en een plankje met allerlei hapjes. Daarna gingen we aan de wijn en kozen we heerlijke tapas om te delen.Als toetje hadden we ‘uitloop’ cakejes  en cheescake. Verrukkelijk! Echt. Rond half twaalf was de tent bijna leeg, wij waren weer eens de laatsten. 🙄 Voordat ik op de fiets stapte moest ik naar het toilet. Ondanks dat er niemand meer was, moest ik al lopend met mijn krukken goed uitkijken. De vloer was glad en ik moest een beetje manoeuvreren om tussen de tafeltjes door te hupsen. Er was geen aangepast toilet, maar inmiddels weet ik wel dat ik ook daar mijn plasje kan doen. Meestal houd ik mij staande door me vast te houden aan de deurklink. Of wastafel. 😬 We rekenden af en bedankten het personeel voor hun gastvrijheid. Eenmaal buiten was het lekker fris en zijn we via Petra’s huis naar de Koppestokstraat gefietst. Marie en Marjon hielpen mij bij thuiskomst naar binnen, zodat ik niet in het donker in mijn eentje op één been allerlei capriolen hoefde uit te halen. 😉

Zaterdagochtend kwam de familie op visite want Sven is op maandag 25 november jarig en hij vierde dat voor de familie met een verjaardagslunch. Pa was de eerste die aanbelde en had buiten een cadeau voor Sven ook weer heerlijke Brabantse worstenbroodjes en verse eieren meegenomen. Manja kwam met Nicky en mams. We hebben lekker een monchoutaartje gegeten, gekletst en daarna geluncht. Voordat iedereen weer richting huis ging hebben we samen Body uitgelaten. Ik met Leggy, en paps en mams aan mijn arm. Wat een rijkdom. Het was gezellig en fijn om samen te zijn❤️.Frank ging naar Ajax en Sven en ik zijn na het eten bij Lynn haar hockey gaan kijken. Ondanks dat we met de auto waren, hadden we het erg snel koud. Mijn rolstoel had ik thuis gelaten en ik had ‘Leggy’ aangedaan om naar het veld te lopen en langs de lijn te staan. Dat is en blijft een zware klus, maar ik ben blij dat het kan. 😅 Vanaf negen uur had Sven de boys uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeestje. Beetje bij beetje druppelden zijn vrienden binnen. Lynn had twee vriendinnen uitgenodigd om haar te vergezellen. Voor mij blijft het een ding hoor, ik heb moeite met mijn uiterlijk, vooral tegenover de jongens. Bij de meiden had ik het iets minder. De muziek was hard en de drank vloeide rijkelijk. Ja, ik ben ook jong geweest en lust nog graag een wijntje, maar wat die mannen weg tikken is niet normaal. 🍻🥂🍹🍾🍸🥃 🥳 Om half twaalf hield ik het voor gezien, ik had te lang aan de bar in de keuken gestaan, en ben op bed gaan liggen om wat televisie te kijken. Oh, zo fijn voor mijn rug. Liggen. Gewoon liggen. Na twaalven ging iedereen richting huis of stad om verder te feesten. Mijn luikjes gingen dicht en heb ik als een roosje 🌹 geslapen.
Deze ochtend kwam Irene naar mij toe om samen naar het rolstoel badmintontoernooi te gaan in sporthal Duinwijk. Het was leuk om te zien hoe rolstoelers spelen en ik was blij dat ik mij voor dit toernooi nog niet aangemeld had. Alle spelers waren in bezit van een echte sportrolstoel. Mijn stoel oogt sportief, maar is niet te vergelijken met een speciale sportrolstoel. Qua spel denk ik dat ik wel mee zou kunnen, maar qua snelheid en beweeglijkheid zeker nog niet. Na een gesprekje met een van de deelnemers mocht ik een sportrolstoel uitproberen en ging ik met een andere speelster overslaan. Gaaf hoor!
Bekijk hier het filmpje.
Die stoel draaide en rolde zo snel dat een kermisattractie er niets bij was. 🤪 Zij vertelde mij dat iedere invalide recht heeft op een sportvoorziening. Dat ga ik dus eens navragen bij de afdeling WMO van onze gemeente. We hebben contactgegevens uitgewisseld en daarna zijn Ireen en ik naar huis gefietst. Heerlijk in het zonnetje.
In de middag gingen Marjon, Peter, Petra, Frank en ik op de fiets naar de wijnproeverij van de Gall & Gall in de Stinkende Emmer. We hadden geen idee hoe dat georganiseerd zou worden, maar we hadden er zin in. 🤗 We parkeerden onze fietsen en zijn naar binnen gegaan, ik in de rolstoel. De mannen lieten weten dat zij liever de kroeg ingingen voor een biertje. 🍻 Prima, wij gingen met z’n drietjes de zaal in, waar de Gall & Gall twee lange tafels met verschillende wijnen had uitgestald. Ik zette mijn rolstoel in de hoek en ging op krukken richting de tafel. Heb je ooit weleens een proeverij gedaan op één been? Probeer het eens, dat is een hele uitdaging kan ik je vertellen. 😅 We kregen ieder een glas en een wijnkaart en begonnen met het proeven van de witte wijnen. Van zoet, zuur, bitter, fris, fruitig en soepel gingen we door naar de rode wijnen. Toch wel mijn favoriet hoor! Van soepel, kruidig, zacht naar vol en houtgerijpte krachtige rode wijnen. Heerlijk! 🍷 Tussendoor kregen we kleine hapjes en natuurlijk mocht er ‘gespuugd’ worden, maar dat was zonde van de wijn en deden wij dus niet. Wij dronken het vooral op. Natuurlijk. Ondertussen kwamen er wat bekenden binnen en werd het steeds gezelliger. Ik ben de tel kwijt, maar we hebben echt veel wijntjes geproefd. Het was leuk, lekker en gezellig. We sloten af met een wijntje en een bitterballetje in de kroeg met de Peter en Frank. Daarna ietsepietsie tipsie op de fiets naar huis! 🤪 Morgen is Sven jarig en wordt mijn kleine grote menneke alweer 19 jaar! Wat een mooie leeftijd!
Uit een doosje vol geluk🍀
Het gevoel van leven is het gevoel van geluk.