Selecteer een pagina

Bedankt voor jullie geweldige bijdrage in deze movie. Jullie zijn de sterren in deze video!, aldus Irene.

In mijn blog van 25 juni heb ik jullie verteld over mijn opnamedagen voor een bedrijfsfilm van RGF Staffing uit Almere. Oud collega Irene had mij hiervoor gevraagd, omdat ze een dame in een rolstoel zochten en toen dacht zij aan mij. Hoe leuk!! Eén van de verhaallijnen gaat over een recruiter (iemand die zorgdraagt voor de werving & selectie) die een vrouw in een rolstoel (ikke dus 😊) met afstand tot de arbeidsmarkt aan een nieuwe baan helpt en daarmee de manager van het bedrijf, die vastloopt door personeelstekort, uit de brand helpt. Ik had geen tekst en hoefde eigenlijk alleen maar mezelf te zijn. Appeltje eitje!

De brand movie is inmiddels klaar en mag gedeeld worden, dus bij deze. Ik kan niet anders zeggen dan dat het er erg professioneel en internationaal uitziet. Als je goed kijkt, zie je mij een paar keer voorbij komen. Ben er twee dagen zoet mee geweest, maar je ziet me slechts een paar seconden herkenbaar in beeld. 😂 Dat is het leven van een moviestar. It was my moment of fame en ik vond het super leuk om mee te doen en mensen met een beperking te vertegenwoordigen. Weer een ervaring rijker. De bedrijfsfilm zal ingezet worden in België, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Engeland, Amerika en niet te vergeten Azië. Word ik toch een piepklein beetje wereldberoemd. 🤩 Nieuwsgierig? Bekijk hier het resultaat! Duurt niet lang hoor, 1 minuut en 21 seconden. En, wat vind jij ervan?

Commercial

Wie is er niet groot mee geworden?

In augustus was ik benaderd door de eigenaresse van het bedrijf Onder Anderen voor het testen en bespreken van een nieuwe tv-commercial van een bekend merk. Ze waren op zoek naar volwassenen en (ouders van) kinderen die zelf veelvuldig gebruik maken van een rolstoel. Aangezien het mij wel leuk leek en ik in de doelgroep val, had ik toegezegd deel te nemen. Afgelopen maandag was het zover en zat ik om drie uur achter mijn laptopje klaar voor een Zoom-meeting. Ter voorbereiding had ik wat productinformatie opgezocht, mezelf een beetje ingelezen en natuurlijk een boterhammetje met … gegeten. Een aardige dame verscheen in beeld, stelde zichzelf voor, vroeg mij wat over mezelf en mijn handicap te vertellen en legde in het kort uit wat er van mij verwacht werd.

Weet eigenlijk niet of ik geheimhoudingsplicht heb… 🤔

Zonder de inhoud prijs te geven kan ik wel vertellen dat ik twee verschillende versies van een animatie filmpje te zien kreeg, waarbij de verhaallijn was ingesproken. Een ruwe schets van wat het spotje straks moet gaan worden. Het was volledig anoniem en ik mocht feedback geven aan de hand van vragen. Nooit geweten dat televisiecommercials op deze manier vooraf getest worden, om zo te peilen of ze de juiste snaar raken. Er werd letterlijk gevraagd welke emotie het filmpje bij mij opriep, of ik de rode lijn van de voorlopers erin herkende en of ik de knipoog van het filmpje wist te waarderen. Ook de muziek werd hierin meegenomen. Grappig, want ik vond het echt een leuke uitvoering die volledig past binnen een inclusieve samenleving en het toverde een glimlach op mijn gezicht. Uiteraard ben ik heel benieuwd naar het eindresultaat. 

B&B

Brabantse nachten zijn lang. 🥳

Dinsdagavond na het eten kwam mijn Brabantse vriendinnetje, ons Inge, een nachtje logeren, omdat ze in de buurt op familiebezoek was geweest. Aangezien de zolderkamer vrij is, hebben we deze tijdelijk gedoopt tot Svens B&B. (niet verder vertellen, want hij weet van niets 🤫) Het was prachtig weer, dus we konden de hele avond buiten zitten. Op de vraag wat ze wilde drinken kwam een overduidelijk antwoord. ‘Wijn! What else?!’ 🙄 Mijn idee om te beginnen met een kopje thee werd direct van tafel geveegd, maar ik ben de moeilijkste niet. We hebben ons geïnstalleerd op de loungebank, kaarsjes aangedaan en lekker bij gekletst. We hoorden Nederland de 1-0 scoren tegen Turkije en voor we het wisten had het eindsignaal geklonken en hoorden we een zeer tevreden van Gaal met een dikke winst (en een dikke….) het veld aflopen.

We hadden geen idee van tijd, maar toen we opnieuw op het klokje keken was het al middernacht.

Onder de sterrenhemel genoten we van een ouderwets meidenavondje; het gesprek ging van serieuze onderwerpen tot taaladvies, van grootse plannen tot een hoop gekkigheid. Sim was een beetje onrustig en liep van buiten naar binnen en weer terug. Nu mag hij buiten wel op de bank, maar binnen niet. Verwarrend misschien, maar hij weet dat inmiddels wel. Toch nam hij het ervan toen wij lekker aan het keuvelen waren. Meneer had een mooi plekje gevonden in de fauteuil binnen. Prinsheerlijk lag hij daar te snurken. Tot twee keer heb ik hem van de bank moeten halen, terwijl hij mij heel onschuldig aan keek. Vervolgens kwam hij toch maar weer buiten tussen ons in liggen. Het bleef nog lang onrustig in huize Moerkerk en tegen half drie rolden wij ons bedje in.

Inge had heerlijk geslapen in Svens B&B.

Ik was op tijd wakker want om negen uur kwam de hulp en moest Sim voor controle naar de dierenarts. Frank bracht hem er heen en zou hem pas tegen twaalven op kunnen halen, omdat hij onder narcose moest voor een röntgenfoto. Inge en ik hadden het rijk voor ons zelf en zetten onze gesprekken voort op de loungebank. Gek hoor, zonder hond die af en toe aandacht vraagt of een kusje (lees: lik) geeft. Slaapdronken kwam onze viervoeter weer thuis, maar goed nieuws want de longen zagen er een stuk beter uit. We moeten de kuur afmaken en dan zal hij weer helemaal de oude zijn.
De rest van de middag lag hij in coma, maar op het moment dat wij een foto wilden maken, werd hij wakker van ons gegil en gelach. Inge probeerde namelijk ook op één te staan, plantte haar linkervoet achterin de plantenbak, maar dreigde steeds om te vallen. Terwijl ik redelijk steady stond, moest ik haar staande houden. Zo zie je maar, eenvoudig is het leven niet op één been Inkie! 😉

Discover your smile 😃

Weet je nog dat ik na de zomervakantie in Italië een klacht had ingediend bij TUI?

De hotels Villa Casagrande in Toscane en Le Ali del Frassino aan het Gardameer waren beiden super mooi gelegen met vriendelijk personeel, maar niet, zoals beloofd, geschikt voor mensen met beperkte mobiliteit. De hotels, hoe mooi ook, bestonden uit drempels, trapjes (zonder trapleuning), op- en afgangen, scheef liggende tegels en een grindpad. De rolstoelkamer bij het eerste hotel bleek niet aangepast en de lift was out of order. Bij het tweede hotel kon ik überhaupt niet met mijn rolstoel bij de kamer komen, omdat je via een trap met elf treden pas bij de voordeur kwam. Voor mij als rolstoeler niet te doen en zelfs met een rollator of mensen die slecht ter been zijn, een hele uitdaging. Doordat ik bijna alles op krukken heb moeten doen, heb ik zware overbelasting van de schouders en armen opgelopen en daar heb ik nog altijd last van. Heel vervelend.

Welgemeende excuses.

Woensdag werd ik gebeld door een medewerker van reisorganisatie. Ze hadden mijn klacht aangaande de rolstoelONvriendelijkheid van beide hotels in Italië onderzocht en behandeld. De dame in kwestie bood namens de touroperator en de accommodaties haar excuses aan, dit had niet mogen gebeuren. Ze vertelde dat door mijn schrijven beide hotels vanaf volgend seizoen niet meer voorzien worden van het stempel ‘rolstoelvriendelijk en toegankelijk’. Wel behouden ze beide accommodaties in hun aanbod en dat is natuurlijk prima. Het zijn prachtige hotels, aanraders zelfs, maar niet voor mensen die slecht ter been zijn of in een rolstoel zitten.

Label; Ilse smiles here! 😊

Het is fijn en ik waardeer het enorm dat ze mijn klacht serieus hebben genomen en ook meteen actie hebben ondernomen. Ter compensatie voor het geleden ongemak (met als gevolg overbelasting van de schouders 🥴) kregen we de betaalde essentie kosten (kosten voor een gegarandeerde rolstoelkamer) terug en 10% van de reissom. Ik ben blij ben met deze oplossing en TUI heeft weer een tevreden klant terug. Natuurlijk heb ik mijzelf in het gesprek aangeboden als ‘tester’ voor rolstoelvriendelijke en toegankelijke hotels. Een soort van ‘Ilse smiles here’ label. ♿️😃 Zou toch leuk zijn als dat ooit een vervolg krijgt.

Spreuk van de dag

Zullen we focussen
op wat we goed vinden gaan
Op de positieve puntjes
van onze dag en ons bestaan
Kijken naar waar we trots op zijn
naar wat we hebben bereikt
Naar wie er voor ons is
en wie, wat ons verrijkt
De wereld wordt wat mooier
heus
Als iedereen zo kijkt
Gewoon Jip