Selecteer een pagina

Voor mijn wekker afging, werd ik wakker gemaakt. Best vroeg en ik lag dan ook nog in een diepe slaap. Ik bleef nog heel eventjes liggen, voordat ik eruit ging. De badkamer naast mijn kamer was vrij, dus daar kon ik zo in. De verpleegster hielp mij even met mijn spulletjes. Badjas, toilettas en slipper. Na een warme douche en het spoelen van de wonden, werden deze weer verzorgd en ingepakt. De schaafwond blijft onderaan nog een beetje open, dat is vervelend. Mijn eerste therapie vandaag was de rolstoelles, deze was wel grappig omdat het totaal anders was. We zijn echt, met 6/7 revalidanten door een deel van het gebouw gegaan. Met deuren als obstakels, schuine hellingen op en af en ook weer lange slagen maken op de lange gangen. Heel leuk en nuttig! Natuurlijk bleef ik ook hangen voor de ochtendgym. We zitten dan in een kring en moesten ‘actief’ zitten. Dus voorin je rolstoel. Eerst gingen we oefeningen doen met een stok. Daarna kwam er een strandbal in het spel en speelden we een soort van stok-volleybal. Dat was lachen, omdat het er pittig aan toe ging. De bal vloog soms om je oren. 😄 Na deze training was het koffietijd, tijd voor een bakkie in de Orangerie. Daarna een kleine pitstop op mijn kamer en door naar het zelfstandig oefenen bij de fysio. Ik heb zonder begeleiding met mijn krukken gelopen en ik moet zeggen dat het echt goed ging! Ook heb ik liggend ‘geplankt’ en wat buik oefeningen gedaan. Net voor de lunch ben ik bij de technische afdeling geweest om krukken-houders achterop mijn rolstoel te laten monteren. Dat is wel zo handig. 😬

Tijdens mijn rusttijd en na de lunch heb ik een heerlijk powernapje gedaan. Ik ben een beetje moe vandaag en viel zomaar in slaap.

In de middag moest ik weer aan de bak. Eerst naar de ergo. Met de ergotherapeut gingen we weer opzoek naar een andere rolstoel. Eentje die iets groter is dan die van nu. Ook met een ander kussen. Ik heb er een stuk mee gereden, maar de conclusie is dat de kleine rolstoel mij beter past. Er zou eigenlijk een tussenmaatje moeten zijn. Mijn laatste therapie was de fysio. Omdat ik vertelde dat ik op onze overloop gezeten had met de vraag ‘hoe nu verder?’ 😳 Zoals je begrijpt, dat was een oefening waard. Dus ik leerde hoe ik op de grond moest gaan liggen en hoe ik weer overeind kon komen met behulp van een stoel. Ook tijdens deze therapie heb ik het kruklopen geoefend. Om half vier was ik klaar met de therapieën en ging ik terug naar mijn kamer. Een collega kwam op visite en we hebben lekker bijgekletst terwijl ik ook een beetje uitrustte op bed.

Met mijn buurvrouw had ik afgesproken om samen naar de Orangerie te gaan voor het avondeten, dus dat deden we. Eerst een salade van de saladebar, daarna een tomatensoepje en als hoofdgerecht zalm. We kregen een drankje aangeboden omdat er aan de andere kant van het restaurant een nieuwjaarsreceptie plaatsvond. 🥂 Het toetje sla ik meestal over. Het is echt goed verzorgd allemaal. Zitten blijft trouwens ook een ding hoor…🙄 Daarom lig ik in de avond op mijn bed om een beetje te relaxen. Niet dat ik dan pijnvrij ben, maar het gaat in elk geval beter. Ik zal op tijd beginnen met mijn schoonheidsslaapje, morgen is de fotoshoot van de Margriet. 😘

Na een einde komt spontaan, en resoluut een nieuw begin. De kracht om door te gaan, vind je precies daartussenin.

Martin Gijzemijter