Selecteer een pagina

Mijn rijles van deze week is helaas afgezegd, omdat de rij-instructeur ziek is. Vervelend voor hem, jammer voor mij. Ik keek er zo naar uit, maar goed, dan heb ik volgende week lekker twee lesjes te gaan! 😉 🚙 Vorige week heb ik de badminton overgeslagen vanwege een klein griepje, maar gisterenochtend heb ik weer fijn gespeeld. 🏸 Vaak wordt er door de spelers gevraagd of ik een prothese heb en hoe dat dan werkt. Nu had Manja afgelopen week in Elswout een filmpje gemaakt, wat ik kon laten zien. Met trots. [wpvideo R6DEkcxj ]De medespelers vonden het super mooi om te zien. Binnenkort zal ik mijn prothese eens aandoen naar de sporthal, dan kunnen ze het met eigen ogen zien. 👀 Zelf ben ik vooral benieuwd hoe de prothese zit als ik speel, zou dat gaan of zit het korset dan in de weg? 🤔 We gaan het meemaken. In de middag ben ik met Marie een rondje door de duinen gaan fietsen. Bij Kraantje Lek zijn we het bosrijke duingebied in gefietst, we kwamen uit in Bloemendaal en zijn overgestoken naar Parnassia. Iets daar voorbij reden we tegen een soort verhoogd betonplaten fietspad aan met een bord ‘overstekend duin’ (nooit eerder gehoord 😂) en ‘fietsers afstappen. Marie ging op onderzoek uit, maar dat stuk was voor mij met de handbike niet te doen en afstappen was ook geen optie. We moesten een klein stukje terug om de weg te vervolgen en via ‘t Wed zijn we weer terug gereden. We hebben bijna de vijfentwintig kilometer aangetikt in twee uur tijd. 💪🏼 De heuvels waren pittig en hard werken voor Marie haar beentjes en voor mijn armen en ik was aan het eind van de rit dan ook nat van het zweet. 😅 Toch was het heerlijk om buiten in de natuur te zijn. We kunnen in elk geval zeggen dat we een behoorlijke frisse neus hebben gehaald. 😊

Om tien uur vanochtend stond de thee klaar, personal coach Eveline kwam voor de derde coachsessie in het traject ‘The next step’. Gisteren had ik netjes mijn thuisopdracht gemaakt en ik had echt zin om daarmee verder te gaan. Maar eerst gingen we aan de slag met de ‘Energie zones’. Er zijn vier energie zones, waar we dagelijks mee te maken hebben. De survival (overleving) zone, performance (prestatie) zone, burn out (opgebrand) zone en de renewal (oplaad) zone. Je stemming van de dag, van negatief tot positief en de hoogte van je intensiteit, bepaalt mede in welke van de zones je je begeeft of tussen welke je schommelt. Het gaat er in feite om dat je de balans daarin zoekt. Om goed te kunnen presteren heb je oplaad/ rustmomenten nodig, anders ga je in de overlevingsmodus en als dat te lang aanhoudt kom je in een soort burn out fase terecht, dan is alles je teveel. Het is goed om je er bewust van te zijn, zodat je de fases herkent en kan ingrijpen als je ziet, dat je in de verkeerde energie zone terecht komt. Klinkt simpel, maar in praktijk lopen we onszelf toch nog al eens voorbij. Ik ook. Zeker. Volgende week gaan we concrete doelen formuleren om in de optimale energie te komen, maar daarvoor moet ik komende week eerst de ‘energie check’ doen.Het huiswerk van afgelopen week, een powerpoint vullen met inzichten uit mijn Golden Circle (Why – How – What), hebben we besproken. Door de slides (een soort bouwstenen) in te vullen, is er een verhaal over mezelf ontstaan. Mijn profiel vormt een korte presentie waar alles samenkomt. Heel leuk en interessant om mee bezig te zijn, zo leer ik mezelf ook nog eens kennen.😉

Vanmiddag stond er niets op mijn programma en had ik dus tijd om wat te rommelen en kleine klusjes in huis te doen. Nu zou je zeggen dat de sessie over energiebalans, over grenzen opzoeken en bewaken, mij wijzer zou moeten maken, maar deze middag werd ik (door mezelf) al aardig op de proef gesteld. Klusjes doen in huis, het lijkt zo makkelijk en vanzelfsprekend, maar voor mij is dat echt niet zo. Het kost veel energie, maar ik ben dan wel lekker bezig. De kerstperiode is echt voorbij en hoe gezellig ik de kerst- en nieuwjaarskaarten ook vind, het was tijd om deze nu eens op te ruimen. Sommige kaarten bewaar ik, omdat ze mij dierbaar zijn. Zo ook de afscheidskaart van de Rabo collega’s, die tussen de andere kaarten hing. Alle berichtjes heb ik nogmaals gelezen. Één ervan deel ik graag met jullie vanwege de mooie tekst, zie onderaan dit blog. Terwijl Judith met Snipper🐶 en Body🐶 uit was, ben ik met een lege vuilniszak op krukken naar boven gehupst en heb al springend door het huis de prullenbakken geleegd. 😅 Daarna was het tijd om mijn rolstoel eens schoon te maken. Deze heb ik buiten gezet, omdat ik gisteren blijkbaar de halve duinen had meegenomen. 🙄 Zo goed als ik kon heb ik het zand van mijn rolstoel afgepoetst. De bloemen die verwelkt waren, had Frank buiten gezet. Aan mij de schone taak om deze op te ruimen. Om überhaupt wat met mijn handen te kunnen dragen, moet ik mijn prothese aandoen zodat ik met één kruk kan lopen en zo één hand vrij heb. Maar voordat ik mijn been aan doe, ga ik altijd eerst naar het toilet, omdat plassen met de prothese aan onmogelijk is. Zo ook vandaag. Goed, inmiddels had ik weer even ‘twee benen’, liep ik door de pui het terras op en moest een knik maken met de prothese-knie om de vaas van de grond te kunnen pakken. Ik voelde me niet stabiel genoeg en besloot het andersom te doen. 🙃 Met twee krukken liep ik naar de groenbak achter in de tuin, liet één kruk daar staan en liep met één kruk in mijn linkerhand en in de andere hand de handgreep van de container, deze achter mij aanslepend, naar het terras. Opnieuw moest ik mijn knie buigen, een beetje naar beneden zakken, de bloemen voorzichtig uit de vaas pakken zonder mijn balans te verliezen, deze in de groenbak doen en vervolgens de groenbak achter mij aanslepend, lopend met één kruk, terug achter in de tuin zetten. Met twee krukken kon ik weer terug lopen, moest ik mijn knie weer buigen, naar beneden zakken, de vaas oppakken, over de drempel door de pui naar binnen lopen om deze vervolgens in de keuken af te wassen. Zucht, dit klusje was geklaard. 🤪 De ’Duocontainer’ voor karton/ papier en plastic stond aan de straat. Ga ik de uitdaging aan om deze op te halen? Ik moest er echt eventjes over nadenken hoe ik dat zou moeten doen.🤔 Maar ja, als je het niet probeert weet je ook niet of het lukt, dus liep ik met prothese en twee krukken de deur uit, deed deze achter mij op slot, liep door de tuin naar de poort om vervolgens door het steegje naar de container in de straat achter ons te lopen. So far, so good. Tja, en daar stond ik dan met een grote duocontainer, een prothese die niet heel soepeltjes meebewoog en twee krukken waarvan ik er maar één kon gebruiken, omdat ik mijn rechter hand nodig had om de container mee te slepen. 🤨 Ik kan wel zeggen dat ik er bijna een half uur over gedaan heb om de container door de steeg te trekken, zonder zelf te vallen, met hele kleine stapjes achteruit. Het zweet stond op me voorhoofd. 😅 Levensgevaarlijk ook! Eigenlijk hoopte ik dat er een buurman of buurvrouw langs zou komen en mij zou helpen. Maar waar zijn ze als je ze nodig hebt? 🤷‍♀️ Ik denk dat ik de volgende keer vraag of toch één van de kinderen de container van straat wil halen, dat zal zomaar een verstandigere keuze kunnen zijn. 😉 Mijn batterijtje was inmiddels leeg, dus moest echt even gaan zitten om op te laden en bij te komen.

Gedichtje van de dag 🌹

Als storm en regenvlagen langs sombere lucht te jagen, bedenk hoe donker het ook mag zijn, na regen komt altijd weer zonneschijn.☀️ Als leed, verdriet en zorgen je vrezen doen voor morgen, verlies de moed dan niet te gauw, eens wordt de hemel toch weer blauw.