Selecteer een pagina

Drank maakt meer kapot dan je lief is. Nou, dit jaar maakt drank een hoop goed! 🤪

Voor de buitenlandse lezers onder ons en de mensen die onder een steen gelegen hebben, de lockdown is met drie weken verlengd, tot 20 april. Wéér drie weken. Gadverdamme! 😕 Gezien de stijgende cijfers wordt er niet versoepeld, behalve dan de avondklok, die begint vanaf volgende week een uur later, dus om tien in plaats van negen uur. Dat is nou net een maatregel waar ik geen last van heb en de familie ook niet, want we hebben Sim.  We zijn het met z’n allen zo zat. Het oude normaal lijkt een eeuwigheid geleden. Ik wil leuke dingen doen, erop uit, mijn familie bezoeken zonder beperkingen, uiteten gaan of een terrasje pikken, kortom gewoon leven!

Vrijmibo

Ach, we moeten het zelf leuk maken, toch? Wat ben ik daarom blij met mijn fiets-maatje Petra, die er voor zorgt dat het weekend toch altijd weer gezellig ingeleid wordt. Heerlijk naar buiten maar ondanks dat de lente in de lucht hangt, moesten we toch een dikke jas aan. En handschoenen. Na een mooi stukje fietsen hadden we een leuk plekje gevonden voor onze vrijmibo. Naast een manege (dat bleek achteraf niet zo handig… 😬), maar met een geweldig uitzicht op de duinen. Ik koppelde mijn bike af, Peet parkeerde haar fiets en hielp me met mijn rolstoel op het plateau bij het bankje. Zij kreeg al snel een houten kont van het zitten, ik had mijn eigen stoel en kussen mee en zat dus prima, toch weer een voordeel van de rolstoel, haha.

Een goed paard maakt nog geen ruiter.

Een paar paardenmeisjes van een jaar of veertien waren met twee prachtige grote Friese paarden in het open veld aan het trainen. Indrukwekkend om te zien hoe de paarden aan een lang touw sprongen en bokten, totdat één van de knollen losbrak en hard dravend de duinpan uit kwam zetten. We schrokken ons rot en waren bang dat het paard regelrecht op ons af zou stormen. Lichte paniek! Help! Waar moeten we heen? 😱

We keken met een verhoogde hartslag angstig toe en zagen gelukkig dat het paard de andere kant op denderde.

Ik was me bewust van mijn kwetsbare positie, ik kon geen kant op. We bedachten ter plekke een vluchtplan als het nog eens zou gebeuren. Op zo’n moment heb ik niets aan Leggy, want eer ik uit die stoel ben, is dat paard al drie keer over mij heen gewalst. Dus Peet zou mij met een rotgang over die gekke stenen duwen, om vervolgens ter aarde te storten en achter het bankje dekking te zoeken. Zie je het voor je? Twee vijftig plussers plat op de grond in de hoop dat het immense paard over hen heen zou springen? Hilarisch! Dezelfde knol en later nog een ander paard vluchtte luid hinnikend nog een paar keer, waardoor we tot het laatste moment gespannen zaten te ontspannen. Beetje averechts effect dus. 🤪 Gelukkig gebeurde niet waar we bang voor waren, konden we veilig ons wijntje opdrinken en heelhuids naar huis fietsen… 😅

Alleseter

Ga niet naast je schoenen lopen, een ander zou ermee vandoor kunnen gaan.

Meestal gaat onze trouwe viervoeter na zijn ochtend wandeling in zijn bench om te slapen. Nu moet hij ook leren dat hij los in de huiskamer mag vertoeven, mits hij de boel niet sloopt natuurlijk. Maar ja, vanaf wanneer kan dat? Ik stond onder de douche en Sven vertelde dat Sim lekker lag te slapen. Op het kleed. Los. 😳 ‘Oké, kan dat wel? vroeg ik nog. ‘Ja joh, hij ligt te tukken, don’t worry‘. Tja en dan laat ik het los. Dus na mijn ochtendritueel en het opruimen van de was (dat duurt bij mij wat langer dan bij de meesten van jullie), ging ik op mijn gemak naar beneden. Sim stond mij vrolijk bij de deur op te wachten, ik keek de kamer rond en zag mijn sneacker midden op het kleed liggen. Nee…!! Ik snelde er naar toe om de schoen te redden, maar het kwaad was al geschiet. Sim heeft mijn linkerschoen half opgegeten. 😱 G*dgloeiende! Nu moet ik wel nieuwe schoenen kopen. Wat vervelend…🤥

Kapper

De knecht van de knappe kapper knipt en kapt veel knapper dan de knappe kapper kappen kan.

Hoe vind je die? 😂 Probeer die zin maar eens drie keer achter elkaar te zeggen. Gisteren mocht ik voor het eerst na vijf maanden 🙈 weer eens plaatsnemen in de kappersstoel. Ik keek er echt naar uit. Samen met Leggy wandelde ik naar het Ruyterplein, een stukje van een kleine tweehonderd meter, waar ik bijna twintig minuten over deed. Meestal doen ze de deur voor me open, maar deze keer zagen ze mij blijkbaar niet en moest ik zelf de deur open duwen. Zou geen probleem moeten zijn, maar voor mij een uitdaging om niet met krukken en al  letterlijk de salon binnen te vallen. De drempel is namelijk een obstakel, omdat deze net te hoog is en de deur viel steeds dicht. Zo goed en kwaad als ik kon wurmde ik mij door de deuropening. Eenmaal binnen vroeg één van de dames, ‘Oh, lukt het?‘ 🙄 ‘Eh ja hoor, ik ben binnen!‘ 😅

Mijn jas werd aangenomen en ik mocht plaatsnemen. Omdat ik zelf geen kussentje bij me had (die kan ik zelf niet dragen) vroeg ik of ze er ééntje voor me hadden. Ik wist van het vorige bezoek dat dat het geval was en die werd dan ook opgetrommeld en op mijn stoel gelegd. Na een lekkere cappuccino, werden er wat high lights in de folie gezet, in de hoop mijn grijze haren een beetje te verdoezelen. Na twintig minuten mocht ik met cape en al naar de wasbak lopen, maar dat ging met Leggy niet heel snel. Leggy doet het goed op de lange (nou ja, lange…) afstand, maar met kleine stapjes en het draaien in een kleine ruimte heeft ze wat moeite. Toen ik eenmaal zat, vond ik het heerlijk dat mijn hoofd gemasseerd en mijn haar gewassen werd. Ik weet niet waarvan, maar ik was echt moe en had zomaar in slaap kunnen vallen.

Autorijden is niet zo moeilijk. Het zijn de aso’s achter het stuur die het moeilijk maken. Darum

Na de wasbeurt was het tijd dat de schaar erin gezet werd en al roep ik altijd heel stoer dat ik het anders wil, het gebeurt nooit. Ik durf mijn lange lokken niet te laten kortwieken. Stel dat het mij niet staat. Nee, ik ging voor veilig. Maar zo veilig dat je nu amper kunt zien dat ik naar de kapper ben geweest. 🙄 Dat is toch ook een beetje jammer…en zonde. Maar goed, dat zag ik daar voor de spiegel nog niet, omdat ik met natte haren de deur uit ging.

Terug naar huis werd ik, bij het oversteken, bijna geschept door een auto die veel te hard reed. Ik loop niet snel dat weet ik, maar ik kijk altijd goed of er geen auto’s aankomen zodat ik rustig naar de overkant kan. Deze auto kwam met een rotvaart aanzetten en reed luid toerend achter mij door. Wat een gek! 🤬 Met een verhoogde hartslag en tintelende vingertoppen bleef ik geschrokken op de stoep staan. G*dgloeiende! Na een diepe zucht, herpakte ik mezelf en wandelde met mijn nieuwe coupe, die niet nieuw lijkt richting huis.

Hello weekend, I am so happy to see you! 🌞

Spreuk van de dag

De schoen die de één perfect past,
knelt bij de ander.
En zo heeft iedereen ook zijn eigen maat
van een bevredigend leven.
thedailyquotes.nl