Selecteer een pagina

We verblijven dus een weekje in Putten, of all places. 😉 Nee hoor, best leuk en zo zijn we er toch even uit. We hebben een ‘rolstoelvriendelijk’ huisje, maar eerlijk gezegd is het niet super 👩‍🦽 ‘vriendelijk’. Ik vraag me dan toch af wie deze beoordelingen maakt. Zijn ze zelf ooit met een rolstoel in de huisjes of kamers geweest? Of hebben ze deuren en drempels opgemeten en ‘kloppen’ de maten en hoogtes? Kijk, ik red me uiteindelijk wel op mijn linkerbeen, maar mensen die hun stoel echt niet uitkomen, moeten goed geïnformeerd worden of de ‘aangepaste of mindervalide adresjes’ voldoen aan de behoeften, anders is het niet te doen. Wij hebben een huisje met een halletje, een huiskamer met open keuken, een smalle gang met deuren naar de bijkeuken, badkamer, de sauna en twee slaapkamers. Met de rolstoel kan ik niet bij de slaapkamer of de badkamer komen, omdat de gang te smal is en ik mijn knokkels zou openhalen aan de muren. De deuren gaan niet logisch open, waardoor het onmogelijk is met de rolstoel je binnen te bewegen. Ik hups dus lekker rond en laat de stoel maar in de auto staan. Op onze slaapkamer hebben we een inloop douche, dat klinkt goed toch? Nou… het blijkt een kleine cabine te zijn van één bij één, waar je je kont niet kunt keren. Je kunt de douche überhaupt niet inlopen (dus waarom heet het dan een inloop douche??) met één stap sta je met je neus tegen de muur. 🙄 Geen beugels aan de muur voor enig houvast en ook geen douchestoeltje of iets dergelijks. Er is een lage drempel, maar daar kom ik wel overheen. Gelukkig hadden ze bij de receptie wel een plastic krukje voor me die ik mocht gebruiken onder de douche. Die eerste dag is het gewoon een beetje zoeken naar mijn mogelijkheden binnen een bepaalde ruimte. Hoe doe ik wat? En dan is een toiletbezoek (waar kan ik mij aan vasthouden) en het douchen (hoe zorg ik dat ik niet onderuit ga en de boel en mezelf sloop) het spannendste. Verder ziet het huisje er gezellig uit hoor en hebben we niets te klagen! 😃

Één ding weet ik zeker, regen is niet voor rolstoelers. Echt niet! Na een rondje toeren met de auto, kwamen we zaterdagmiddag uit in Harderwijk. Een leuk dorp om te bezoeken en we waren duidelijk niet de enigen die op dit idee gekomen waren. 🙄 Het was echt super druk en alle parkeerplaatsen waren bezet, ook de invalide plaatsen. Na het hele dorp te hebben gezien, vonden we uiteindelijk een plekje. Rolstoel eruit en gaan! Het druppelde licht, maar de temperatuur was goed. Op de Grote Markt pikten we een terrasje voor een lekker kopje koffie. Daarna wilden we aan de ‘wandel‘, maar het begon steeds harder te plenzen. Dit is precies de reden waarom wij altijd heel graag naar een zonnige bestemming gaan. 🤨 Eerst kocht Lynn een paraplu bij de Hema en niet veel later, kocht Frank er ook een. Tja, voor mij heeft dat niet zoveel zin, ik kan hem toch niet vasthouden en mijn regenjas hing natuurlijk thuis. 🙄 Ondanks dat man en dochterlief naast mij liepen met de plu, lukten het hen niet mij droog te houden. De regen had het duidelijk op mij gemunt, mijn linkerbeen was, net als het rolstoelkussen, behoorlijk nat en de regendruppels verwoestten mijn coupe en make up, waardoor ik er niet leuker uit ging zien. 🤪 Het was bikkelen, want de straten waren nat, dus glad en de klinkers van de kleine winkelstraatjes lagen schots en scheef. Niet te doen! Mijn armen verzuurden constant, omdat ik veel moest corrigeren (tegensturen met één arm) om recht te blijven rollen. Een goede oefening wel voor de zomer van 2021, want ik verwacht dat de Italiaanse steegjes zeker niet beter begaanbaar zullen zijn dan de Harderwijkse straatjes. Dat belooft nog wat… 💪🏼😅 En ja, deze keer liet ik mij soms wel even duwen (blijf ik vreselijk stom vinden), maar ik moest mijn tennisarm echt een beetje sparen.

Ondertussen missen we onze Body enorm en kijken ‘verliefd’ naar alle labradors die op Body lijken. 🐶 Ongelofelijk hoeveel van die leukerds we hier in Putten en omstreken al hebben gezien! Eigenlijk kijken we naar alle honden en bij de puppy’s die we tegenkomen ontsnapt er een ‘oh en ah’ en halen we mooie herinneringen op. 🥰

Afgelopen vrijdag heb ik een online evenement bezocht over positiviteit en geluk. 🍀 Hoe ga je om met grote veranderingen in je leven. Experts zoals Guido Weijers, Leo Bormans (auteur The World Book of Happiness), initiatiefnemer Jaap Bressers en Paralympisch kampioene Bibian Mentel, deelden hun beste tip over ‘geluksmomentjes’, ook wel Carlosmomentjes genoemd. (Waarom dat zo heet verteld Jaap in zijn verhaal.) Dat een klein gebaar voor een ander heel groots kan zijn. Mooi en inspirerend. Ook ik heb veel Carlosmomentjes gehad (en nog), maar de meest bijzondere was toch wel dat een verpleger in het LUMC voetreflexmassage heeft toegepast, terwijl de meeste artsen daar helemaal niet zo voor openstonden. Ik had ontzettende last had van obstipatie van al het medicijn gebruik en deze leuke verpleger wilde mij graag helpen. Het was heel bijzonder dit stukje ‘aandacht’ te krijgen. Een mooi warm gebaar tussen al de operaties, medicijnen, piepjes, slapeloze nachten en behandelingen door, al bracht het niet het gewenste resultaat, het was erg fijn en ontspannend. Ook het moment dat, tijdens mijn verblijf in Heliomare, één van de verpleegsters mij voorstelde om ‘de boel’ weer eens netjes te maken, omdat ze wist dat ik het vreselijk vond dat alles maar groeide en bloeide. 😜 Het was super fijn om er weer netjes en verzorgd uit te zien, voor mij was (en is) dat heel belangrijk en dat gaf een boost aan ‘mijn eigenwaarde’. Nieuwsgierig geworden naar de verhalen van dit soort momenten? Kijk maar eens op: https://youtu.be/uQFvf9xP8BU het zal je goed doen! 🥰

De grootste wens van ons Lynn was een dagje shoppen in Batavia Stad. Eigenlijk was Frank niet van plan om in het weekend te gaan wegens de verwachte drukte, maar door haar ‘aandringen’ 😉 kwamen we tot een compromis. We zouden op tijd vertrekken, zodat we om tien uur op de stoep zouden staan. Achteraf gezien was dat een beste zet! Om negen uur was de receptie pas open en haalden we onze broodjes voor het ontbijt op. We hadden wat beleg meegenomen, zodat we onderweg konden ontbijten. Dat geeft mij een enorm vakantie-gevoel. Vroeger gingen we altijd met de auto op vakantie en hadden we een volle tas met lekkers mee. Nog voordat we ons dorp Berkel Enschot uitreden, zaten we al aan de worstenbroodjes. Heerlijk! 😋 Nu dus op weg naar Lelystad. Met ruim 250 Nederlandse en internationale modemerken, is Batavia Stad Fashion, een leuke en unieke shopping ervaring. Lynn ging als een dolle en slaagde echt overal. Alles paste en stond haar even mooi. Ook Frank had leuk gescoord. Nu zij met volle tassen liepen, wilde ik toch ook echt wat kopen. Dat viel nog niet mee. Alles wat ik aantrok, paste niet of zat ‘lelijk’, dus ik dacht, ‘laat maar’. In één van de laatste winkels, heb ik uiteindelijk een zuurstokroze blouse (de blauwe was mooier, maar niet meer in mijn maat) gekocht, een zwart vest (leuk voor de winter) en een indianen-jurk (bij gebrek aan beter). Het was behoorlijk afgeprijsd, anders had ik het niet gedaan, maar ik wilde zoooo graag iets kopen. Mijn armen passen echt niet meer in de leuke jurkjes, daar baal ik stiekem wel van hoor. Mijn lijf is zo anders. Zal het ooit wennen? 🤷‍♀️

Shop until you drop! 😃

Jawel, het mag gezegd worden; Batavia Stad Fashion is volledig rolstoelvriendelijk, er zijn invalidentoiletten, brede toegangsdeuren en de winkels zijn drempelvrij. Top dus! ♿️✅ Alleen de ‘Corona-paaltjes’ bij de ingang van elke winkel stonden precies midden in de entree, waardoor ik er soms niet langs kon met mijn stoel, zonder deze te verplaatsen. Maar, al met al, hebben we genoten en waren we klaar met shoppen, toen de portemonnee leeg was en het echt druk werd en er overal rijen ontstonden. Goeie timing dus. Via een mooie route langs de Oostvaardersplassen, waar we de paardjes gespot hebben, reden we terug richting Putten.

Vandaag kwam onze Sven voor een nachtje over uit Haarlem en hebben we met z’n viertjes een bezoekje gebracht aan ‘Het Nationale Park De Hoge Veluwe’. Een prachtig park met verschillende landschappen, zoals loof- naald- en gemengde bossen, maar ook heidevelden, grasvlakten en stuifzandlandschappen, waar ook veel dieren voorkomen. We gingen natuurlijk om de wilde zwijnen en moeflons te zien. Nou, ik kan je vertellen, dat viel nog niet mee. Dat viel zelfs wat tegen. Na twee uur rijden hadden we nog geen beest gezien. 😂 Honderd meter voordat we het park uitreden, dus op de valreep, spotten we een familie wilde zwijnen met kleintjes. 🐗 Toch leuk! Ach, het was een leuk uitje en we hebben gelachen, daar gaat het om toch? Ik vond het sowieso erg mooi!

De Mouflons hebben we dus niet gezien, maar toch even een plaatje van internet getrokken. 😉

Spreuk van de dag 🌹

Ik ben even de stad in. Als ik over vier uur nog niet terug ben…. blokkeer mijn pinpas! 😂