Selecteer een pagina

Het is de eerste dag van het jaar 2019. Sven heeft mij na het avondeten terug gebracht naar Wijk aan Zee. Vreselijk die overgang van huis naar Heliomare. Thuis is thuis en voelt warm en vertrouwd. Daar hoor ik te zijn. Ik ben daar ‘gewoon’ mama of Ilse. Hier in Heliomare ben ik één van de revalidanten, al zijn ze allemaal echt ontzettend lief en behulpzaam. Ik heb me heel lang patiënt gevoeld. Gelukkig is dat nu anders. Voel ik mij wel steeds meer mens.

De weg hiernaar toe was donker, nat en er stond veel wind. Precies zoals ik me een beetje voelde, verdrietig. Zal het überhaupt wennen?

Oudejaarsavond hebben we gezellig met de buurtjes doorgebracht. Uiteraard was dat bij ons thuis, omdat ik dan al mijn hulpmiddelen binnen handbereik had. Om twaalf uur knalde de champagne 🍾🥂 en het vuurwerk! 💫 Waar ik verwacht had heel emotioneel te worden, gebeurde dat niet. Geen tranen. Hoe is het mogelijk, na alles wat er in 2018 gebeurd is. Misschien was het teveel, waardoor ik nu emotioneel blokkeer. Ik weet het niet. Als we zo met z’n allen zitten te praten, lijkt het net alsof er niets hand is. Dat is best gek. We praten en lachen over van alles. Ondertussen zit ik daar wel heel invalide te zijn, zonder mijn rechterbeen en met mijn beperkingen. Ik moet alles vragen en…kon ook niet zo makkelijk bij de hapjes (=behoorlijke beperking 😉) Soms heb ik pijn, soms ben ik in gedachten verzonken, ‘hoe moet het nu verder?’ Maar ik heb genoten van het samen zijn, de praatjes, de hapjes, de prosecco, de oliebollen, de spelletjes en het vuurwerk.💫🍾🥂

Vanochtend heb ik uitgeslapen tot tien uur. Ik was dus in diepe slaap en heb niets gehoord van Body en het gerommel van manlief. Heerlijk! Sven zorgde ook vandaag voor een heerlijk ontbijtje. Daarna hielp Lynn mij bij het wassen en aankleden. Toppertjes! 😍

Het zonnetje ☀️ kwam een beetje door, dus lekker even naar buiten, een rondje door de buurt samen met Frank en Body. Normaal gesproken gingen wij altijd kijken bij de nieuwjaarsduik in Zandvoort, maar dat zat er nu nog niet in. Volgend jaar in 2020 dan maar. 😉

De rest van de dag verliep rustig. Beetje gelezen, filmpje gekeken met Lynn, kopje koffie gedronken met een overgebleven oliebol erbij 😋 en een beetje gekletst. Oh ik ben, met Sven als achtervang, de trap naar boven en naar beneden gehupst. Dat ging eigenlijk best goed, stuk beter dan de trap die ik hier in Heliomare geoefend heb. Ach zie je, ik kom er wel!

Het jaar 2019 is begonnen, maak er wat moois van!! 💫🌹😘