Selecteer een pagina

Verontrustende berichten over de ontwikkelingen en getroffen maatregelen betreffende het Coronavirus volgen elkaar snel op. Te snel als je het mij vraagt. Gisteren heeft de ouder app van de ‘Bali ouders’ niet stilgestaan. Onze zorgen werden met de minuut groter, vooral na berichtgeving van de NOS en de Rijksoverheid.

De NOS kopt:
Duizenden Nederlanders vast in het buitenland: ‘We zijn aan ons lot overgelaten’ Grenzen die op slot zitten, reisorganisaties die de telefoon niet meer opnemen en een ambassade die weinig voor je kan doen. Het is de situatie waar tienduizenden Nederlandse reizigers op dit moment in zitten. Nederlanders zijn in veel landen niet meer welkom. Maar voor wie er al zit, is het bijna onmogelijk om weg te komen. 😱

ANVR: terughalen 200.000 gestrande Nederlanders duurt nog weken… 😱

Wij delen de ervaring van ‘onbereikbaarheid’ van websites en callcenters van de verschillende instanties. Hoe begrijpelijk ook, want ze worden overspoeld met vragen, maar ook zo frustrerend als je minderjarige dochter op twaalfduizend kilometer bij je vandaan zit en de kans groot is dat ze daar niet weg kan. 😤 We hebben uiteindelijk de ambassade van Jakarta gemaild, naast twee ongeruste berichtjes ook een ‘noodkreet’ gestuurd (met verontruste groet van de moeders) naar Garuda Indonesia en Buitenlandse Zaken, om aandacht te vragen voor onze meiden. We volgden het nieuws op de voet en beantwoordden appjes van ongeruste familieleden en vrienden. We maakten elkaar in de app ook een beetje gek 🤪 met al die verontrustende berichtgevingen. De meiden daarentegen genieten volop en krijgen voor mijn gevoel weinig mee van de hectiek hier. Dat is aan de ene kant fijn, maar het is wel belangrijk dat ze inzien dat we ons wereldwijd bevinden in een serieuze crisissituatie. Eerlijk gezegd heb ik niet zo goed geslapen… ‘ze komen toch wel terug??’ 😱 Met pijn in mijn buik stond ik op.

Tralala…😉

Net voor de middag kwam er een reactie binnen, op onze wanhopige oproep, van Garuda Indonesia. Goed nieuws!!

Geachte mevrouw Moerkerk, Hartelijk dank voor uw reactie. De vluchten gaan door zoals gepland, wij zijn er ook van op de hoogte dat Nederlanders weg willen uit Indonesië daarom zitten onze vluchten de komende dagen vol.
Wij proberen ook iedereen te vervoeren en om te boeken waar mogelijk. Met vriendelijke groet | Kind regards | Salam,
Supervisor Customer Relations | Garuda Indonesia
✈️

Natuurlijk zijn we pas echt opgelucht als de meiden daadwerkelijk in het vliegtuig zitten op weg naar huis vanaf Bali, via Jakarta, naar Amsterdam. De onrust in mijn buik nam na dit bericht wel wat af. So far so good! 😅 We hebben ze duidelijk gemaakt dat de vlucht missen absoluut geen optie is en daarom ruim voor vertrek op de luchthaven Denpasar moeten zijn. Naar hun idee ‘veel te vroeg’ 🙄 en voor ons geen punt ter discussie. Ze hebben echt geen idee!

Gisteren was het natuurlijk best lekker weer ☀️ en ook ik ben er even op uit gegaan met de handbike. Via de Zeeweg ben ik richting Bloemendaal naar Zandvoort gefietst, langs de boulevard en de zee. Het leek wel vakantie, vele mensen waren op het strand en genoten van een strandwandeling, kitesurfers lieten zich meevoeren door de wind en ook fietsend Nederland genoot van de vrijheid. Bizar, wetende dat we in zwaar weer verkeren. Hoe lang mogen we nog naar buiten? Of krijgen we toch een ‘lock down’? We gaan het zien.

De eerste ooievaars…

Waarschijnlijk heb ik door het handbiken mijn rechter elleboog overbelast. Geen idee of het alleen mijn spieren zijn, maar pijnlijk en vervelend is het zeker. Morgen maar even overleggen met de fysiotherapeut wat ik daaraan kan doen. Mijn armen zijn heel belangrijk, bij het lopen met krukken, het rijden met de rolstoel en het handbiken. Altijd dus. Een blessure kan ik echt niet gebruiken…🤨 Om toch een beetje in beweging te blijven heb ik vandaag twee keer een rondje gelopen met Body en buuf Marie. De kleine wondjes zijn bijna dicht, maar helaas nog niet helemaal hersteld. De speciale pleisters, die ik van de wondspecialiste had gekregen, zijn op daarom moest ik vandaag een Hansaplastje plakken in de hoop dat deze de huid niet verder stuk maakt. 😬

Mijn zus is gebeld door het verpleeghuis. Het was natuurlijk geen verrassing, maar we mogen niet meer bij mams op bezoek. Dat houdt natuurlijk ook in dat ze voorlopig niet bij ons in Haarlem kan komen. Manja mag gelukkig nog wel eens in de week, in kleine groepjes, de tekenmiddag begeleiden zoals ze dat nu ook doet. Dat is fijn, want dan is er nog iets van persoonlijk contact en kan ik in die tijd eventueel videobellen met haar. Voorlopig is Alblasserdam voor mij nog net een brug te ver om zelf te rijden. Gisterenmiddag heb ik nog een video-gesprek met mams gehad voor een gezellig kletspraatje, ze heeft geen flauw idee wat er allemaal gaande is. Beter voor haar. Vandaag had zus nog een filmpje met haar opgenomen, zo schattig! 😍 Ze is op haar manier veel met ons bezig. Ze zei dat wij ‘fijne mensen’ zijn. Dat is toch lief!! ❤️

Liefde voor de (klein)kinderen.

Hoe lang de deuren daar gesloten zijn en deze crisis gaat duren weet niemand, de verwachting is dat het zomaar langer dan 3 weken zou kunnen zijn. 😳 Het is een heftige maatregel, maar noodzakelijk om risico groepen optimaal te beschermen. Pa heeft het kaarten met de familie voorlopig ook stop gezet, heel verstandig, maar zeker niet leuk wetende dat ze daar allemaal zo van genieten. We moeten allemaal een tijdje terug naar ‘de basis’, dat zal voor velen, ook voor mij, een behoorlijke uitdaging zijn.

Spreuk van de dag 🌹
Verbeeld je doelen krachtig en veelkleurig.