Selecteer een pagina

Mijn dag begon rustig. Ik hoefde pas om tien uur klaar te staan voor de taxibus om naar Heliomare te gaan. Dus kon ik op mijn gemak douchen en aankleden. Daarna ging ik naar beneden om te ontbijten. Sven had weer eens een tussenuur en kwam gezellig even naar huis. Om te eten.😉 De taxibus kwam mooi op tijd en bracht mij naar Wijk aan Zee. Eerst weer even mijn spullen in een kluisje gedaan. Daarna rolde ik naar de sporthal voor een half uurtje badminton. Even lekker rammen tegen die shuttle. Het ging heel goed en ook nu kostte het mij moeite om mijn racket aan het eind van de therapie weer in te leveren. 🏸😉 Veel uitloop tijd had ik ook niet, omdat ik mij mocht gaan uitleven in de fitness. Als warming up startte ik op de handbike. Hier merk ik wel dat het steeds beter gaat, maar ik werd er ook warm van.😅 Daarna deed ik de chest press voor de borstspieren, schouder en triceps. En de Leg press ter versterking van mijn onderrug, rugspieren en buikspieren, maar ook de bil(len), hamstrings en de kuitspier. Klinkt goed, toch?💪🏼 Met de Pulley trainde ik voornamelijk de rug spieren en de arm spieren (Biceps). Kortom…ik ben goed bezig geweest! De NuStep is een zitcross trainer en daarmee sloot ik mijn sessie af. Het was lunchtijd, dus ging ik gezellig een broodje eten met collega revalidanten. Het volgende wat op het programma stond was een uurtje handbiken. Heerlijk naar buiten, de duinen in! Er waren weer veel Schotse Hooglanders te zien. Zo mooi! Er was één spelbreker…en dat was die verdomde fantoompijn. Echt, grrrrr…😠 Toen we weer terug waren, had ik een afspraak met de ergotherapeut en kon ik meteen het ‘pijn probleem’ bespreken. Dat was natuurlijk niet de eerste keer, maar wel iets waar ik heel graag een oplossing voor wil zien. We zijn naar beneden gegaan naar de RT (revalidatie techniek) om een nieuw (breder) kussen te halen. Kijken of dat wat doet. Maar ik vrees dat het misgaat bij de drukpunten. Zucht. Mijn laatste therapie was een halfuurtje ‘zelfstandig oefenen’, waar ik wat gehinkeld heb in de loopbrug en op de mat wat buik- en bilspieren.

Daarna was het wachten op de taxibus, maar dat was vandaag geen straf. We zaten met een paar poli revalidanten buiten in het zonnetje te wachten. Het is zomer in de winter. Zo fijn☀️, dat het bijna jammer was dat ik als eerste werd opgehaald. 😄

Thuis aangekomen stond Lynn al buiten en Frank was bezig met het ophogen van onze opgang naar de voordeur, zodat ik daar straks met de rolstoel in en uit kan. Top! Lynn had een lekker kopje thee gezet en deze hebben we in de tuin opgedronken. Pas toen het zonnetje achter de huizen verdween, gingen we naar binnen. De avond lag ik languit op mijn bankje, om uit te rusten van deze toch wel, drukke dag! 😘

Uit het boekje positieve gedachten❤️:

Wijsheid is dromen hebben die groot genoeg zijn, zodat je ze niet uit het oog verliest als je ze probeert te realiseren.