Selecteer een pagina

Net nu ik een beetje langer kon slapen, (mijn eerste therapie was pas om tien uur) moest ik om zeven uur al naar de wc. 🙄 Alles was nog stil, dus ik in het donker naar de badkamer. Daarna weer mijn bedje in, in de hoop dat ik nog een piepklein uurtje kon slapen. Maar nee hoor, om half acht werd mijn kamergenote wakker gemaakt en ik dus indirect ook. 😬 Ik had nu ruim de tijd om te douchen enzo. De gordijnen gingen open en ik zag dat Koning Winter was gearriveerd. Het sneeuwde lichtjes net als zondag.

Mooi! ❤️

De ochtendgym starte om tien uur in de sporthal. Er waren weer twee meiden bij voor hun snuffelstage. We gingen aan de slag met de welbekende elastieken. We deden een paar leuke oefeningen die toch best voelbaar zijn in je armen en schouders. Het groepje is wel aan het veranderen, er zijn een paar nieuwe gezichten bijgekomen. Deze week gaan er ook weer een aantal met ontslag. Zo blijft het altijd rouleren natuurlijk. We hebben met de ‘oude garde’ een bakkie koffie gedronken en toen ben ik doorgegaan naar het zelfstandig oefenen. Op de bank heb ik wat buikspier oefeningen gedaan en heb ik geplankt. In de loopbrug heb ik met een andere revalidant een bal overgegooid. Dat klinkt simpel, maar dat is voor ons heel hard werken. Nu kan ik al best lang op één been staan, maar zodra ik de bal gooi of vang raak ik soms uit balans en moet ik dat proberen op te vangen. Gelukkig is de brug er om mezelf staande te houden. Na een functioneel kletspraatje over rolstoelen, ben ik weer naar mijn kamer gegaan voor wat rust en de lunch. Ik moet mijn zittijd altijd in de gaten houden, hoe moeilijk ik dat ook vind. De pijn geeft het wel aan, maar ik wil zo graag overal bij zijn en van alles doen. Rust nemen is dus niet mijn sterkste eigenschap.😬

Bij de fysio therapie heb ik weer hard mijn best gedaan op de mat. Op mijn buik liggend en ook zittend een bal overgooien. Maar als ik mijzelf niet genoeg focus, dan val ik dus steeds om 🙄. Ook heb ik geprobeerd op mijn rechterzijde te draaien, maar dan krijg ik zoveel fantoompijn, dat ik niet verder kan. Misschien geldt hier ook oefening baart kunst, dus morgen maar opnieuw proberen.

De prothesemaker had mij gevraagd om even langs te komen, omdat er een lotgenoot bij hem een afspraak had voor een kleine reparatie. Hij wilde ons aan elkaar voorstellen, zodat ik vragen kon stellen over het dragen van een hoge prothese. Deze man deed er alles mee. Hij had het kunstbeen laten ‘bekleden’ en leek daardoor op een echt been. Het geheel met de korf is wel erg groot. Eigenlijk schrok ik daar een beetje van, maar ja daar zal ik aan moeten wennen! Vanuit de werkplaats ging ik weer met een bloedgang naar de fitness, wat toch wel een afstandje is. Na vijftien minuten op de ‘handbike’ was ik wel warm. Durfde zelfs mijn trui uit te doen. Verder heb ik lekker getraind.

Rond vijven kwam Linda gezellig bij mij eten. Wat klinkt dat hè? Lijkt net of ik zelf kook 😄, maar dat is natuurlijk niet zo. We konden kiezen uit gordon bleu of spaghetti, prima! Toen we uit getafeld waren hebben we nog even cappuccino gedronken en wat bijgekletst. Om zeven uur was er een Keezspel avondje georganiseerd. Weleens van gehoord? Voor mij totaal onbekend, maar na het eerste potje (wat ik gewonnen had 😄) snapte ik het een beetje en vond het nog leuk ook. Ook iets voor thuis! Linda vertrok na het eerste potje en ik ging even aan de wandel met mijn krukken. Het tweede potje Keezen verloor ik, dus droop ik af naar mijn kamer 😉. Alles deed inmiddels pijn, dus hoog tijd om te gaan liggen. Morgen heb ik een vol programma, dus zal ik maar op tijd gaan slapen, als het lukt….😴😴😴😴

Als je altijd doet wat je altijd hebt gedaan, zal wat is, altijd zo blijven. Je moet soms een nieuwe weg inslaan, om een nieuw hoofdstuk te schrijven. Martin Gijzemijter