Selecteer een pagina

Van de verpleegkundig specialist van de afdeling Orthopedie van het LUMC ontving ik een mail met de vraag of ik interesse had in linkerschoenen maat 39. 🥿👠👡 Een lotgenoot die haar linkerbeen mist, had haar gevraagd of ze iemand kende die het andere been miste en misschien interesse had in nieuwe schoenen. Ik kende deze vrouw al, want in 2017 toen er bij mij sprake was van een mogelijke amputatie heb ik lotgenotencontact met haar gehad en nu kruisen onze paden weer. Blijkbaar heeft ze verschillende schoenen staan en aangezien zij geen prothese draagt houdt ze de linker over. Zonde natuurlijk! Nu heb ik natuurlijk wel een prothese, maar die draag ik slechts twee keer per dag. Zodra ik met Leggy ga lopen, heb ik sneakers aan. Inmiddels zijn wij aan elkaar gekoppeld en kan ik waarschijnlijk binnenkort ‘shoppen’. Grappig wel. Gelukkig hebben we dezelfde maat, als we ook nog dezelfde smaak hebben, komt het helemaal goed.😉Donderdag ga ik trouwens op visite mijn revalidatie-genootje uit Heliomare en tevens lotgenoot. Zij mist ook haar rechterbeen, dus wellicht zit er ook wat voor haar tussen. Zou leuk zijn! 😃

Als het goed is staat mijn ‘powerstory’ komende woensdag op de site van de Wendyonline. Ik kreeg het artikel ter controle en goedkeuring aangeboden en mocht, indien nodig, tekstuele suggesties doen. Tja en dat heb ik natuurlijk gedaan.😉 Een interview uitwerken is best moeilijk, omdat je al kletsend alle kanten op gaat. Nu ken ik het verhaal van A tot Z, maar probeer als buitenstaander de rode draad maar eens op papier te zetten. Ben benieuwd naar het eindresultaat! 

De vragenlijsten die ik afgelopen week op verzoek van de pijnpoli op het patiëntenportaal van het LUMC heb ingevuld en ingestuurd, bleken niet allemaal goed te zijn ontvangen. De technische storing was dus nog niet helemaal voorbij.🤨 Per mail kreeg ik het verzoek om één van de lijsten opnieuw in te vullen. Oké dan…🙄 Eenmaal ingelogd, stonden er weer vier vragenlijsten klaar. Maar ja, om welke zou het gaan? Dat vertelde het verhaal niet. Dus…maar weer door alle vragenlijsten heen gebikkeld. Nu maar hopen dat het deze keer wel goed verstuurd is en ik een oproep krijg voor een vervolggesprek.

Fijn om te kunnen vertellen dat we in gesprek met de Rabobank in de afrondende fase zitten. Ik kan niet anders zeggen dan dat de mensen waar Frank en ik nu contact mee hebben, toch weer een beetje het warme Rabo-gevoel hebben teruggeven. Dat doet mij echt goed. Binnenkort sluit ik officieel mijn tijdperk bij de Rabobank af. Twintig jaar lang heb ik met heel veel plezier en inzet gewerkt bij de lokale bank. Deze deur zal sluiten, maar ik hoop dat er in de toekomst nieuwe deuren voor mij open zullen gaan. 🍀

Vandaag vierde mijn nichtje haar vijftiende verjaardag 🥳 en hoewel ik daar heel graag bij had willen zijn, heb ik er bewust voor gekozen dat niet te doen. Afgelopen week was mijn energieniveau niet echt heel hoog, sterker nog, mijn batterij lekt behoorlijk. Om dan op één dag in totaal drie uur in een busje te zitten (retourtje Alblasserdam) om vervolgens daar ook weer binnen te zitten, moest ik (met een beetje hulp ☺️) realistisch zijn en wist ik dat dat niet echt heel verstandig zou zijn. Vandaar dat ik dit feestje aan mij voorbij heb laten gaan. Wel heb ik samen met Frank Body uitgelaten en een rondje met Leggy door de buurt gewandeld. Heerlijk zo even buiten.☀️ Lynn en ik bleven dus thuis, terwijl de mannen in de middag naar Ajax gingen. Marie kwam langs om mijn nieuwe broeken af te spelden, zodat haar schoonmoeder deze kan vermaken. Super fijn dat ze dat weer wil doen. Uiteraard was er ook even tijd voor een drankje en een gezellig kletspraatje. Toen ons buufje vertrok dook Lynn de keuken in en maakte een heerlijke pasta pesto! Wat heb ik het toch goed… 😋🥰

Uit het boek ‘Ilse 50 jaar’ 💝
Als ik je iets kon geven, 
dan gaf ik je een abonnement,
voor een heel lang leven, 
waarin je altijd gelukkig bent.