Selecteer een pagina

Je bent nooit zo aan vakantie toe dan de week erna.

Inmiddels zijn we alweer twee weekjes thuis van vakantie en begint langzaam maar zeker het gewone dagelijkse leventje weer te draaien. Voor mij betekent dat onder andere dat ik weer aan de bak mag met de fysio. Na drie weken niet getraind te hebben, merk ik pas echt wat het voor mijn lijf doet. In Italië heb ik natuurlijk veel met krukken gelopen en rolstoel gereden, maar mijn onderrug is daardoor zo stijf als een plank. Ik kan amper de standaard buikoefeningen uitvoeren, want de stijfheid en pijn in mijn rug weerhouden mij ervan. Het voelt soms alsof mijn rug in tweeën kan breken. Een soort terug bij af dus. Opnieuw beginnen en optrainen! Ook heb ik het badmintonochtendje en het oncologisch zwemuurtje weer opgepakt. Het resultaat is dat ik nu met enorme spierpijn voor pampus lig. 🥴

Wist je dat de zomer van 2021 de boeken in gaat als de natste zomer sinds jaren? En natuurlijk ben ook ik alweer zeiknat geregend.🙄

‘Is het droog?’, vroeg ik nog voordat ik de fysiopraktijk verliet. Omdat het antwoord ‘ja’ luidde, liet ik mijn regenjas in de rolstoeltas zitten en rolde ik bezweet naar buiten. Nog geen minuut later, wat zeg ik, nog geen seconde later kwam het met bakken uit de hemel vallen. Gadverdamme, wat een hondenweer! Ik bedacht me nog even of ik toch mijn regenjack achteruit de tas zou proberen te vissen, maar besefte me meteen dat ik niet snel kan handelen, waardoor ik zo mogelijk nog natter zou worden. Gas erop en fietsen dus! Helaas, ik kon de druppels niet ontwijken en kwam als een verzopen katje thuis. Best zielig. Ons Lynn kon er hartelijk om lachen. Uitlachen heet dat trouwens. 🤨

Toe maar, ook nog een lekke band. 😤

Vanmiddag gingen we lekker even met z’n drietjes uit lunchen bij meneer Frans op de Gedempte Oude Gracht. Het was, zoals deze hele week, druilerig weer en precies op het moment dat wij wilden vertrekken, begon het steeds harder te regenen. Natuurlijk. 🙄 Met de regenapp in de hand hebben we gewacht tot het iets droger werd, sprongen we snel op de fiets en reden we naar de stad. Ik wist nog van de vorige keer dat ik met de rolstoel niet bij de lunchroom naar binnen kon, vanwege trapjes en hoge drempels. Tegen beter weten in ging ik op zoek naar een rolstoelvriendelijke ingang. Die was er toen niet en nu niet.

Ik stapte uit, zodat Frank de stoel naar binnen kon tillen en ik voorzichtig (want nat en glad) met Leggy door de winkel ‘Van Duivenboden Interieur’ naar het restaurant kon lopen. We kregen een tafeltje toegewezen en hebben lekker gegeten. Toen ik op wilde staan merkte ik dat de stoel, die op de rem stond, toch vooruit rolde. Meteen voelde ik aan mijn banden. Ja hoor…bingo. Een lekke band! Zo lek als een mandje, zo plat als een dubbeltje.

Balen! Waar heb ik dat dan weer opgelopen? 🤔

Lynn en ik wilden eigenlijk de stad nog in, maar dat was hiermee van de baan. En shoppen met Leggy is helaas geen optie. Frank wist dat er een fietsenmaker tegenover zat en ging met de stoel naar buiten om daar de band op te laten pompen, zodat ik in elk geval naar huis kon fietsen. Lynn en ik doken ondertussen nog even het toilet in bij Frans. Niet heel ruim en eigenlijk te klein voor Leggy en mij. Mijn been zette ik tegen de deur waardoor ik met mijn neus in mijn eigen prothese zat toen ik ging plassen. Noem het krapjes. 😬 Maar goed, het was gelukt en we liepen ‘opgelucht’ naar buiten. Even later kwam manlief al weer aanlopen met de rolstoel en de banden vol lucht. Op goed geluk! Snel naar huis om de Hulpmiddelenspecialist te bellen. Nu maar hopen dat mijn vrienden van Kersten niet al te lang op zich laten wachten…

Onder Anderen

Ontwikkeling van inclusieve services en dienstverlening.

Via één van de ambassadeurs van de Toegankelijke stad Haarlem ben ik gekoppeld aan het bedrijf OnderAnderen; zij helpen organisaties om hun service inclusief, toegankelijk en begrijpelijk te maken. Een mooie bijdrage aan een welkome wereld. Voor het testen van een reclamespotje waren ze op zoek naar mensen die zelf veelvuldig gebruik maken van een rolstoel en ouders van kinderen die gebruik maken van een rolstoel. Zo kwamen ze bij mijn site uit en kreeg ik een mail met de vraag of ik wilde deelnemen aan het testpanel. Het gaat om feedback geven op een filmpje aan de hand van vragen.

Daar is tie weer: Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan! 😊

Na een super leuk gesprek met de eigenaresse van het bedrijf heb ik toegezegd mee te doen. Het is weer eens iets nieuws (ik ben gek op uitdagingen) en ik vind het een mooi initiatief waar ik graag mijn medewerking aan verleen. Begin september ga ik de Zoom-meeting in. Waar de commercial precies overgaat mocht ze nog niet zeggen, maar het heeft iets met beleg te maken. Wat heeft een rolstoeler in godsnaam met beleg te maken? 🤔 Geen idee, we gaan het zien. Ben heel benieuwd!

Oslo

De bruisende hoofdstad van Noorwegen.

Lang leven FaceTime! Sven zit dan wel kilometers bij ons vandaan, via beeldbellen blijft hij lekker dichtbij. Zo hebben we de eerste dagen al verschillende keren contact gehad, heeft hij ons zijn ruime kamer met maar liefst vier bedden (!) laten zien en het prachtige uitzicht vanaf de negende verdieping. Super stoer dat hij meteen de eerste dag al op pad is geweest om de buurt te verkennen, boodschapjes te doen en zelfs een sportschool op te zoeken. Al was er geen medestudent in het gebouw te bekennen, omdat de meerderheid in een quarantaine hotel verbleef, was de eerste indruk van de stad positief!

Afgelopen vrijdag had hij een online meeting met alle internationale studenten. Zaterdags is hij de stad ingegaan en kwam hij uit bij het spectaculaire Cliff Diving van ‘The Red Bull World Series’, echt super vet. Langzaam maar zeker druppelden de mede studenten het huis binnen, wel zo gezellig. De zondag is hij met een groep gaan hiken (lange wandeling door de natuur over een moeilijk begaanbaar natuurpad) en deze week is de introductieweek van start gegaan en heeft hij kennis gemaakt met zijn werkgroepje. Het studentenleventje is nu echt gestart, hij moet nog een beetje wennen en medestudenten leren kennen, maar volgens mij heeft hij het best naar zijn zin!

Wat Sven nu al te weten is gekomen over Noorwegen en zijn inwoners.

  • Sven is een Scandinavische naam en betekent ‘de jonge’;
    (maar dat wisten we natuurlijk al 😉)
  • Niet alleen door zijn naam, maar ook zijn ‘Viking looks’ wordt hij regelmatig in het Noors aangesproken;
  • De meeste Noren spreken goed Engels;
  • Het is wel heel vermoeiend de hele dag Engels te praten;
  • In Noorwegen is het raar als je zomaar mensen op straat begroet of gedag zegt. Dat doe je alleen als je iets van ze nodig hebt;
  • Er zijn 400 ‘Exchange’ studenten op de Norwegian Business School;
  • Het klinkt misschien gek, maar de nuchtere Noor zoals je hem overdag leert kennen verandert na een paar alcoholische drankjes in een onherkenbare hyperactieve stuiterbal;
    (Dat herinner ik mij ook uit mijn tijd op Tenerife, overdag was de Scandinavische reisleiding stil en verlegen, een soort grijze muisjes, maar in de bars en clubs gingen ze volledig uit hun plaat. 🍻🥳)
  • Noorwegen behoort niet tot de Europese Unie en heeft dus geen euro’s maar Noorse kronen.
  • 100 kronen is 9,50 euro;
  • Je ziet zelden studenten op één van de vele terrasjes die Oslo rijk is, vanwege de hoge horeca prijzen.

Sven betaalde in de supermarkt voor tien biertjes vijfentwintig euro.

  • Op het terras kost een biertje al gauw twaalf euro 😱, echt dronken zal hij niet worden;
  • Een rondje geven kennen ze daar niet, op een feestje zorgt iedereen voor zijn eigen consumpties;
    (Heel begrijpelijk met die krankzinnige prijzen)
  • Noren zijn onafhankelijk, zelfvoorzienend en punctueel.
  • Als een feestje om vijf uur begint zijn ze om vijf uur present en hebben ze ook al gegeten;
    (Dat wist Sven niet, ging zonder avondeten opstap en kwam thuis met een slokkie op en berenhonger);
  • Het Noorse alfabet bestaat uit meer letters, er komen er namelijk nog 3 bij: æ, ø en å;
  • Alle verkeersborden zijn in het Noors en dus zo goed als onleesbaar;
  • Wist je dat de kaasschaaf een Noorse uitvinding is uit 1925?
  • Noorwegen is ongeveer tien keer groter dan Nederland, maar telt toch maar zo’n 4,5 miljoen inwoners.
  • Als wij naar Oslo gaan nemen wij een koffer mee vol wijn, wijn en… wijn. 😂

På gjensyn! = Tot ziens! 👋🏼

Spreuk van de dag

Als je jouw bestemming weet
ook op een zijweg
de hoofdweg niet vergeet

Als je weet waar je wil staan
hart en passie volgt
ondanks bloed, zweet en een traan

Als je doet wat je verblijdt
is het bereiken van jouw bestemming
een feit, een zekerheid
Jip_gewoon