Selecteer een pagina

Mijn laatste volledige dag in Heliomare, morgen mag ik naar huis. Het voelt goed, ik ben er klaar voor. Ik weet dat het thuis niet altijd even makkelijk zal zijn. Dat ik zal moeten wennen aan het feit dat ik beperkt ben. Ik weet dat ik nog heel wat te leren en te verwerken heb. Maar ik hoop met heel mijn hart, dat alles goedkomt en dat jullie mij daarbij een beetje bij willen helpen.

Om half negen lag ik alweer in het zwembad. Ik mocht zelfstandig baantjes trekken. Heerlijk dat warme water. Op mijn rug zwemmend was het fijnste. Schoolslag op mijn buik ging goed, maar soms tuimelde ik om en moest ik mijn lijf weer even resetten. Na het zwemmen ging ik douchen en deed ik mijn badjas aan. Dat was in mijn eentje zo in de kleedkamer toch best een uitdaging. Ik had een uurtje de tijd voor de volgende therapie. Dus ging ik op mijn kamer aankleden en haren fรถhnen. Om tien uur had ik ochtendgym op muziek, verschillende spiergroepen in de armen, rug en buik werden aangepakt. Daarna was het weer tijd voor een kopje koffie in de Orangerie. Veel tijd om te relaxen had ik niet, want ik kon meteen door naar de fitness. De trainer hielp mij door alle (zware๐Ÿ˜…) oefeningen van mijn โ€˜fysiek profielโ€™ heen. Ik heb echt heel goed mijn best gedaan en was best een beetje trots dat ik het weer gefixt had!๐Ÿ’ช๐Ÿผ

Lynn appte mij een foto van een prachtige bos rode rozen. Deze bleek afkomstig van het KWF voor de โ€˜Ride for the Rosesโ€™๐ŸŒน. Omdat de inschrijving vandaag op Valentijnsdag officieel geopend is en ze mij wilden bedanken voor mijn inzet. Echt super lief! ๐Ÿ˜Š

Net toen ik klaar was met lunchen, stond Jakob mijn โ€˜oudeโ€™ directeur in de huiskamer. Totaal onverwacht kwam hij langs met een mooie bos bloemen en een pakket tijdschriften. We zijn naar mijn kamer gegaan (wat klinkt dat gek๐Ÿ˜„) en hebben uitgebreid met elkaar gesproken. Ondanks alles was het goed om hem even te zien en te spreken. Maar ik ben ook een beetje ‘confusedโ€™…๐Ÿค”

Na dit bezoek ging ik door naar de ergotherapie, waar we mijn zitcomfort hebben doorgenomen en een kleine aanpassing hebben gedaan. Vandaag was het prachtig weer en had ik een klein half uurtje de tijd om in het zonnetje te zitten. Heerlijk!โ˜€๏ธ Daarna mocht ik handbiken en ook nu zijn we de duinen in gegaan. Ik geniet daar echt van, al moest ik soms zwaar bikkelen om de heuvel (lijkt wel een berg) op te komen. Naar beneden gaat het in elk geval een stuk sneller!๐Ÿ˜‰

Zo mijn laatste interne โ€˜werkdagโ€™ zat erop. Net toen ik, moe maar voldaan, de receptie in kwam, liep Lynn mij al tegemoet. Wat een verrassing, ik had haar vandaag niet verwacht. Frank was al op mijn kamer en had de kast alweer leeg gehaald. Hij gaat soms sneller dan het licht. ๐Ÿ™„๐Ÿ˜‰ We zijn beneden in de Orangerie eerst een drankje gaan doen en hebben daar ook a la carte gegeten. Een lekkere satรฉ met patatjes en salade. Na het een lekkere cappuccino gingen we weer terug naar mijn kamer. De family vertrok en ik bleef hier voor mijn laatste avondje en nachtje.

Het gaat echt gebeuren, morgen mag ik naar huis. Na 4,5 maand. Ik heb gevochten en hard getraind en kijk waar ik nu sta. Het is zover, ik ben er klaar voor. Op naar fase 3. Ik ga naar huis. EINDELIJK!๐Ÿค—โค๏ธ