Selecteer een pagina

‘Goedemorgen, controles!โ€™ zei de verpleegster vrolijk. Ik keek op de klok…het was kwart over zes! ๐Ÿ™„ Hoe dan?

De controles werden uitgevoerd en ze vroeg of ik naar de wc moest? Ja dan moet ik wel… Dus ik uit bed, met een looprek naar de badkamer. Over de drempel, hupsend naar de wc en plassen. Terug hupsend met looprek, weer over de drempel, naar mijn bed.

Inmiddels was het half zeven. โ€˜Probeer nog maar wat te slapenโ€™ zei dezelfde verpleegster. Het licht ging uit en ik ging weer lekker liggen en deed mijn ogen dicht. ๐Ÿ˜ด Echt tien minuten later ging het licht aan. De verpleegster wilde nog even mijn infuus eraf halen. ๐Ÿ™„

Gelukkig heb ik daarna toch nog geslapen tot kwart voor acht. Eerst kwam de dame van de catering voor een ontbijtje. Even daarna kwamen de artsen binnen en hebben we het een en ander besproken: 1. Ik mocht terug naar Heliomare. 2. Volgende week maandag controle LUMC om de VAC eraf te halen en controle donorgebied. 3. Ik mag de zittijd uitbreiden naar 3 x 1 uur.๐Ÿ˜ƒ

Na het ontbijt ging ik me (met hulp) wassen en aankleden. De verpleegster heeft mijn koffertje weer ingepakt, zodat ik klaar was voor vertrek. Rond elf uur kwam het ambulanceteam binnen om mij te halen. Dus overhevelen van bed naar brancard en door naar de 2de verdieping, richting het parkeerdek van de ambulances. Onderweg kwam ik Prof. Dijkstra nog tegen en na een high five verliet ik het ziekenhuis.

Binnen een uur waren we weer bij Heliomare. De zon scheen en ik zei dat ik de buitenlucht zo miste. Waarop de ambulancebroeder en zuster mij heerlijk in het zonnetje โ˜€๏ธ zette en koffie gingen halen. Ze hebben ruim de tijd genomen om mij te laten genieten. Wat een fijne mensen, dat zij dit voor mij doen! De broeder vertelde mij vele mooie bijzondere verhalen waarbij zij net dat extra stukje service hebben verleend met liefde. Echt zo bijzonder. Voor hun een kleine moeite, voor de patiรซnt een groot gebaar.๐Ÿฅฐ

Uiteindelijk moesten we toch naar binnen, dus werd ik netjes naar mijn kamer gebracht. Goed te zien dat de verpleegsters enthousiast reageerde op mijn vroege terugkomst en velen even kwamen vragen hoe het in het ziekenhuis was geweest.

Als verrassing kwamen Sven en Lynn op visite. Omdat het nogsteeds mooi weer was, hebben we samen een half uurtje buiten gezeten. ๐Ÿ˜Ž

Daarna hebben we een soepie gedronken op mijn kamer en een beetje bijgekletst met een muziekje erbij.

Rond half zeven zat ik lekker te eten (nasi van thuis ๐Ÿ˜‹), toen Marie en John op visite kwamen. Het was gezellig en fijn dat ze er waren, want mijn teennageltjes zijn weer mooi gelakt en mijn spulletjes zijn opgeruimd! ๐Ÿ˜ƒ

Nu doe ik niets meer, chillen en slapen. Ben toch een beetje moe…๐Ÿ˜˜

Cadeautje 4 van de Rituals advent kalender was een mini lichtblauwe doucheschuim! ๐Ÿค—