Selecteer een pagina

Ik ben heerlijk ontspannen! Heb vanavond weer een massage gekregen van Inge. Zo fijn! Mijn lijf heeft het zwaar en moet op alle fronten hard werken. Dan is deze aandacht voor mijn lijf en spieren zo welkom!

Mijn dag begon met de nodige therapieën. Tijdens de rolstoelles werd er weer een mooi parcours uitgezet. Slalommen, over de helling, achteruit rijden en over drempels. Het gaat toch echt wel goed, misschien moet ik maar eens vragen naar de groep die buiten oefent. 🤔

Bij de ochtendgym deden we armoefeningen met stokken. Beetje saai, want dat heb ik afgelopen keer ook gedaan. Soms is het meer een therapie voor de trainer dan voor ons, omdat hij alle gevallen stokken moet oprapen. 😄 Redelijk nieuw voor mij is de ergo-fysio zit en rolgroep. De ‘groep’ bestaat uit twee personen, (waarvan ik één ben 😄) met totaal verschillende diagnostiek. Van de ene kant nuttig, je kunt van elkaar leren. Van de andere kant hebben we totaal andere ‘klachten’ waardoor het bespreken daarvan misschien beter los van de ‘groep’ kan plaatsvinden. Misschien kan ik het eens in de ‘groep’ gooien. 😉

Manja kwam gezellig lunchen en ja weer met lekkere broodjes en beleg.🤗 In de middag ging ze met mij mee naar therapie, Maatschappelijk werk. Het is fijn dat familie (bijna) altijd welkom is om een therapie bij te wonen. Het gesprek verliep daarom ook anders, omdat Manja betrokken werd bij het gesprek en haar gevraagd werd wat dit alles met haar doet. Ja en dan begin je te praten samen en kom je tijd tekort. Het zonnetje scheen, dus we konden na de therapie, lekker buiten voor de deur zitten, uit de wind. HEERLIJK! ☀️ Om het zitten buiten draaglijk te maken, ging ik af en toe een stukje hupsen met mijn krukken. Deed ik ook nog wat nuttigs. 😉 Net voor mijn laatste therapie ging Manja huiswaarts en ging ik naar de ‘bekken fysiotherapie’. Deze keer was de sessie onverwacht best emotioneel. Het is moeilijk uit te leggen, maar zij raakte mij (gevraagd) aan op het deel waar ik geamputeerd ben. Dus het deel waar mijn rechterbeen zat. Zelf durf ik dat nog niet zo bewust te voelen, daarom reageerde ik zo emotioneel. Tranen dus.😢 De therapeut gaf mij tips hoe dit deel ‘te (be)voelen’, om verkramping of fantoompijn bij aanraking tegen te gaan. Dat gaat natuurlijk niet van de ene op de andere dag. Nee dit is huiswerk. Oké…😳

Frank, Sven en Lynn kwamen bij mij eten in de Orangerie. Nu had ik ze ‘lekker gemaakt’ met een 3 gangen keuzemenu, maar zoveel viel er vandaag niet te kiezen. 🙄 Er was geen soep en ook het gekozen hoofdgerecht was deels niet voldoende voorradig. O ja en het verse fruit was ook op.😬

Allemaal niet erg natuurlijk, we hebben oké gegeten, maar het is gewoon te druk in het restaurant. Of te weinig voorraad en personeel. Net hoe je het bekijkt…😉

We hebben op mijn kamer nog een kopje koffie en thee gedronken met Inge, die inmiddels gearriveerd was.

De familie ging naar huis en ging liggen voor een ontspannende massage…🤗

Alles wat je voedt, dat groeit, inclusief je zorgen. Richt je op wat je wilt dat bloeit, dan heb je iets te plukken morgen. Martin Gijzemijter