Selecteer een pagina

Donderdagochtend fietste ik, beter gemutst dan de maandag ervoor, naar de fysio. Toch wist ik dat ik beperkt kon trainen door mijn elleboogblessure, maar goed, het is gewoon fijn om überhaupt iets te kunnen doen. En mijn buikspieren kunnen nog wel wat training gebruiken. 😬 Na afloop besloot de therapeut geen dry needling toe te passen, omdat ik teveel last had. Misschien beter mijn arm even tot rust laten komen, voor zover mogelijk. Komende week gaan we bekijken of shockwave therapie verlichting kan geven. Ook dat klinkt niet heel fijn… 😱 Na de lunch mocht ik vol aan de bak met sociale media voor Heel Haarlem Helpt, omdat de eerste goudenhartbiljetten, ook wel het Haarlemse 40je genoemd, van de pers rolde bij de Koninklijke Joh. Enschede drukkerij in Haarlem. Zelf was ik er helaas niet bij, maar er was volop pers aanwezig en de actie was zelfs in de avond te zien bij SBS6! Aan aandacht geen gebrek. In de middag zou ik gaan fietsen met Irene, maar mijn ‘werk’ moest eerst af, dus had ik onze date een half uurtje uitgesteld, zodat ik mijn taak netjes kon afronden. Met een tevreden gevoel stapte ik op mijn handbike en fietsten we samen de duinen in. In mijn nieuwe rolstoeltas (blij mee 😃) had Ireen twee Sol-biertjes gedaan met een koelelement voor, jawel, een DoMiBo (donderdagmiddag borrel)! Je kunt deze Coronatijd zelf zo leuk maken als je wilt.🍻😉 Fietsen, bij-kletsen en een mooi plekje zoeken om in het zonnetje te genieten van een flesje Sol, een heerlijk fris Mexicaans biertje. De Corona’s waren uitverkocht. 🤪Het was GENIETEN met een zachte G. 🤗

DoMiBo 🍻

Vrijdag stond ik op en keek enorm uit naar de middag, omdat er een massage op de planning stond. Maar voordat het zover was, moesten er wat kleine huishoudelijke klusjes gedaan worden. Daar ging ik, trap op, trap af, bij de wasmachine door de knieën (euh, knie) en weer omhoog en op één been stofzuigen. Echt, het blijft een total work-out. 😅 Met het zweet op mijn voorhoofd, een stekende pijn in mijn tennisarm en verzuring in mijn linkerbeen, wilde ik in de tuin op de nieuwe bank even bijkomen. Maar ja, hoe breng ik de kussens uit de opbergkist naar de bank? 🤔 Er zit hemelsbreed maar drie meter tussen, maar de kussens zijn groot en onhandig. Voor mij dan hè?! Dragen kan ik ze niet, omdat mijn handen zowat vergroeid zijn met mijn krukken. Gooien zou normaliter een optie zijn, als mijn werp-arm (rechterarm) normaal zou functioneren en dat is nu niet het geval. Helaas. Op een harde bank zitten, kan ik niet, dus toen heb ik voor dat moment maar een rolstoelkussen gepakt, zodat ik toch even buiten kon zitten. Lynn kwam voor de lunch naar beneden en ik stelde heel lief voor haar broodjes te smeren….als zij (1.) de kussen (stuk of twaalf 😬) op de bank zou leggen, (2.) mijn handbike uit de schuur wilde halen en (3.) vervolgens de thee en broodjes buiten op tafel wilde zetten. Lekker hè, zo’n onhandige moeder met één been…🙄 Gelukkig doet ze het allemaal zonder mopperen. Nou ja, dat zal ze, net als de mannen, vast wel eens doen, maar daar heb ik alle begrip voor.

Vanaf 11 mei zijn contactberoepen weer toegestaan, dat was voor iedereen goed nieuws. Kappers en schoonheidssalons, maar ook masseurs mochten weer aan het werk, met de nodige Corona maatregelen. Bij de kapper was ik al geweest, maar bij de masseur nog niet. Mijn lijf schreeuwde om knedende handen, dus ik was superblij dat ik na maanden weer een massage zou krijgen. Na de lunch fietste ik naar Inge van Total Recharge Massage, die lekker buiten in het zonnetje op mij zat te wachten. Ook wij hadden elkaar dus al een tijdje niet gezien. Ik parkeerde mijn handbike, zette de rolstoel binnen naast de trap en sprong de trap voorzichtig naar boven. Daar kon ik mijn handen wassen, voordat ik de behandeltafel op mocht. Inge heeft van alles uit de kast getrokken om mijn lichaam te behandelen en te ontspannen, van bindweefsel massage tot cupping.

Cupping is een zuigtechniek waarbij gebruik wordt gemaakt van cups die vacuüm worden gezogen op je huid. De werking is zeer krachtig. Omdat de huid vacuüm wordt gezogen in de cup, gaat ze omhoog staan. De kracht van vacuüm is heel sterk waardoor het meteen zorgt voor het stimuleren van de doorbloeding.

Het masseren van het litteken blijft spannend, omdat ik dan heel veel fantoomgevoel krijg in mijn been dat er niet meer is. Druk, prikkels, maar ik voel ook echt de spieren en kan precies vertellen waar ik het in mijn fantoombeen voel. Gek hè?! Het been is er niet…blijft bizar! Verder was het heel fijn en ontspannen. Na een glaasje water buiten om bij te komen, fietste ik met nieuwe energie naar huis. Het was tijd voor mijn VrijMiBo met Petra. 🥂

We maken ons op voor een mooi en zonnig Pinksterweekend. ☀️Vanaf 1 juni krijgen we weer een stukje van ons sociale leven terug. Hoera! 🎉 Wat een fijn vooruitzicht. 🤗 We mogen weer een klein feestje vieren, een BBQ organiseren en gezellig samenzijn met familie en vrienden in de tuin, zolang we maar anderhalve meter afstand houden. Binnen is drie mensen niet langer de norm. Dus binnenkort kan ik eindelijk ook mijn pa en broer weer zien. Cafés, restaurants, theaters en bioscopen openen vanaf maandag hun deuren. Heb jij al een reservering gemaakt? Ik nog niet, al zal het een historische (en hysterische) dag worden. We staan massaal te popelen om te genieten van een lekker drankje of etentje op het terras en gezellige drukte om ons heen te zien. Ouderwets mensen kijken. Misschien fiets ik wel een rondje langs de terrassen, want ik ben heel benieuwd hoe dat zal verlopen. Loopt het vol, staan mensen netjes in de rij te wachten op een tafeltje, of wordt er gevochten om een plekje wat vrij komt? Ach, misschien kijken mensen het even aan en is er genoeg ruimte voor iedereen. We gaan het zien. Fijne Pinksterdagen, geniet ervan! 😘

Uit een doosje vol GELUK 🍀

Vaak komt het geluk binnen door een deur waarvan je absoluut niet wist dat je hem open had laten staan.