Selecteer een pagina

Vandaag had ik weer mijn wekkertje gezet om op tijd te kunnen douchen, ook met het oog op het weekendverlof. Deze keer ging het goed en was de badkamer naast mijn kamer nog vrij. 😃 Natuurlijk was het weer heerlijk onder de douche. Omdat de wonden gespoeld moesten worden, haalde ik de pleister van de schaafwond af onder de douche. Au au au…😨 de huid van de schaafwond (donorgebied) bleef plakken aan de pleister en daarmee trok ik een deel van de nieuwe dunne huid eraf. Het ging meteen bloeden en deed eigenlijk best een beetje pijn onder de douchestraal. Omdat ik aan het rode koortje had getrokken, kwam de verpleegster helpen. Zij haalde ook de pleisters van de wond op de achterzijde eraf. Nog even spoelen en klaar. Toen ik weer (afgedroogd) op bed lag, kreeg ik eerst ontbijt, zodat de wonden nog even aan de lucht konden drogen. Na het ontbijt en de wondverzorging kon ik door naar mijn eerste therapie ‘rolstoel-les voor beginners’. We deden verschillende oefeningen om snelheid te maken, slalom- en achteruit rijden en de helling op en af.

Er mag gezegd worden dat ik iets van progressie heb gemaakt, want de helling ging deze keer heel goed! 💪🏼

Aansluitend deed ik weer mee met de ochtendgymnastiek. Deze keer gingen we met stokken aan de slag om de armspieren te trainen. Die spierballen komen echt nog wel! 😉 Bij het zelfstandige oefengroep halfuurtje heb ik geoefend in de loopbrug en wat kracht oefeningen gedaan voor mijn linkerbeen. Zo, na deze inspanningen was het weer tijd voor ontspanning, dus terug naar boven en op bed uitrusten.

Manja en Nicky kwamen rond het middaguur op visite. Na een kopje thee moest ik weer naar beneden voor mijn laatste therapie. Toen we de lift uit kwamen, stonden Sven en Lynn daar. Gezellig! 😃 De meiden gingen mee naar mijn fysio training, Sven ging op mijn kamer even chillen. Met de fysio ging ik eerst in de zaal met krukken lopen. Toen ik aangaf dat ik het thuis moeilijker vond, omdat het veel kleiner is en ik daardoor wat onstabieler was met de krukken, gingen we naar de ‘oefen huiskamer’. Daar leerde ik met kleine stapjes/ hupjes te lopen. Om de salontafel heen, over het vloerkleed naar de eettafel en last but not least mocht ik op een gewone bank gaan zitten. De sofa was laag, maar het lukte mij wel. Ook het omhoog komen van de bank ging goed. Yes! 👊🏼 Er was ook een ‘oefen-badkamer’, dus ook daar hebben we mijn thuissituatie nagebootst.

Mijn therapieën zaten erop. Tijd voor een lunch! Manja had lekkere broodjes en beleg meegenomen. We hebben mijn favoriete plekje bij de kerstboom en openhaard opgezocht en daar samen geluncht. 🤗

Omdat ik al (te) veel gezeten had, moest ik even op bed liggen. Sven en Lynn hebben ondertussen mijn tas ingepakt. Handig! 😄

Na iedereen een fijne jaarwisseling te hebben gewenst gingen we naar de auto. Sven klapte de rolstoel in, terwijl Lynn mij in de auto hielp. Op naar huis! Weekendverlof!! ❤️

Bij thuiskomst stonden de buurtjes buiten en die kwamen even binnen voor een drankje. Sven had daarna gekookt, dus wij hebben heerlijk gegeten.😋

In de avond hebben we genoten van de ‘Voice’.

Toen het bedtijd was en iedereen naar boven wilde gaan, was de vraag ‘wie helpt mama?’ Tja en dat voelt natuurlijk niet lekker. Ik wil hen niet belasten, ze doen allemaal al zoveel. Maar toch heb ik nog een beetje hulp nodig. Ik wil zo graag weer zelfstandig zijn, maar zal geduld moeten hebben en moeten accepteren dat ik nu de hulp goed kan gebruiken. Welterusten, nu lekker slapen en morgen wakker worden in mijn eigen thuis!😘