Selecteer een pagina

Gisteren was het Koningsdag en heb ik geen blog geschreven. Ik moet natuurlijk wel wat te melden hebben en dat had ik niet, niet echt. Sven was op examentraining in Leiden en Lynn ging met haar vriendinnen naar Amsterdam. In de ochtend heb ik voor de buis gezeten en gekeken hoe onze koning, samen met zijn familie en heel Nederland, zijn verjaardag vierde in Amersfoort. Blijft toch wel leuk om naar te kijken, ondanks dat het elk jaar een beetje hetzelfde is. Handjes geven, wuiven, kijken naar de lokale optredens, selfies maken en meedoen aan de spelletjes op de route. Daarna heb ik met Frank en Body een blokje in de buurt gewandeld, met mijn prothese aan. Dat ging lekker! Een paar buurtjes kwamen naar buiten, om mijn nieuwe been te bewonderen. Ik had het best aangedurfd om me te mengen (aan de zijlijn😉) in het feestgedruis van Koningsdag Haarlem, maar de weersomstandigheden en manlief hielden mij tegen. Frank vond het niet verantwoord om met de rolstoel op pad te gaan, op locatie nog wat uurtjes door te brengen en weer terug naar huis te rollen in mijn rolstoel, wetend dat zitten voor mij pijnlijk is. Dit gecombineerd met de buitjes🌦 die volgens buienradar nog zouden vallen, maakte dat we (na een pittige discussie 😬) besloten samen met Petra & Peter en Marie een drankje te gaan doen in de Stinkende Emmer. Ik kwam daar met mijn rolstoel prima binnen en kan dus zeggen dat het ‘Het Wapen van Kennemerland’, waar Sven werkt, rolstoelvriendelijk is! ✅ We waren niet de enigen die voor een warme en droge locatie gekozen hadden. We sloten aan bij een tafel van vrienden uit de buurt. Het was overigens de eerste keer dat ik hier als Ilse2.0 binnen kwam en dat voelde voor mij toch best spannend. Hoe reageren mensen op mij en mijn handicap? Over het algemeen heel goed en gewoon dus. Na een toiletbezoekje liepen Petra en ik nog even het zaaltje in, waar een andere groep uit de buurt zat te tafelen. Er zaten een aantal bloglezers tussen, die blij waren om mij daar te zien, dat was fijn. Na een paar wijntjes en een hapje eten zat Koningsdag 2019 er weer op. Ik hoop dat ik volgend jaar, met mijn prothese aan, wel ergens zingend en dansend de verjaardag van Willem Alexander mag vieren, op voorwaarde dat het droog is natuurlijk! 😉 Lang leve de koning! Hoera, hoera, hoera! 🤴🏼👸🏼✨

Deze ochtend heb uitgeslapen en samen met Lynn een fruit-ontbijtje op bed genuttigd. Daarna heb ik gedoucht en toen ik bijna aangekleed was, kwam Ireentje, mijn personal shopper 😉 op de koffie. Eerst heb ik de jurkjes gepast, die Irene voor mij gekocht had. Ze pasten alle drie en waren niet duur. Zij mag vaker voor mij shoppen.😃 Iets later hebben we een broodje gegeten en ben ik met Frank naar buiten gegaan. We waren nog maar net buiten, toen Body door een auto aangereden werd. Hij wilde Guusje, die op de fiets langsreed, begroeten. Mijn hart klopte in mijn keel, Body! 😳 Body stond meteen op en liep terug naar de stoep. Geschrokken. De buren kwamen meteen naar buiten om te kijken en een voorbijgaande auto (van de achterburen) stopte ook. De vrouwelijke chauffeur stapte uit en bekommerde zich eerst om haar auto, voordat ze vroeg hoe het met onze hond was. Zal de schrik wel zijn geweest. Zij had in elk geval geen schuld, want Body liep los. Gelukkig viel de schade aan hond en auto mee en konden we verder met onze ronde.

De rest van de zondag verliep rustig. Ik heb één van de keukenlades uitgemest en opgeruimd staand op één been, best vermoeiend overigens. Ook heb ik na het eten nog een grote ronde gewandeld. Frank en Body namen de buitenbocht en ik nam de binnenbocht van het rondje Abeltasmankade! #trotsopmezelf 😊

Tot morgen! 😘