Selecteer een pagina

Vanochtend vroeg druppelden de eerste berichtjes al binnen. Ik sta namelijk, voor de tweede keer, met een interview en foto in het Haarlems Dagblad en dat ging niet onopgemerkt voorbij.

Ilse Moerkerk uit Haarlem rijdt ook met รฉรฉn been Ride for the Roses, na zwaar jaar richt ze zich nu op de mooie dingen.

Bijna een jaar na het eerste interview dat op 6 september 2018 was gepubliceerd. Ik wist toen net dat ik mijn rechterbeen zou gaan verliezen. De verslaggever Wessel Mekking heeft het interview over het zware jaar dat ik achter de rug heb, mooi vertaald in een krachtig verhaal. De fotograaf Paul Vreeker heeft een trotse Ilse2.0 op beeld weten te vangen en je ziet dat ik blij ben met mijn handbike. ๐Ÿ˜‰ Toch heb ik de laatste dagen niet veel kunnen fietsen. De breukjes in mijn wervels blijven pijnlijk en ik wil mijn lijf tijd en rust geven om te herstellen. In de hoop dat ik natuurlijk fluitend de Ride kan fietsen. Maar doseren en rust nemen blijft moeilijk. Ik wil zo graag…๐Ÿ™‚ Nou ja, komt vast goed!

Donderdag was een dagje om bij te komen van de toch wel emotionele dag ervoor. Even tijd gemaakt voor een bezoekje aan de kapper, waar ze mij weer een beetje hebben opgeknapt. De kapsalon zit hier vlakbij op het plein, dus ik kon er met mijn rolstoel heen. Omdat de entree niet echt (echt niet!๐Ÿ˜‚) rolstoelvriendelijk is, parkeerde ik de stoel voor de deur en vroeg een van de dames mijn stoel binnen te halen. Het is dan wel een lichtgewicht rolstoel, maar door de aankoppel-buis van de handbike onder de zitting, is hij wel een stuk zwaarder geworden. Sorry meiden! ๐Ÿ˜ฌ Na anderhalf uur, verliet ik met natte haren de salon. Waarom niet drogen? Nou dan moet ik te lang zitten en dat is niet echt lekker. Dus haren in de wind en vol gas naar huis. ๐Ÿ’จ

In de middag had ik een telefonisch consult met de bedrijfsarts. We hadden elkaar al een tijdje niet meer gesproken, dus genoeg om bij te praten en de laatste ontwikkelingen te delen. Ook zij stond versteld van de ervaring die wij hebben gehad met het UWV en heeft me gevraagd haar op de hoogte te houden.

Gisteren had ik de Angels๐Ÿ˜‡ uitgenodigd bij mij thuis voor een drankje om het weekend van de Ride for the Roses ๐ŸŒน in Goes door te spreken. Helaas was het team niet helemaal compleet, maar gezellig was het wel. ๐Ÿฅ‚ Wat denk je…we hebben overal over gekletst, maar concrete afspraken zijn er niet gemaakt. Handig! ๐Ÿ™„ Dan stemmen we de nodige zaken wel via de mail af. Zo moeilijk zijn er nou ook weer niet.๐Ÿ˜‰ We kijken er wel allemaal erg naar uit! ๐Ÿค—

Ook vandaag heb ik rustig aan gedaan. Marie kwam halverwege de ochtend om twee broeken af te spelden, die vermaakt moeten worden. Van een nieuwe broek de volledige pijp afknippen doet pijn. Zo zonde…ik betaal tenslotte voor een hele broek. ๐Ÿ™„ Maar ja, het moet toch gebeuren, het been komt echt niet meer terug. En als ik mijn prothese draag, heb ik vaak een legging aan met een jurkje of tuniekje.

In de namiddag waren we bij Lonneke en Wim in Velserbroek uitgenodigd voor een ouderwetse (๐Ÿคช) barbecue. We hebben gezellig buiten in de tuin genoten van het zonnetjeโ˜€๏ธ, een drankje๐Ÿฅ‚ en lekker eten๐Ÿ—.

Uit een doosje vol kracht:๐Ÿ€

Ik maak me niet druk over dingen waar ik geen controle over heb.๐Ÿคฅ