Selecteer een pagina

Gisteren zaten we weer massaal voor de buis, voor de persconferentie van Rutte. En terwijl hij alle maatregelen nog eens opsomde, hoestte Irma de doventolk, op nationale televisie gewoon in haar hand. Nee Irma, wat doe je nu??!! 🙈 Zag ik dat goed? Wat erg! Ze deed het zelfs twee keer! Ik moest er eigenlijk ook heel hard om lachen 😂, al was de uiteindelijke boodschap natuurlijk het verre grappig. De maatregelen worden, in elk geval de komende drie weken, aangescherpt. Het gaat niet goed, de besmettingen en ziekenhuisopnamen lopen enorm op. Ik maak me grote zorgen omdat de reguliere zorg, hierdoor ook weer in de knel komt. Laten we hopen dat we met z’n allen het tij kunnen keren. Voorlopig zitten we de komende tijd veel thuis en zal ik de plannen voor mijn verjaardagfeestje maar even in de koelkast zetten.

Onze steeg is dus afgelopen weekend tijdens Burendag, opnieuw bestraat en is nu goed toegankelijk en rolstoelvriendelijk! ✅ Iedereen was zo enthousiast over het project en de samenwerking, dat ik heb voorgesteld het trottoir van mijn wandelrondje in zijn geheel eens aan te pakken, het gaat slechts om één kilometer. Best te doen toch?😄 Nee hoor zonder dollen, maar moet wel zeggen dat alle straten en trottoirs in Haarlem er echt slecht aan toe zijn, wat het rolstoel-rijden, het lopen met prothese en het handbiken niet echt makkelijk maakt. Het is gewoon keihard werken. Maar goed, dat is aan de gemeente. Ik ben blij met onze steeg, waar ik nu met mijn handbike zonder problemen (vol gas 💨) doorheen kan. Sterker nog, ik kan er ‘gewoon‘ lopen met Leggy, zonder dat ik met mijn prothesevoet achter de schots en scheve tegels blijf hangen. Er worden nog wat lampjes opgehangen met bewegingssensor, zodat het helemaal veilig en winterklaar is. Als dank voor het initiatief en de organisatie kregen mijn buuf en ik zelfs bloemen van buurtgenoten. Zo lief! Maar eerlijk is eerlijk, onze mannen en hebben uiteindelijk het zware werk verricht. Chapeau! 👏🏼 We hebben onze buurtactiviteit afgesloten met een gezellige Buurtborrel. Dan weet je het wel, het was nog lang onrustig in de straat… 😉

Ik wil jullie toch nog even meenemen in de dag van de lokale Ride for the Roses. 🌹 Het is altijd een dag met emotie, maar wat hebben we gelachen ook. We verzamelden om half twaalf bij ons thuis, in een outfit met een rode twist. Deze keer geen roos bij de finish, maar kregen we van Marie een mooie rode roos voor de start. Voor deze gelegenheid had ik een lekker monchoutaartje gemaakt voor bij de koffie, die calorieën zouden we er tenslotte wel weer af fietsen. Of niet. 😄 Het zonnetje scheen, wat echt super fijn was. Na een mooie tocht door de duinen, waar we soms slalommend om de Schotse hooglanders heen moesten rijden, arriveerden we bij de molen in Santpoort. Daar wilden we een mooie groepsfoto maken, maar ja, als we er allemaal op wilden, wie moest hem dan maken? 🤔 We spraken een wielrenner aan, die eveneens een foto maakte van de korenmolen en vroegen of hij ons vast wilde leggen op de gevoelige plaat. In gebrekkig Engels zei hij dat hij dat niet wilde doen, i.v.m. met Corona (heel logisch natuurlijk 🙄), waarop Marie de boodschap voor ons vertaalde en keihard riep ‘Hij heeft Corona!’ 😂 Je kon mij opvegen, echt! 🤣 Ons verzoek was niet coronaproof, stom dat wij dat zelf niet bedacht hadden. Het werd dus een selfie. Mandy stalde haar telefoon op het dak van een auto, zette de zelfontspanner aan en toen wij in positie stonden telden we af. 10-9-8-7…. Flits! We stonden er allemaal op (dachten we) en hadden voldoende afstand van elkaar. Check ✅ coronaproof! Wat bleek aan het eind van de dag? Dat Petra buiten beeld had geposeerd. 🙈 Mandy heeft haar er later bij gefotoshopt. Niet dat je denkt dat zij aan ‘luchtfietsen’ doet. 😂
Bij restaurant Boschbeek parkeerden we onze fietsen en gingen we naar binnen. De drempel was hoog en de tweede deur moest ook open gemaakt worden, voordat ik überhaupt met de rolstoel maar binnen kon. In een aparte kamer stond onze ruime tafel gedekt. We lieten onze spullen en mijn rolstoel daar achter en gingen, na een sanitaire stop, eerst nog even buiten zitten. Met Leggy liep ik door het restaurant, via een enorme hoge drempel, naar het grindterras aan het water. Voor mij was het een soort horde lopen. Of deze locatie rolstoelvriendelijk en goed toegankelijk is voor mindervaliden? 🤔 Ja, deels wel ✅, maar vrees dat het voor een elektrische rolstoel toch wat lastig wordt. Buiten hebben we een drankje gedaan, voordat we aan tafel gingen. Wat denk je? Moest ik voor de tweede keer naar de wc, met Leggy… 🙄 Daar ging ik weer het kleine wc hokje in, krukken in de ene hoek, been afgedaan en tegen de deur aangezet. Ruimte was er niet, want toen ik eenmaal op de bril zat, hing ik met mijn hoofd in het korset. 🤪 Na een overheerlijke lunch heb ik een verhaal gedeeld wat ik voor deze dag geschreven had,(een deel daarvan heb je kunnen lezen in mijn vorige blog) en heb ik mijn vriendinnetjes een ‘knuffeltje‘ gegeven. Voordat we weer op de fiets stapte terug naar huis, moest ik voor de derde keer naar het toilet. Grrrr…🙄😅
We fietsten via Bloemendaal naar Haarlem en ter hoogte van ‘Nieuw Vreeburg bistro Bar‘ moest ik even terugdenken aan het dinertje met Lon en Linda twee weken geleden. Volgens mij had ik nog niet verteld hoe ontoegankelijk het daar is. Mensen die slecht ter been zijn of in een rolstoel zitten, zijn blijkbaar niet erg welkom. Nou ja, de baas verontschuldigde zich wel tegenover mij, dat het pand ook na de verbouwing niet echt (echt niet!) toegankelijker was geworden, maar ja, wat koop ik daarvoor? Om binnen te komen moest ik drie trapjes op (gelukkig heb ik één been en kan ik dat), maar de rolstoel moest dus door de mannen naar binnen getild worden. Was blij dat ze mee waren. Het toilet zat beneden in de kelder, bereikbaar via een steile trap. Handig! 🤨 Gelukkig mocht ik gebruik maken van het toilet van het naast gelegen restaurant, maar dat is toch niet meer van deze tijd? Ik verbaas mij daar echt over, anno 2020. Dus bij deze krijgen zij van mij het stempel rolstoelONvriendelijk! ❌ Maar, ook dat moet gezegd, we hebben er heerlijk getafeld!

Spreuk van de dag
🌹
Gastvrijheid is je gast zo welkom te laten voelen, dat hij zich meer thuis voelt dan te gast.