Selecteer een pagina

Ik heb heerlijk geslapen en was zelfs iets voor de wekker wakker. Met mijn douchespullen op schoot, ging ik op zoek naar een beschikbare badkamer. Gelukkig had ik deze redelijk snel gevonden. Om acht uur is het wel spitsuur. 🀨 Na een lekkere douche, ging ik ontbijten. Mijn eerste therapie viel uit πŸ™„ en ik dacht ‘wat zal ik eens gaan doen?’ Om tien uur was er ochtendgym, dus ben ik daar maar aangeschoven. Altijd leuk! Hierna was er een korte pauze en gingen we, samen met een paar dames, een kopje koffie drinken. β˜•οΈ Bij de fysiotherapie mocht ik mijn been weer aan. Jippie!πŸ˜ƒ Eerst moest ik weer op twee weegschalen staan, zodat ik kon zien en voelen wanneer ik in balans stond. Ik wilde heel graag lopen, maar mijn heup en kniegewricht staan nog te zwaar afgesteld waardoor lopen iets moeizamer ging. De therapeut hielp mij door mijn prothese bij de voet een klein zetje te geven wanneer ik een stap zette. Zo heb ik in de loopbrug heen en weer gelopen. Morgen wordt mijn prothese afgestemd op mijn persoontje en opnieuw ingesteld. Nu zit de fabrieksinstelling er nog op.πŸ˜‰ Het prothese been is trouwens iets korter dan mijn eigen been, dit is zo gemaakt omdat ik anders de β€˜swing’ niet kan maken. Na deze therapie kon ik even gaan relaxen. Heel eerlijk gezegd was dat ook wel nodig.

Na de lunch mocht ik weer naar de fitness. Vanaf nu ga ik wat meer aan mijn conditie werken. Twintig minuten op de NuStep zorgde ervoor dat ik opgewarmd was voor de andere oefeningen. Bij de oefeningen die ik mag doen, gaat het niet om zwaar te trainen, maar iets lichter zodat ik drie keer vijftien herhalingen kan doen. De laatste tien minuten heb ik op de handbike gezeten. Ook nu had ik, tussen de bedrijven door, heel even vrij en ben ik buiten in het zonnetje gaan zitten. Heerlijk relaxt!β˜€οΈ

De zelfstandig oefengroep was best groot vandaag, maar iedereen doet zijn eigen ding. Ik heb wat aan mijn buikspieren gewerkt, geplankt en wat rond gehinkeld. Ik kon meteen door van de ene naar de andere oefenzaal, voor de amputatie loopgroep. Nu waren we met vijf of zes revalidanten die allemaal met een prothese gingen lopen. Grappig om te zien, je ziet ook dat iedereen graag op twee benen staat. Hoe je het ook went of keert, je voelt je dan toch een volwaardiger mens. Mijn laatste therapie was een gesprek met de maatschappelijk werkster. Daar kon ik even bijkomen en, onder het genot van een kopje thee, een beetje bijpraten. Om half vijf was ik klaar en had ik tijd om een half uurtje te gaan liggen. Linda kwam op visite en had een leuk plantje meegenomen. We hebben gezellig samen spareribs gegeten in de Orangerie en als afsluiting een lekkere cappuccino gedronken. Linda ging naar huis en ik heb nog één potje Keezen gespeeld.πŸ˜‰ Mijn energie was op, dus snel naar bed om te relaxen en de batterij weer op te laden. Morgen weer een nieuwe dag! πŸ˜ƒ

We willen stilte graag doorbreken, maar vrezen haar vaak onterecht. Juist wanneer mensen niet spreken, wordt er zoveel meer gezegd.

Martin Gijzemijter