Selecteer een pagina

Omdat het regende, vroeg Sven gisterenochtend of hij mij naar de fysio moest brengen. Nou…๐Ÿค”, graag! Moet je rolstoel mee mam? Ja, dat is wel handig. ๐Ÿ˜‰ Sven ging door de regen met mijn rolstoel naar buiten om hem achterin de auto te zetten. Frank had de โ€˜groteโ€™ auto mee en aangezien de rolstoel niet in zijn geheel in de achterbak past van onze Citroรซn C3, moesten de wielen eraf. Ik stond in de deuropening en zag tot grote frustratie van zoonlief, dat de wielen er niet soepeltjes af gingen. Zul je altijd zien…sta je daar te kl****, terwijl het met bakken naar beneden komt. โ˜”๏ธ Goed, uiteindelijk zat de stoel na veel geprop in de auto en bracht Sven mij naar 201Fysio. We konden bijna voor de deur staan, maar moesten ook nu eerst de stoel, in de drup, ook weer in elkaar zetten. Alles nat. Kortom gedoe.๐Ÿ™„ Had misschien toch beter gewoon met de fiets kunnen gaan. Binnen rolde ik naar de fitnesszaal en begon wat oefeningen te doen op de apparaten waar ik met mijn eigen kussen op kan zitten. Wat buik-, been- en arm-oefeningen. Het tweede half uur gingen we met een groepje de zaal in om wat matoefeningen te doen. Natuurlijk kan ik niet alles meedoen (bvb bal klemmen tussen je benen en knijpen), maar dan bedenken we een alternatieve oefening. Planken daarentegen kan ik als de beste! ๐Ÿ˜Š Na afloop kwam Frank mij ophalen en kon ik weer even bijkomen.

In de middag had ik met Linda afgesproken bij het Wapen van Kennemerland oftewel de Stinkende Emmer. Ze wilde mij komen halen, maar omdat het droog was besloot ik toch met de handbike te gaan. Met mijn regenjasje aan sprong ik op de fiets. We kwamen tegelijk aan. We gingen eerst opzoek naar een veilig plekje voor mijn bike. Binnen in het halletje, kon ik hem mooi kwijt. Vervolgens wilde ik met de rolstoel vanuit het halletje door de deur naar het restaurant, maar dat ging niet. Ik bleef gewoon steken. ๐Ÿ˜ณ Mijn rolstoel paste niet door de deur. Okรฉ… We gingen terug naar het terras om via de voordeur naar binnen te gaan. Dat lukte gelukkig wel! Eenmaal binnen ging ik links naar de pub, maar ook hier kwam ik met mijn rolstoel niet binnen. Ik bleef weer steken en zat heel even vast. Grrrr. Iedere keer ben ik weer dankbaar dat ik toch nog een beetje kan lopen. Weliswaar met krukken, maar dat maakt dat het wel mogelijk is om overal te komen. Ik heb mijn rolstoel tegen de kant gezet, Linda heeft mijn kussen meegenomen en zo hebben we een plekje gezocht in de pub. Zowel Sven als Lynn werken in het Wapen en ik was hier toch echt al vaker geweest.๐Ÿค”Maar blijkbaar heb ik wel op het terras gezeten en ben ik nog niet binnen geweest met deze nieuwe stoel. Dus rolstoelvriendelijk, ja โœ… en nee โŒ, het kan in elk geval beter en die tip heb ik natuurlijk ter plekke afgegeven. We hebben gezellig bijgekletst en een lekker wijntje gedronken. Toen het tijd was om naar huis te gaan, ben ik naar mijn rolstoel gehuppeld en ben ik via de voordeur naar buiten gegaan. Linda die wel door de deur paste ๐Ÿ˜‚ heeft mijn fiets in het halletje opgehaald en naar buiten gebracht. Tussen de druppels door ben ik naar huis gereden.

Vanochtend heb ik na het ontbijt eerst het interview met de Wendyonline voorbereid. Eigenlijk heb ik verder de hele dag een beetje zitten praten.๐Ÿ˜„ Om elf uur kwam oud collega Esther op de koffie. We hadden elkaar alweer een tijdje niet gezien en het was heel fijn om met haar bij te kletsen. Ze was nog maar net de deur uit, toen Iris belde voor het interview voor de Wendyonline. We hebben ruim een half uur zitten praten over hoe ik erachter kwam dat ik een tumor in mijn heup had, het verloop van de ziekte de afgelopen jaren, de amputatie, mijn dieptepunten en met name waar ik de kracht vandaan heb gehaald om verder te gaan. Uiteraard kwam ook mijn ambassadeurschap ter sprake en daarmee de vraag wat de Ride ๐ŸŒน voor mij betekend heeft. Waarschijnlijk zal het interview binnen twee weken online komen. I keep you posted! ๐Ÿ˜‰

Na het gesprek heb ik me nog een heel klein beetje nuttig gemaakt. Met mijn prothese aan heb ik de bloemen verzorgd en een piepklein strijkje weggewerkt. Dat deed ik heel geconcentreerd, omdat ik nog steeds niet zo stabiel sta. Een zuchtje en ik ga languit… ๐Ÿ˜ฌ Om het weekend in te luiden ging ik voor een drankje en nog meer geklets langs bij buuf Marjon. Gezellig!

Uit een doosje vol geluk:๐Ÿ€

Ga en maak je geluk wakker.โœจ