Selecteer een pagina

Afscheid nemen is een beetje sterven; sterven aan dat waarvan men houdt. 😢

Vandaag, de dag voor Pasen, heeft Nederland afscheid genomen van Bibian Mentel.
Het boegbeeld van positiviteit, doorzettingsvermogen en veerkracht.
Kampioen niet alleen op haar snowboard, maar vooral in optimisme en levenslust.
Een icoon.
Een vrouw die vele tegenslagen heeft gekend.
Haar onderbeen verloor aan botkanker.
Jaren vocht tegen deze rotziekte,
maar altijd rechtop is blijven staan.
Vanaf 2014 is zij mijn grote voorbeeld, mijn held.
Ik heb haar twee keer mogen ontmoeten.
Eén keer in Heliomare en één keer in het LUMC.
Ik heb een videoboodschap en een gesigneerd boek ‘Leef’ van haar mogen ontvangen.
Daarnaast hebben we regelmatig appjes gewisseld.
Zij wist wat ik doormaakte.
Stak mij een hart onder de riem.
En heeft mij laten inzien dat er nog zoveel mogelijk is met een beperking.
Ik heb bewondering voor de manier hoe zij in het leven stond.
Daarmee heeft ze veel bij mij losgemaakt.
Zij groeide uit tot mijn inspiratiebron.
Zij gaf mij de energie die ik nodig had.
Maar dit bracht ze niet alleen bij mij teweeg.
Vele mensen met mij hebben steun in haar warme persoonlijkheid gevonden.

Afscheid

Het afscheid is definitief, maar de herinnering is onuitwisbaar.

Via een livestream volg ik, samen met duizenden anderen, de beelden van de rouwstoet.
Op afstand ben ik erbij.
Mijn kaarsje brandt.
Mijn hart huilt.
Langs de weg staat een erehaag.
Van mensen die haar een warm hart toedragen.
Onder begeleiding van militairen rijdt de auto met Bibian voorbij.
Witte rozen op de motorkap.
Vuurwerk en spandoeken langs de route.
Haar dierbaren volgen in witte limousines.
Fotografen rennen van links naar rechts.
Om een pakkend beeld vast te leggen.
Ik merk dat het me lichtelijk irriteert.
Dubbel, want dankzij hen zijn we er op afstand toch ook een beetje bij.

Warm applaus.

Liefde uit het publiek.
De familie zwaait naar de menigte.
Zichtbaar dankbaar.
Het is een indrukwekkend tafereel.
Op de livestream worden liefdevolle berichtjes gepost.
Ook ik stuur hartjes naar boven.
Bij het crematorium komt de auto tot stilstand.
Het is stil.
Militairen lopen stapsgewijs naar de auto.
En halen de kist bezaaid met prachtige kleurige bloemen eruit.
Een warm applaus volgt.
RESPECT is wat ik voel.
De kist wordt op de schouders van de militairen naar binnen gedragen.
De familie vol van verdriet volgend.
In besloten kring wordt er afscheid genomen.
Een waardevol en liefdevol afscheid.
Wij zijn in gedachte bij haar en haar geliefden.
Rust zacht lieve Bibian.

Een bijzonder mooi mens leeft voort in de harten van ons allemaal.

Lieve Bibian, je hebt veel voor mij betekend en een onvergetelijke indruk op mij achtergelaten. Dank!🌟

Kutkanker. Door jou laat ik mijn leven niet verpesten.
Jullie gaan mij niet vertellen, wat ik niet kan.
Niets is onmogelijk.
Blijf je passie volgen.
Je bent goed zoals je bent.
Zorg dat je glas altijd half vol is. (niet letterlijk hè? 🤪)
Word de beste versie van jezelf.
Stop nooit met dromen.
Geef nooit op.
Doe wat je echt leuk vindt.
Maak mooie herinneringen.
Leef het leven vol.
Ben lief voor elkaar.
Carpe diem.
Geniet van het leven en probeer er elke dag een feestje van te maken.
Het is goed zo…alles is gezegd.
LEEF! 🌹

Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away.

💖🌟💖🌟💖🌟💖🌟💖🌟💖🌟💖🌟

Pasen

Als de paus de bloemetjes weer gaat buitenzetten. 💐 Loesje

De Paasdagen staan voor de deur.
Maar wat vieren we nu eigenlijk? 🤷🏼‍♀️
Niet dat de Paashaas jarig is.
Al heb ik vroeger zelfs echt in hem geloofd.
Dan had deze bijzondere haas in onze tuin heerlijke chocolade eieren verstopt.
Die wij met veel enthousiasme mochten zoeken.
Daarna gingen we uitgebreid ontbijten of brunchen.
Het was één groot feest.
Dat was Pasen voor mij.

Paas-weetjes

  • Wat we echt vieren met Pasen is dat Jezus uit zijn graf is opgestaan.
  • Op de derde dag (Goede Vrijdag) na zijn kruisiging.
  • Hij kreeg een nieuw, onsterfelijk lichaam.
  • Zo werd voor het eerst (en zover ik weet tevens het laatst) de dood overwonnen.
  • De naam Pasen komt waarschijnlijk van het Latijnse woord passio dat lijden betekent.
  • Of van het Hebreeuwse woord pesach, wat passeren betekent.
  • De link tussen het verhaal en de Paaseieren? Een ei staan symbool voor een nieuwe start. Uit een eitje komt een nieuw klein leven (oké, niet uit die van chocola natuurlijk…🙄).Jezus heeft met de overwinning van de dood ons ook een nieuw leven gegeven.
  • Pasen was vroeger ook een seizoensgebonden landbouwfeest.
  • Het gaf het begin van de lente en het einde van de winter, een tijd van schaarste, aan.
  • Veel paasgebruiken, zoals het rapen van eieren, zijn afgeleid van dit niet-christelijke lentefeest.
  • Boeren zagen eieren als een bron van kracht.
  • Ze begroeven deze in hun velden zodat ze hun kracht op de bodem konden over brengen en voor een goede oogst zouden zorgen.
  • Later dienden de eieren voor de katholieken ook om na de veertigdaagse vastenperiode (na Carnaval) weer op krachten te komen.
  • Pasen is het feest van de hoop en een nieuw begin.
  • Dus laten we vandaag opnieuw beginnen.

Fijne Paasdagen! 😘