Selecteer een pagina

De afgelopen nachten moest ik regelmatig naar het toilet. Heel vervelend. Het kost mij best moeite om op bed tot zitstand te komen, dan moet ik bukken en mijn krukken van onder mijn bed vandaan halen, opstaan, evenwicht zoeken en vervolgens wankel en slaapdronken hupsend naar de badkamer. Deze is niet ver, maar ver genoeg om lawaai te maken met mijn krukken en klaarwakker te worden. 🙄 Op de wc moet ik mezelf goed vasthouden, anders kukel ik om. Daarna weer terug hupsen met de lawaaiige krukken naar de slaapkamer, op bed gaan zitten, krukken wegleggen, gaan liggen en dan lig ik natuurlijk met grote ogen naar het plafond te staren. Klaarwakker dus. Grrr…😤 En dat om de twee tot drie uur. Iets na zessen gaat de eerste wekker ⏰ in huis, de andere volgen om half zeven ⏰ en zeven uur ⏰. Ik blijf dan nog wel liggen hoor en met een beetje geluk krijg ik van Sven of Lynn een bakkie koffie om mijn dag alsnog rustig te beginnen. 🤗 Ook het douchen kost wat extra tijd en inspanning en dat is niet alleen omdat ik altijd zo geniet van een uitgebreide douche. 😉 Zitje met antislip uitklappen, badmat op de grond, handdoek op de grond, alle douchespulletjes klaarzetten, kraan aan en…heerlijk het water over mij heen laten stromen. Ontspannen zit ik niet, maar ja dat is ook lastig op slechts één bil. Na het douchen, droog ik me zittend af, probeer ik het scherm met een wisser af te nemen en maak ik vervolgens een klein sprongetje van de badmat naar de handdoek. Weliswaar met een hand aan de beugel en de andere op de wastafel, maar het blijft spannend natuurlijk. Ik blijf angstig om onderuit te gaan. Elke dag smeer ik mijn littekens in met vitamine E crème, om de huid soepel te houden. Goed, het is altijd weer fijn als ik aangekleed en wel kan bijkomen van de inspanningen. Meestal check ik dan even mijn social media en nu zag ik dat ik een berichtje via LinkedIn had ontvangen van de voorzitter van badmintonclub Duinwijck. Zij had mijn interview in het Haarlems Dagblad gelezen en wist dat ik op zoek was naar een leuke vereniging. Grappig! Morgen ga ik een kijkje nemen. 🏸😃

Vanochtend kreeg ik visite van mijn ‘oude’ fysiotherapeut uit Haarlem. Zij heeft mij, vanaf de eerste operatie in 2014 en de jaren tot aan de amputatie in 2018 super fijn begeleid en gesteund. Een echte topper dus! We hebben uitgebreid bijgepraat en ze heeft mij de nodige tips meegegeven.

Het zonnetje kwam door, het was lekker warm en ik had de taak op me genomen om Body uit te laten. Ik ging in mijn rolstoel en Body sjokte achter mij aan. Omdat het rijden en het vasthouden van de hondenriem niet heel goed samen gaan, liep hij los. Op zich kan hij dat prima, maar het boefje is wel blond, maar niet dom en weet ook dat ik niet achter hem kan komen als hij uitgebreid loopt te snuffelen in de struiken.😬 Daar maakte hij natuurlijk dankbaar gebruik van.😉

Net toen ik weer binnen was, belde de yogadocent van Yogaschool RoxZen uit Santpoort.

Van Jeroen en Janine heb ik drie privé yogalessen cadeau gekregen (super fijn) en zij belde nu voor een korte kennismaking. Geen idee wat mogelijk is, maar hopelijk kan zij mij letterlijk en figuurlijk wat meer in balans brengen. 🧘‍♂️

Na de lunch ben ik op mijn handbike gestapt om bij twee fysiopraktijken in de buurt te gaan kijken, waar ik verder kan met mijn revalidatie en waar ze oncologische therapeuten hebben. Toch voelde het nog heel dubbel op de fiets. Van de ene kant voel ik me mobiel en vrij, van de andere kant voel ik me ook echt nog onzeker en kwetsbaar als ik zo alleen op pad ga. Nou ja, dat zal met de tijd wel beter worden. Bij beide praktijken werd ik vriendelijk ontvangen, kreeg ik wat uitleg en een kleine rondleiding. Ze hebben niet heel veel ervaring met amputaties en al helemaal niet met een hemipelvectomie zoals ik die heb ondergaan, omdat dat dat zelden voorkomt. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, omdat we altijd kunnen terugvallen op Heliomare en zij schrijven ook een overdracht natuurlijk. Zodra ik mijn keuze gemaakt heb zal er een intake plaatsvinden en ga ik aan de slag. Mijn pijnstillers voor mijn onderrug waren op, dus fietste ik op de terugweg ook even langs de apotheek om een nieuwe voorraad te halen. ‘Gewoon’ omdat het kon!😃

Thuis heb ik nog wat kleine dingetjes geregeld voor ons weekendje in Goes🌹. We hadden al wel vijf kamers gereserveerd, maar ze hebben in het hotel geen aangepaste kamers. Dat is niet heel handig voor mij, daarom heb ik gevraagd of ze een plastic stoel in de badkamer willen zetten, anders kan ik echt niet douchen. Ze zeggen dat het geregeld wordt. We gaan het zien, zal vast goed komen. Ik heb een tafeltje gereserveerd en de angels een mail gestuurd met alles wat we tijdens de angels😇borrel🥂 niet besproken hadden. 😄 Zo lekker slapen en hopen dat ik niet weer tig keer mijn bed uit moet…😴

Uit een doosje vol kracht:🍀

Ik heb vrede met wat er in mijn leven was, is en zal komen en richt mij volkomen op het nu.