Selecteer een pagina

Vannacht weer heerlijk geslapen in de huiskamer. Het was wel koud, kan aan mij liggen, maar vanavond gaat er een extra dekentje overheen hoor, brrr. Deze ochtend werd ik niet eens wakker van Body. Heb gewoon door zijn geslurp en gesmak heen geslapen. 😊 Frank zat boksen te kijken en ik denk dat ik daarvan wakker ben geworden. Geen idee, maar het was half negen. Eerst met mijn krukken naar de wc. Daarna was het tijd voor mijn pillen en een glas water met een poedertje. Ik kroop terug in bed met een lekker kopje koffie! 😃 Voor de gezelligheid kwam manlief even bij me liggen, maar het bed is wat klein en kort, dus hij was het al snel beu. Frank ging een grote wandeling maken met Body, terwijl Sven de keuken in ging om een ontbijtje te maken. Een broodje gebakken ei werd op bed geserveerd, zo lief! Dochterlief wilde uitslapen, dus zij had pech en moest voor zichzelf zorgen.

Lynn hielp mij later weer met het wassen en aankleden. Ik merk wel dat het lopen met krukken in huis, nu alweer ietsje beter gaat dan afgelopen week. Mooi toch?

Voor de middag kwamen Henk en Irene gezellig op de koffie. Irene is soms mijn ‘personal shopper’. 😊 Super fijn, ik kan nu niet shoppen en online kan ik het niet opbrengen. Zij vindt het leuk en kwam later in de middag al wat brengen uit de stad.😃Samen met Lynn, Body 🐶 en Marjon ging ik een rondje lopen/ rijden door de buurt. Het was alleen een beetje miezerig. Ja en een rolstoel zelf voortbewegen en een paraplu ☔️vasthouden dat gaat nou eenmaal niet, dus we kwamen nat thuis. Ach eigenlijk ook wel eens fijn, na drie maanden binnen gezeten te hebben. 🤪 Deze keer had ik wel mijn eigen jas maar aangetrokken. 😉

In de middag kwamen de 3JB’s op de borrel. Een hapje, een drankje en een praatje. Julie (van vijf) vond mijn bed in de huiskamer en rolstoel heel interessant, maar besteedde geen of weinig aandacht aan het feit dat ik één been heb. Ze had mij al eerder gezien, maar nu liep ik even met krukken en ging later in een lage fauteuil zitten, wat niet echt soepeltjes ging…🤫 Grappig hoe dat bij kinderen gaat. Het is nu gewoon zo. Gewoon. Priscilla kwam ook even aanwaaien voor een wijntje, omdat ze mij al een tijdje niet meer gezien had. Zij is één van mijn trouwe bloglezers en reageert elke dag met een lief appje.

Na alle bezoekjes was het weer rustig in huize Moerkerk. Sven was aan het werk, Lynn ging oppassen en wij… gingen languit voor de buis. 😴 Welterusten. 😘

Wees niet bang voor verandering. Je verliest misschien iets goeds, maar misschien krijg je er iets mooiers voor terug!

Voor Positiviteit