Selecteer een pagina

Het voelt een beetje alsof ik een stapje terug heb moeten doen. De pijn in mijn onderrug belemmert mij enorm en het is al een hele klus om mijn bed uit te komen en te douchen. Als ik beneden kom, ben ik alweer โ€˜kapotโ€™. ๐Ÿ˜… Het is ook super saai, het enige dat ik doe is rusten, van mijn bankje naar de stoel buiten en weer terug. ๐Ÿ™„ Beetje lezen, kletsen en een woordzoekertje doen. Des te leuker was het dat ik vandaag visite kreeg van mijn pa vergezeld van mijn nichtje Dalenne, die net over de grens woont. Rond elf uur kwam er een Belgische auto voorrijden, โ€˜daar zul je ze hebben!โ€™ Pa kwam aanlopen met een tas vol heerlijkheden, waar ik altijd stiekem een beetje naar uit kijk; natuurlijk de Brabantse worstenbroodjes ๐Ÿ˜‹, verse eieren, krentenbollekes, bolussen en eierkoeken. Van Dalenne kreeg ik een prachtige bos bloemen. Mijn nichtje en ik hadden elkaar al lang niet meer gezien, maar ze was ook niets veranderd. Ik ook niet…nou ja… op wat rimpeltjes en het ene been na dan. ๐Ÿ˜‰

Het mooie van familie is dat het meteen weer vertrouwd voelt, we delen een groot deel van onze jeugd. Bijna elke zondag gingen we op visite bij opa van Hooijdonk en omdat we met vele nichten en neven waren, was het altijd leuk om buiten op de boerderij te spelen. Het was gezellig, leuk en fijn om samen herinneringen op te halen en bij te praten. Zij volgt mijn blog en weet dus meer van mij, dan ik van haar. Maar ja, dat geldt eigenlijk voor al mijn bloglezers. Ik ben tenslotte een โ€˜open boekโ€™. Toch vind ik het altijd fijn om te horen dat mensen mijn blog zo waarderen. Dat ik hen inspireer (hoe mooi is dat?!๐Ÿ˜Š) en het hen helpt om beter te relativeren. Mijn blog wordt in deze vakantieperiode wereldwijd ๐ŸŒŽgelezen, kijk maar op dit plaatje. Dan doe ik het best goed, toch? ๐Ÿ˜‰

Zit jouw bestemming erbij? ๐Ÿ˜‰

De post bracht mij een brief van het CBR. โ€˜Yes, mijn gezondheidsverklaring is goed gekeurd en ik mag rijlessen gaan nemen’, dacht ik. Maar nee hoor, het was slechts een ontvangstbevestiging van de aanvraag, die ik maanden geleden, heb ingediend. ๐Ÿ™„ Er stond letterlijk: โ€˜Wegens drukte kan het helaas langer dan vier weken duren voordat u de brief met onze reactie ontvangt.โ€™ Dat dus! ๐Ÿ˜ค

Haast met autorijden heb ik niet hoor, maar waarom dat het maanden moet duren voordat ik รผberhaupt toestemming krijg om rijles te nemen, is mij een raadsel.

Ook vanuit het LUMC was er post. Het was een afspraakbevestiging voor de controle van zevenentwintig augustus met een kort aanvullend briefje. Prof. Dijkstra, mijn behandeld arts, mijn steun en toeverlaat, is wegens een ongeval voor onbepaalde tijd afwezig en zal vervangen worden door collega artsen. Hiervan was ik al eerder op de hoogte gebracht en ik was enorm geschrokken van dat bericht. Hoe en wat er precies gebeurd is weet ik niet, maar het is serieus heftig. Natuurlijk heb ik hem een mooie ๐ŸŒนkaart gestuurd om hem sterkte & beterschap te wensen. Ik weet tenslotte als geen ander, hoe belangrijk kaartjes en opkikkertjes ๐Ÿธ zijn!

Sven vroeg mij na het bezoek of ik zin had om de hond mee uit te laten en omdat ik er zo graag even uit wilde, hebben we samen een rondje gedaan. Ik voor het eerst sinds dagen weer in mijn rolstoel. We hebben het rustig aan gedaan en, buiten wat pijn in de onderrug, ging het wel goed. Morgen weer verder opbouwen en een volgende rondje doen! ๐Ÿ˜ƒ

Uit een doosje vol kracht:๐Ÿ€

Kracht komt niet van wat je kunt. Kracht komt van de dingen die je hebt gedaan, waarvan je dacht dat je ze nooit zou kunnen. โœจ