Selecteer een pagina

Deze ochtend werd ik wakker en dacht meteen, yes zwemmen! Ik hoefde nog niet te douchen, dus mijn ochtend ritueel verliep wat anders dan normaal. Iets voor half negen stond ik in mijn badjas, met de zwembroek van Sven en een bikinitopje, bij het zwembad. Er was nog niemand, dus ik kon een beetje rondkijken bij de kleedkamer enzo. Klokslag half negen kwam de trainster en mocht ik, na een korte douche op een water-rolstoel, het water in. Ik liep hupsend met mijn handen steunend op de leuningen het zwembad in. Oh het was heerlijk warm. De trainster ging met mij mee het water in. Eerst in het ondiepe, liggend om te voelen waar mijn balans nu ligt. Ik β€˜tuimelde’ natuurlijk een beetje naar links, waar het gewicht zit. Daarna gingen we korte baantjes trekken, afwisselend op de buik en dan op de rug. Ik leerde een beetje op mij zijde zwemmen, zodat ik niet om zou vallen/ draaien. Toen ik dat onder de knie had, gingen we de lange banen (25 meter) zwemmen. Het ging goed en ook bij het watertrappelen verdronk ik niet. πŸ˜‰ Het half uur vloog jammergenoeg snel voorbij. Uit het water ging ik in de water-rolstoel naar de douche in de kleedkamer. Daar heb ik lekker gedoucht en haren gewassen. In mijn badjas ging ik weer terug naar mijn kamer om aan te kleden. Voelde wel een beetje bloot om zo het halve pand door te rijden, maar ja hier is alles mogelijk. πŸ˜‰

Ik was net klaar toen de diΓ«tiste langs kwam. Zij zou een soort 0-meting doen om mijn spierweefsel en vetpercentage te meten. Er werden stickers met elektrische draden op mijn linker hand en voet geplaatst en zo werd mijn lichaamssamenstelling gemeten. Over vier weken herhalen we dit, om te kijken hoe mijn spier- en vetweefsel zich ten opzichte van elkaar verhoudt.

De arts kwam voor een consult naar mijn kamer. We hebben de medicatie doorgenomen en gesproken over mijn fantoompijn. Ze gaat dit ook nog even overleggen met de collega artsen, om te kijken of we er nog wat meer aan kunnen doen.

Rond twaalf uur kwam Jerry Notenboom, de nieuwe directeur van Rabobank IJmond, mijn baas, om kennis te maken. Het was gek om in deze situatie elkaar voor het eerst te spreken. Maar goed het gesprek verliep soepel, toch eindigde het met een vervelende twist. Maar daarover op een ander moment meer. Jerry vertrok en ik ging door naar de fitness voor mijn training in het β€˜fysiek profiel’. Even een uurtje bikkelen. Eerst warm draaien op de handbike. Daarna de chest press en de leg press, de gewichten waarmee ik train worden steeds ietsje zwaarder, dus spierballen zal ik sowieso kweken, kan niet anders. πŸ’ͺ🏼 Ik kon niet het hele programma voltooien, omdat ik meteen aansluitend fysiotherapie had, en de tijd op was. Met de fysio ben ik met name met de spiegeltherapie aan de slag gegaan. Nu niet liggend, maar zittend en nu voelde ik direct mijn hele rechterbeen. Blijft gek en tegelijk heel normaal om twee benen te zien. Komende tijd moet ik elke dag even spiegelen. Als het maar een beetje helpt tegen de fantoompijn, ben ik al blij.

Het was fijn dat Inge in de middag weer langskwam voor een heerlijke massage πŸ€—. De spieren die zo hard werken, kregen weer even de aandacht die ze zo verdienen. Met dank aan deze fantastische sportmasseuze. Daarna was het tijd voor het avondeten. Op het menu stond salade met kip en brie, lekker! πŸ˜‹

In de avond gingen we los bij de karaoke, georganiseerd door twee collega revalidanten. We kregen een lekkere hapjes en hebben met z’n allen meegezongen met de vele liedjes. Zelfs de verpleging deed zo af en toe gezellig mee, de toppertjes!

[wpvideo LVtdv27X ]

Nu lekker slapen en morgen gezond weer op! 😘