Selecteer een pagina

Zaterdag was mijn lieve vriendinnetje Lonneke jarig en was ik uitgenodigd voor een kopje koffie met taart. Gezellig! 🥳 Ik had met mezelf afgesproken bij slecht weer met de auto te gaan en bij mooi weer met de handbike. Het zonnetje scheen al vroeg, dus ik kon lekker op de fiets. Ik deed Leggy aan en nam voor de zekerheid een vestje en lange broek mee, die achteraf totaal overbodig bleken. ☀️ Met een zonnebril op mijn neus fietste ik, via de toeristische route, naar Velserbroek. Ik reed (beter gezegd, hobbelde 🙄) over de Wüstelaan langs restaurant Boschbeek in Santpoort, waar ik eigenlijk had willen reserveren voor de lunch, maar ik zag aan de straat een bord staan dat ze ‘volgeboekt’ waren. Hé wat jammer, 22 juni is onze trouwdag en daar hebben we ons trouwfeest gevierd. Ik had daar graag die middag met man en kids een broodje willen eten, omdat dit de enige middag was dat we alle vier thuis waren. ‘Change of plans‘ dus! 🤔 Als alternatief had ik Brouwerskolkje bedacht, waar ik mijn 50ste verjaardag heb gevierd. Maar eerst moest ik naar Lon! 🚴🏻💨 Blijkbaar was er in diezelfde straat een afscheid volgens de Corona maatregelen, want er hingen vlaggen half stok en er stonden best veel buurtbewoners, netjes gekleed, buiten voor hun huis. Ik fietste dus met mijn handbike door een haag van mensen. Dat was weer zo’n momentje dat ik even onzichtbaar zou willen zijn, helemaal toen een groepje kinderen heel hard om mijn ‘bike’ moest lachen. Stom! 🤨 Zo snel als ik kon fietste ik, net even een tandje harder, door en binnen no-time stond ik bij Lonneke op de stoep. Omdat ik niet met mijn fiets bij de voordeur kon komen en ik niemand voor het raam zag staan, belde ik Lon maar even. Ze nam meteen de telefoon op en toen ik zei dat ik voor de deur stond, snelde ze naar buiten om te helpen. Wim kwam ook een kijkje nemen en stelde voor dat ik achterom zou komen. Dat was inderdaad een goed idee, ik fietste om en ging via de (brede!) poort de tuin in. Na een lekker kopje thee met een aardbeientaartje moest ik natuurlijk eerst even de andere locatie voor de verrassing‘s lunch regelen. Ik had me wel een beetje in de tijd vergist, want ik dacht dat ik zeeën van tijd had, maar eigenlijk moest ik nu de plannen veranderd waren, na een uur alweer weg. 😏Overveen is toch een klein half uurtje fietsen, slechte planning dus. Al hobbelend vloog ik over de fietspaden en werd een aantal keer bijna gelanceerd, vanwege de schots en scheve tegels, maar ik was op tijd! 🤪

Aangekomen bij Brouwerskolkje zag ik de familie al aan tafel zitten. Ik stond voor de poort en probeerde wat aandacht te trekken, omdat ik de oprit niet op kwam. Het was een helling van zand en wat losse stenen. Lynn zag mij al snel en kwam helpen, ze duwde mij met bike en al het terrein op. Bij de fietsenrekken koppelde ik mijn fiets af en ging rollend naar de tafel. We hadden de ruimte, Sven zat tegenover mij aan tafel op bijna twee meter en Frank en Lynn op anderhalve meter afstand. We moesten bijna schreeuwen naar elkaar. 😄 Op de vraag van de ober of we wat te vieren hadden, antwoordden wij natuurlijk ‘ja’. De lunch was een beetje voor Vaderdag, omdat de kids die dag moesten werken, maar eigenlijk ook om alvast onze trouwdag van 22 juni te vieren. Er kwamen dus bubbels op tafel! 🥂🥂 Het was de eerste keer na bijna vier maanden dat we met elkaar uiteten waren. Het was lekker en gezellig. 🤗

Proost! 🥂

Omdat de HandbikeBattle in Oostenrijk dit jaar niet doorging, werd er op Vaderdag een Alternatieve HandbikeBattle in Nederland georganiseerd. Eigenlijk was ik van plan mee te doen, maar omdat een te lange tocht nog te zwaar is voor mijn tennisarm en ik heel graag op deze dag bij mijn vader wilde zijn, heb ik afgezien van deelname. Er waren tussen elf en één uur heel wat handbikers op de weg (gezien?), zo ook mijn maatjes van de Helioheroes. Alle deelnemers fietsten met een buddy hun eigen route i.v.m. Corona, de start en finish werd via een online platform gedaan. Ik hoop in het najaar weer mee te kunnen trainen, al heb ik inmiddels een behoorlijke achterstand opgelopen. 😬

Frank werd zondagochtend verwend door de kids met een heerlijk uitgebreid Vaderdag ontbijt. Eitje, sapje, fruit, warme broodjes, koffie…alles erop en eraan. Ik profiteerde natuurlijk lekker mee. 😋 Ook een cadeautje ontbrak niet. Omdat Sven en Lynn allebei moesten werken, gingen wij voor het eerst, na bijna vier maanden, weer eens naar mijn pa. Frank reed (hij vindt mij veel te traag 🐌) naar het zonnige Esbeek in Brabant. Ondanks de maximale snelheid van honderd kilometer p/u waren we er met anderhalf uur. Meestal staat pa buiten op de uitkijk, maar deze keer niet. Hij bleek in gevecht te zijn met een parasol op het terras, dus Riet deed open. We liepen meteen door naar de achtertuin, die er prachtig kleurig en fleurig uit zag. Vol mooie bloemen. We zaten net aan de koffie met een gebakje (alweer…🤭) toen Jorn en Alexandra achterom de tuin in kwamen. We hebben de hele middag op het terras gezeten en zijn heerlijk verwend met lunch, hapjes en drankjes. Het was super fijn om deze Vaderdag bij mijn pa te kunnen zijn! ❤️

Mijn allerliefste papa, al ruim 50 jaar mijn vader en vooral de laatste jaren een enorme grote steun voor mij. Hij is uniek en nog altijd energiek, lief en vrolijk. Spontaan, eerlijk en gastvrij. Vrijgevig, sociaal, open en vriendelijk. 100% Familie- en gezelligheidsmens, maar bovenal een hele trotse pa. 💝

Op 22 juni 2000 traden Frank en ik in het huwelijksbootje. 💍 Nu dus alweer twintig jaar geleden. Wat waren we gelukkig, jong, knap (ik was op mijn mooist!) en onbevangen. We hadden nooit kunnen bedenken dat bij het uitspreken van onze trouwbelofte, in voor- en tegenspoed, we het zo voor onze kiezen zouden krijgen. Makkelijk is onze weg zeker niet, maar ik hoop dat we samen sterk genoeg zijn om alle gebeurtenissen en veranderingen het hoofd te kunnen bieden en samen oud te mogen worden. Op het moment van trouwen was ik in blijde verwachting van Sven, ons eerste cadeautje! 💙 Die hele dag heb ik dus aan de Spa rood gezeten. Ik!??! 🤪 Vandaag gingen we met z’n tweetjes lunchen bij de oude ‘Uilenboom’, nu Boschbeek in Santpoort. Terwijl we aan het water genoten van een wijntje, biertje en de lunch, kwamen Jeroen en Julie ons verrassen met een prachtige tekening en een fles bubbels. 🍾 Zo lief!! 💝 Of alles daar verder op rolletjes verliep? Nee natuurlijk niet. 😬 Ik had me netjes aangekleed en Leggy aan gedaan, maar echt handig ben ik dan niet. Zo wilde ik met mijn broodje uit de zon gaan zitten en schoof met de stoel opzij, maar de voet van Leggy zat vast onder de tafelpoot en tja, dat voel ik natuurlijk niet. Frank waarschuwde mij nog, maar ik had niets in de gaten. Zo gebeurde het dat Leggy de tafel optilde, waardoor het wijn- en bierglas met een hoop gerinkel de lucht in vlogen. 😱 Ik probeerde ze nog te vangen, maar ook dat mislukte. We hadden de aandacht van de andere gasten. 🙈 Frank siste ietwat geïrriteerd dat ik uit moest kijken, maar hé, ik kon er echt niets aan doen. Leggy is nu eenmaal gevoelloos en was zich van geen kwaad bewust. Gelukkig viel de schade mee en hadden we net een tweede glaasje besteld. 😅

22-6-2000 💍

Spreuk van de dag 🌹

Je vroeg, waarom hou je nog steeds van mij? Ik zei lijkt me logisch jij bent nog steeds jij. ❤️

Mijn zus kreeg vandaag te maken met Whatsapp fraude. Berichtjes zogenaamd van mij afkomstig, vertelde dat ik een ‘nieuw nummer’ had. Het account was zelfs voorzien van mijn profielfoto. 😱 Ze heeft met ‘een oplichter’ zitten appen, terwijl ik heerlijk zat te lunchen aan het water, in de veronderstelling dat ik het was. Pas toen er om geld gevraagd werd, kreeg ze argwaan en heeft ze Frank geappt. Heel creepy. Oppassen dus! Lees dit bericht maar eens: https://www.rtlnieuws.nl/tech/artikel/5094011/whatsapp-fraude-politie-aangifte 👮‍♂️