Selecteer een pagina

Na de stiltesauna stap ik altijd het liefst even in een mompelbad.😁

Voordat wij kinderen hadden, gingen Frank en ik in de donkere maanden met grote regelmaat een dagje naar de sauna, heerlijk ontspannen en relaxen. De afgelopen twintig jaar bleef dat een fijn verwen-uitje, al gingen we wat minder vaak. Vóór de amputatie ben ik nog drie keer in de sauna geweest, ervan uitgaande dat ik daar nooit meer zou komen. Maar gelukkig had ik het mis. In Haarlem werd ‘Spa Bada‘ geopend, een privé sauna voor twee personen. Niet goedkoop, maar super fijn! Echt! Afgelopen jaar was dat een cadeautje voor mijn vijftigste verjaardag, nu één jaar later, gingen we weer eens heerlijk badderen en relaxen samen. We werden vriendelijk ontvangen door één van de medewerkers, die ons een paar slippers (ik hoefde er natuurlijk maar eentje 😉) gaf, voordat we verder mochten

We kwamen binnen in Bada 2, een prachtige wellness, waar tot mijn grote schrik, een trap met vijf treden in zat.

Hmmm… dat was een lastige; een éénbenige, op een gladde (en later ook natte) vloer, op krukken en één (natte) voet…en dan trap op en af moeten om van het hogere deel met de stoomcabine naar het lager gelegen bubbelbad en sauna te hupsen. Ik zeg je, dat is geen veilige combi. Maar goed, alle reden dus om héél, maar dan ook héél voorzichtig aan te doen. We hadden extra handdoeken gekregen om de vloer mee te bedekken en ik ging bijna nergens heen, zonder de helpende hand van manlief. De trap was wel een dingetje, want doordat ook mijn hand nat en dus glad was, had ik geen grip op de leuning en schoof ik bijna twee treden naar beneden. Help! 😲 Ook het douchen was een uitdaging, want hier zaten natuurlijk geen beugels aan de muur, dus met krukken onder de regendouche. Voor het afdouchen had Frank het trapje (weer een trapje!!) om in het bubbelbad te komen, onder de douche gezet, zodat ik zittend mijn haar kon wassen. Wel zo fijn.

Maar ondanks al het ‘gedoe’, de angst om tussen de baden onderuit te gaan en een kleine overstroming vanuit de stoomcabine, 😱 was het GENIETEN (met een zachte G) in het stoombad, de Finse sauna en het bubbelbad. Als ik ooit de Postcode Loterij of Lotto mag winnen, laat ik mijn eigen wellness bouwen, dat beloof ik mezelf!


Fotograaf

Om half tien stond de fotografe op de stoep, voor het maken van een foto bij het artikel ‘Om het lijf‘, wat waarschijnlijk half november uitkomt.

Omdat mij niet geheel duidelijk was hoe mijn amputatie in beeld gebracht zou worden, had ik mij natuurlijk leuk uitgedost. Helemaal voor niets, haha, want alleen mijn heup en deel van mijn linkerbeen hoefde op de gevoelige plaat te worden vastgelegd. Zij fotografeert voor deze rubriek dus niet de persoon, maar slechts de ledematen waar het verhaal over gaat. Bijzonder, maar toch anders dan anders. We dronken eerst een kopje koffie en kletsten wat, voordat de huiskamer tot fotostudio werd omgetoverd. De dame in kwestie opende haar koffer met fotoapparatuur en hing een paarse deken over de kast voor het geschikte licht. Ik mocht met mijn krukken midden op het kleed gaan staan, zodat zij, half over tafel hangend, wat plaatjes kon schieten. Binnen tien minuten was het klaar. Mocht je straks de bijlage van het Haarlems Dagblad (Combi) lezen, ben ik te herkennen aan mijn tijgerblouse en panterprintje om de krukken. Oh ja, en ik mis één been…. 😂

Nesteldrang

Yes, nog twee nachtjes slapen, dan mogen we onze nieuwe pup Sim ophalen.

Oh, wat kijken we uit naar donderdag! En nu we de komende twee weken, door de verzwaring van de coronamaatregelen, nog meer aan huis gekluisterd zijn, hebben we alle tijd en aandacht voor onze zwarte labrador pup.
Wij hebben al een tijdje enorme nesteldrang, haha. De hele houten vloer ligt inmiddels vol met kleden, zodat onze Sim niet uitglijdt. Gladde vloeren en puppy’s zijn namelijk ook niet echt een goede combinatie, want zij kunnen er zelfs blijvend letsel aan heup en gewrichten aan overhouden. En dat willen we natuurlijk niet. Dan maar één jaar lang 😳 een wat minder mooie huiskamer. Beter voorkomen dan genezen, toch? De bench staat opgetuigd, de water- en voerbak staan klaar, de online puppytraining is aandachtig bekeken en er zijn verschillende speeltjes in huis. Alles voor onze nieuwe aanwinst! Als Sim zich nu niet welkom voelt, vreet ik mijn schoen op. En anders doet hij dat wel…😂

Spreuk van de dag

Durf te geloven dat je alles kunt,
zelfs als dat niet de waarheid is.
Als jij jezelf geen vertrouwen gunt,
loop je de mooiste dingen mis.
M.G.