Selecteer een pagina

Deze ochtend was eigenlijk één van de eerste ochtenden dat ik echt even alleen thuis was. Ik werd wakker met behoorlijke pijn in mijn hele lijf. Na een beetje rekken en strekken trok de pijn weg. Ik deed mijn badjas aan om beneden mijn medicijnen te nemen en een lekker kopje koffie te drinken. Daarna terug naar boven, om te douchen. Het douchen ging opzich wel oké, maar door de zeep gleed ik van mijn douchestoeltje en de douchemat schoof met mijn voet mee. Mijn hart zat in mijn keel. Ik kon me nog net vasthouden aan de handgreep. Pfff…😳 Eenmaal klaar met douchen, wilde ik de badkamer natuurlijk ook netjes achterlaten. Ook dat gaat gepaard met de nodige ‘uit balans’ momentjes. Daarna ging ik op bed liggen om de littekens in te smeren. De huid voelt nog echt heel stug en hard aan. De plek van de donorhuid, is nog steeds erg rood, maar dat gaat elke dag beter. Toen ik aangekleed was, wilde ik ‘gewoon’ wat kleding opruimen en uithangen aan het kledingrek. Dus ik met de rollator de spullen naar het hoge kledingrek gehupst en geprobeerd op te hangen. Ook hier stond ik weer te wankelen, omdat ik mijn handen moest loslaten van de rollator om de kleding op een hanger op te hangen. Het lijkt misschien eenvoudig, maar met één been is alles gedoe en heb ik veel ‘uit balans’ momentjes. Beneden heb ik de kamer vanuit mijn rolstoel gestofzuigd. Dat ging best heel goed 😃, ik voel mij dan ook het veiligste in de stoel.

Maar toen ik mijn bloemen wilde verzorgen en een paar bossen wilde weggooien, wist ik niet hoe. Met krukken kon het sowieso niet, maar met de rolstoel ook niet. Ik kan niets tussen mijn benen klemmen, omdat ik maar één been heb. 🙄 Oké dat klusje zal iemand anders voor me moeten doen. Marie kwam even op de koffie en had nieuwe wielerhandschoentjes voor me gekocht, omdat ik de andere kwijt geraakt was.🙄Fijn zo’n buufje!

Zo rond half twaalf kwam mijn vader (ons pap 😉) op visite en had weer heerlijke worstenbroodjes en verse eieren meegenomen. 🤗

Even daarna kwam Manja met ons mam en Nicky omdat we samen zouden lunchen. Het was zomers ☀️ warm in onze achtertuin, dus hebben we de hele middag (ruim 20 gr. in februari!! 🤔🤗) buiten gezeten.

Manja had lekkere broodjes en beleg meegenomen. We hebben heerlijk geluncht en bijgekletst. Sven en Lynn schoven later aan. Dit zijn altijd van die mooie waardevolle momenten die natuurlijk even op de gevoelige plaat moesten worden vastgelegd.😉

Toen de familie weer vertrokken was, ben ik de doos met oude foto’s en brieven gaan bekijken, die mams voor mij had meegenomen vanuit Breda. Oh…foto’s uit Tenerife, foto’s van de kids toen ze klein waren, maar ook oude brieven en een artikel uit de krant waar ik in stond als reisadviseur van Azul Tours in Tilburg. Te leuk! 😃

O ja, het advies van de gemeente, voor de rolstoel en handbike is binnen! Snel tekenen en terugsturen, dan kan de leverancier met een voorstel komen. Ben benieuwd!

Uit het boekje positieve gedachten❤️:

Ik heb beslist gelukkig te zijn, omdat het goed is voor mijn gezondheid.